Εκτός εργασίας τα άτομα με αναπηρία: Ακόμη μία απόδειξη του «πολυδύναμου εκσυγχρονισμού» της Κυβέρνησης Μητσοτάκη
Κοινή δήλωση Κατερίνας Καζάνη υπεύθυνης Κ.Τ.Ε. Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Έφης Μπέκου και Βασίλη Κουλούρη Γραμματέων Τομέα Κοινωνικής Συνοχής και Δικτύου ατόμων με αναπηρία, χρόνιες, σπάνιες παθήσεις και των οικογενειών τους
Στην 2η χειρότερη θέση στην Ε.Ε. (προηγείται μόνο της Βουλγαρίας) κατατάσσει την Ελλάδα η Eurostat ως προς τη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία (ανεξαρτήτως της σοβαρότητάς της) στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό της χώρας. Και 8η χειρότερη ως προς το χάσμα απασχόλησής τους (employment gap), δηλαδή τη διαφορά του ποσοστού των απασχολούμενων αυτής της ομάδας (άτομα με αναπηρία) με τα αντίστοιχα ποσοστά απασχολούμενων στον πληθυσμό που δεν διαθέτουν αυτά τα χαρακτηριστικά (άτομα χωρίς αναπηρία).
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας εργατικού δυναμικού, μόνο το 25,3% των ατόμων με αναπηρία (ανεξαρτήτως της σοβαρότητας αυτής) εντάσσονται στην κατηγορία των ενεργών οικονομικά ατόμων, υποδιπλάσιο του ευρωπαϊκού (56,4%).Και όλα αυτά, σε μια χώρα που η ακρίβεια σαρώνει και η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων είναι η δεύτερη χειρότερη στην Ε.Ε.
Οι αποσπασματικές πολιτικές της Κυβέρνησης πλήττουν βαριά τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους, την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η αλλαγή παραδείγματος αποτελεί αδήριτη ανάγκη: είναι κοινός τόπος , πλέον, ότι απαιτείται η εφαρμογή ενός Ολοκληρωμένου Εθνικού Προγράμματος που θα άρει τα υφιστάμενα θεσμικά εμπόδια και θα εγγυάται την αύξηση της συμμετοχής των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις στο εργατικό δυναμικό της χώρας. Ένα τέτοιο πρόγραμμα συνδέεται και με μια νέα επιδοματική πολιτική, η οποία δεν θα στερεί τα αναπηρικά επιδόματα από τους εργαζόμενους με αναπηρία, χρόνιες ή/και σπάνιες παθήσεις, αφού τα επιδόματα αυτά αποσκοπούν στην κάλυψη του πρόσθετου κόστους διαβίωσης που συνεπάγεται η αναπηρία.
