Ανάρτηση Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής
Όταν στις 2 Μαρτίου 1955, μια 15χρονη Αφροαμερικανίδα αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε μια λευκή γυναίκα αντιπαλεύοντας τις φυλετικές διακρίσεις, ελάχιστοι στάθηκαν στο πλευρό της.
Εκείνο το κορίτσι, η Κλοντέτ Κόλβιν, που συνελήφθη από την αστυνομία της Αλαμπάμα για την αξιοπρεπή και γενναία πράξη της, έφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών.
Πράξεις, όπως εκείνες της Κλοντέτ Κόλβιν και της Ρόζα Παρκς άναψαν τη σπίθα της αμφισβήτησης κατά των πολιτικών φυλετικού διαχωρισμού και ενέπνευσαν ένα ολόκληρο κίνημα κατά των διακρίσεων.
«’Ενιωσα απογοητευμένη και θυμωμένη, όχι φοβισμένη, γιατί γνώριζα ότι καθόμουν στη σωστή θέση».
Είναι ακριβώς αυτές οι πράξεις καθημερινής, ηθικής και πολιτικής αντίστασης που σφυρηλατούν τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές και γίνονται θεμέλια των κινηματικών και θεσμικών αγώνων, μετατρέποντας τον θυμό, την απογοήτευση και την αδικία σε δύναμη κοινωνικής αλλαγής.
Σε μια εποχή όπου ακόμη και φιλελεύθερες δημοκρατίες πλήττονται από την υποχώρηση του κράτους δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η παρακαταθήκη της Κλοντέτ Κόλβιν παραμένει πυξίδα για τους αγώνες και τις αξίες του προοδευτικού κόσμου.
