Αγροτικές συντάξεις: Ζήτημα αξιοπρέπειας, κοινωνικής δικαιοσύνης και εθνικής πολιτικής
Άρθρο Χριστίνας Σταρακά, βουλευτή Αιτωλ/νίας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, σχετικά με τις αγροτικές συντάξεις
Στην Αιτωλοακαρνανία και σε ολόκληρη την ελληνική ύπαιθρο, ο αγροτικός κόσμος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της παραγωγής και της κοινωνικής συνοχής. Χρόνια τώρα, όμως, αυτοί που δούλεψαν σκληρά στα χωράφια, που πάλεψαν με τον ήλιο, τη βροχή και τις ανατροπές της αγοράς, βλέπουν τη σύνταξή τους να μετατρέπεται σε πηγή καθημερινής δυσκολίας και όχι σε στοιχειώδη προστασία για την υπόλοιπη ζωή τους.
Οι συνταξιούχοι αγρότες λαμβάνουν σήμερα ποσά που για πολλούς είναι σχεδόν συμβολικά. Με συντάξεις που είναι ομολογούμενα οι χαμηλότερες στην Ευρωζώνη, την ώρα που το κόστος ζωής αυξάνεται δραματικά, η καθημερινότητα γίνεται ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης. Οι πενιχρές συντάξεις των αγροτών δεν επαρκούν ούτε για τα βασικά, αναγκάζοντας πολλούς να εξαρτώνται από τα παιδιά τους ή να συνεχίζουν να εργάζονται παρά την ηλικία, τον μόχθο μιας ζωής και τα προβλήματα υγείας που συχνά τους ταλαιπωρούν.
Η δυσκολία αυτή εντείνεται από τις αντικειμενικές συνθήκες ζωής στην ύπαιθρο. Η πρόσβαση σε δομές υγείας είναι περιορισμένη, με μεγάλες αποστάσεις και ελλείψεις σε προσωπικό. Το κόστος μετακίνησης αυξάνεται, ενώ βασικές κοινωνικές υπηρεσίες παραμένουν ελλιπείς, μακρινές ή κλειστές, όπως συμβαίνει με τα υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ.
Παράλληλα, η ψηφιοποίηση του κράτους, αν και αναγκαία, δημιουργεί νέα εμπόδια για πολλούς ηλικιωμένους αγρότες. Ακόμη και απλές διαδικασίες, όπως ασφαλιστικές ή συνταξιοδοτικές ενέργειες, μετατρέπονται σε λαβύρινθο γραφειοκρατίας και αποκλεισμού.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πολλοί συνταξιούχοι αγρότες συνεχίζουν να εργάζονται για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους. Το παράδοξο –και βαθιά άδικο– είναι ότι αυτή η παράλληλη απασχόληση συχνά οδηγεί σε περικοπές συντάξεων και πρόσθετες επιβαρύνσεις, εγκλωβίζοντας τους ανθρώπους αυτούς σε έναν φαύλο κύκλο ανασφάλειας. Το ίδιο ισχύει και για όσους λαμβάνουν συντάξεις χηρείας ή ανήκουν σε ειδικές κατηγορίες, όπως άτομα με αναπηρία, ασκώντας ή μη αγροτική δραστηριότητα.
Για το ΠΑΣΟΚ, το ζήτημα των αγροτικών συντάξεων δεν είναι απλώς λογιστικό. Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Απαιτείται άμεσα ουσιαστική αναπροσαρμογή των συντάξεων με βάση το πραγματικό κόστος ζωής, δίκαιη αντιμετώπιση της εργασίας των συνταξιούχων χωρίς τιμωρητικές περικοπές και στοχευμένες πολιτικές στήριξης της τρίτης ηλικίας στην ύπαιθρο, με έμφαση στην υγεία και την πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες.
Για όλους αυτούς τους λόγους, το ΠΑΣΟΚ στηρίζοντας έμπρακτα όλους τους συνταξιούχους, πρωτίστως όμως τους χαμηλοσυνταξιούχους, κατηγορία στην οποία ανήκουν οι αγρότες, προτείνει ένα νέο ΕΚΑΣ για 350.000 χαμηλοσυνταξιούχους, αναπροσαρμογή της εισφοράς αλληλεγγύης και συντάξεων, ενίσχυση της ανταποδοτικότητας των συντάξεων με αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης και παρεμβάσεις για την άρση των αδικιών από τον νόμο Κατρούγκαλου.
Η αξιοπρέπεια των ανθρώπων που κράτησαν ζωντανή την ελληνική γη δεν μπορεί να αποτελεί διαπραγματεύσιμο μέγεθος. Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να τους στηρίξει έμπρακτα. Όχι με αποσπασματικά μέτρα ή λόγια, αλλά με δίκαιες, ουσιαστικές και μόνιμες λύσεις. Και αυτό αποτελεί τη δέσμευση μας.
