«Αγωνία της σημερινής κυβέρνησης ο έλεγχος του δημάρχου και όχι τα προβλήματα του δημότη»

«Τρία από τα δυνατά μυαλά της πολιτικής ζωής του τόπου, με σειρά παρεμβάσεων ο κ. Σκουρλέτης, ο κ. Βορίδης και ο κ. Λιβάνιος ασχολήθηκαν τα τελευταία 10 χρόνια με την τοπική αυτοδιοίκηση. Και με τι ασχολήθηκαν; Μήπως με το πώς θα πάει η Τοπική Αυτοδιοίκηση πιο κοντά στον πολίτη; Πώς θα αποκτήσει πόρους που θα κάνουν το έργο της πιο αποτελεσματικό για τον πολίτη, την κοινωνική προστασία, την ενεργειακή ακρίβεια, το στεγαστικό, την κλιματική αλλαγή; Αυτά δηλαδή που καίνε τον πολίτη; Όχι βέβαια! Με τι ασχολήθηκαν; Με το πώς εκλέγεται ο Δήμαρχος. Από όλα τα θέματα που καίνε τον πολίτη στην αυτοδιοίκηση τα πολιτικά μυαλά των δύο τελευταίων κυβερνήσεων ασχολήθηκαν με το τελευταίο που μας απασχολεί ως δημότες», είπε στην αρχή της ομιλίας του στην ολομέλεια της Βουλής, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ–Κινήματος Αλλαγής και Βουλευτής Α’ Αθηνών, Παύλος Γερουλάνος, στο πλαίσιο της συζήτησης για τον Κώδικα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Και πρόσθεσε: «Μήπως όμως, μέσα στην αγωνία τους να εκλέξουν δήμαρχο, ασχολήθηκαν με το πώς αυτό θα γίνει πιο δημοκρατικά; Μήπως ασχολήθηκαν με το πώς οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης θα λογοδοτούν πιο συχνά και πιο αποτελεσματικά στον πολίτη; Όχι βέβαια! Ασχολήθηκαν με το πώς ένας Πρωθυπουργός, μέσω της εκλογικής διαδικασίας, θα ελέγχει καλύτερα τον δήμο και τον δήμαρχο. Πάλι το τελευταίο που καίει εμάς τους δημότες».

Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής υπογράμμισε: «Αναρωτιόμαστε συχνά γιατί ο κόσμος γυρίζει την πλάτη του στην πολιτική. Γιατί απέχει. Αλήθεια τώρα; Δεν μπορείτε να φανταστείτε; Ούτε έχοντας μπροστά σας αυτό το νομοσχέδιο;». Και ολοκλήρωσε λέγοντας: «Όταν φτιάχνεις ένα νόμο, που μπορεί να αλλάξει τη ζωή του πολίτη προς το καλύτερο, και αντί να του δώσεις εργαλεία και ευκαιρίες, ασχολείσαι να πάρεις τα δικαιώματα όλα εσύ και δώσεις τις ευθύνες, όλες στον πολίτη, τότε μην σου κάνει εντύπωση ότι σε θεωρεί κράτος ανάλγητο. Μην σου κάνει εντύπωση ότι απέχει. Να σου κάνει εντύπωση ότι ακόμα ζει σε αυτή τη χώρα, και δεν έχει πάει να βρει τους χιλιάδες συμπολίτες μας που ζουν σε κάποια άλλη χώρα. Όχι επειδή οι μισθοί είναι καλύτεροι. Αλλά επειδή εκεί τους σέβεται το κράτος».

Ολόκληρη η ομιλία του Παύλου Γερουλάνου είχε ως εξής:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αναρωτιόμαστε συχνά γιατί ο κόσμος γυρίζει την πλάτη του στην πολιτική. Γιατί απέχει. Αλήθεια τώρα;

Δεν μπορείτε να φανταστείτε; Ούτε έχοντας μπροστά σας αυτό το νομοσχέδιο;

Τρία από τα δυνατά μυαλά της πολιτικής ζωής του τόπου, με σειρά παρεμβάσεων ο κ. Σκουρλέτης, ο κ. Βορίδης και ο κ. Λιβάνιος ασχολήθηκαν τα τελευταία 10 χρόνια με την τοπική αυτοδιοίκηση. Ελπίζω να μην ξεχνάω κανέναν σημαντικό.

Και με τι ασχολήθηκαν;

Πώς θα πάει η Τοπική Αυτοδιοίκηση πιο κοντά στον πολίτη;

Πώς θα αποκτήσει αρμοδιότητες πιο κοντά στις ανάγκες του πολίτη;  

Πώς θα αποκτήσει πόρους που θα κάνουν το έργο της πιο αποτελεσματικό για τον πολίτη;

Πώς θα αποκτήσει διαδικασίες για να ανταποκρίνεται γρηγορότερα στις μεγάλες παγκόσμιες αλλαγές όπως την κοινωνική προστασία, την ενεργειακή ακρίβεια, το στεγαστικό, την κλιματική αλλαγή; Αυτά δηλαδή που καίνε τον πολίτη; Όχι βέβαια!

Με τι ασχολήθηκαν; Με το πώς εκλέγεται ο Δήμαρχος.

Δηλαδή, από όλα τα θέματα που καίνε τον πολίτη στην αυτοδιοίκηση τα πολιτικά μυαλά των δύο τελευταίων κυβερνήσεων ασχολήθηκαν με το τελευταίο που μας απασχολεί ως δημότες.

Μήπως όμως, μέσα στην αγωνία τους να εκλέξουν δήμαρχο, ασχολήθηκαν με το πώς αυτό 

θα γίνει πιο δημοκρατικά;

Μήπως ασχολήθηκαν με το πώς το δημοτικό συμβούλιο θα αντανακλά καλύτερα τον χαρακτήρα και τη βούληση των κατοίκων μιας περιοχής;

Μήπως ασχολήθηκαν με το πώς οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης θα λογοδοτούν πιο συχνά και πιο αποτελεσματικά στον πολίτη; Όχι βέβαια!

Ασχολήθηκαν με το πώς ένας Πρωθυπουργός, μέσω της εκλογικής διαδικασίας, θα ελέγχει καλύτερα τον δήμο και τον δήμαρχο.

Πάλι το τελευταίο που καίει εμάς τους δημότες.

Τόση φαιά ουσία, τόσες εργατοώρες, τόσοι σύμβουλοι και συνεργάτες, τόσες ώρες πολιτικής επεξεργασίας, γιατί;

Τελικά, για να βρούμε τον τρόπο πως, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, θα σκύβει το κεφάλι στο κεντρικό πολιτικό σύστημα.

Και από την άλλη;

Ευτυχώς που ο κ. Κυρίζογλου, ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ, βάζει μπροστά τα στήθια του και διεκδικεί. Αγωνιά για τους δημότες, για τον τρόπο λειτουργίας των δήμων, για το πώς κάθε δήμος θα διεκδικεί και θα κερδίζει, για το πώς οι δήμαρχοι θα έχουν τα εργαλεία να ανταπεξέλθουν στις μεγάλες προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.

Έτσι δεν είναι; Όχι βέβαια!

Η μόνη του αγωνία είναι πόσο δυνατά θα χειροκροτήσει για να χαρεί ο ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου. Τα θερμά μου συγχαρητήρια σε όλους.

Συμβάλατε αποφασιστικά στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος και της δημοκρατίας στη χώρα μας.

Δεν αστειεύομαι και δεν ισοπεδώνω.

Δεν έχουμε πολλά εργαλεία στη διάθεσή μας για να πείσουμε τους πολίτες ότι αυτή η δημοκρατία βρίσκεται στην υπηρεσία τους.

Δεν έχουμε πολλά εργαλεία για να δείξουμε πως ο πολίτης είναι η πρώτη μας προτεραιότητα.

Πως, ό,τι και να γίνεται στην κεντρική πολιτική σκηνή, όσα συμφέροντα και να λυμαίνονται τον δημόσιο πλούτο, τουλάχιστον θα ασχοληθούμε μία φορά, με ένα νομοσχέδιο, από ένα υπουργείο, για το πώς ο πολίτης θα αποκτήσει πραγματική υπόσταση απέναντι στο κράτος. Όχι βέβαια.

Ακόμα και αυτή τη μία φορά, με αυτό το ένα νομοσχέδιο, από αυτό το ένα Υπουργείο, θα ασχοληθούμε με το πώς, τους πενιχρούς πόρους των δήμων, θα τους περνάμε μέσα από ένα σύστημα που θα εξαρτάται από του Μαξίμου.  

Μην τύχει και ο Δήμαρχος φυτέψει λάθος πανσέδες.

Ή για να είμαι πιο ακριβής, τους αγοράσει από το λάθος φυτώριο. Και μετά αναρωτιέστε τι πάει λάθος. Γιατί ο πολίτης γυρίζει την πλάτη στο πολιτικό σύστημα.

Θα μου πείτε: «πώς κάνεις έτσι ρε Παύλο; Σήμερα, έμαθες πώς λειτουργεί το ελληνικό κράτος;» Όχι. Το ξέρω και με πονάει χρόνια τώρα!

Αλλά αυτό που με πονάει περισσότερο σήμερα είναι ότι όλοι εκείνοι που συνέβαλαν στο σημερινό νομοσχέδιο ξέρουν καλύτερα.

Από τον κ. Λιβάνιο στον κ. Κυρίζογλου όλοι ξέρουν τι σημαίνει πραγματική μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση. Διότι την έζησαν. Όχι μόνο την έζησαν. Κάποιοι συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία της. Από τον «Καποδίστρια» ως τον «Καλλικράτη». Νομοσχέδια ΠΑΣΟΚ. 

Όμως, τώρα είναι άλλο το αφεντικό.

Άλλο Μαξίμου, άλλα μυαλά, άλλη νοοτροπία, άλλη αντίληψη εξουσίας, άλλες προτεραιότητες. Ο πολίτης τελευταίος.

Και αν δεν μπορώ να σας πείσω με τα μεγάλα πάμε στα μικρά. Στα πολύ μικρά. Σε ένα άρθρο του σημερινού νομοσχεδίου.

Εκεί που το κράτος, επειδή εκείνο δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά του, περνάει την ευθύνη του σε ποιον; Στον πολίτη.

Ακούστε τρέλα. Είσαι περιπτεράς και μισθώνεις το περίπτερό σου.

Κάθε μήνα έρχεται ένα παλικάρι και του πληρώνεις το νοίκι.

Και μια μέρα, ο μπαμπάς του παλικαριού, ο ιδιοκτήτης του περιπτέρου, πεθαίνει.

Ποιανού ευθύνη είναι να ενημερώσει τις αρχές; ΚΑΙ του περιπτερά. Αλήθεια τώρα; Τι ζητάτε ακριβώς, καταλαβαίνετε; Να μυρίσει ο περιπτεράς τα νύχια του;

Το σημαντικό όμως δεν είναι ότι ζητάτε κάτι απίστευτα τρελό. Είναι γιατί το ζητάτε. Το ζητάτε για να βγάλετε κάθε ευθύνη από πάνω σας. Ακόμα και στα μικρά.

Βάλτε τώρα τα μεγάλα και τα μικρά μαζί.

Όταν φτιάχνεις ένα νόμο, που μπορεί να αλλάξει τη ζωή του πολίτη προς το καλύτερο, και αντί να του δώσεις εργαλεία και ευκαιρίες, ασχολείσαι να πάρεις τα δικαιώματα όλα εσύ και δώσεις τις ευθύνες, όλες στον πολίτη, τότε μην σου κάνει εντύπωση ότι σε θεωρεί κράτος ανάλγητο.

Μην σου κάνει εντύπωση ότι απέχει. Να σου κάνει εντύπωση ότι ακόμα ζει σε αυτή τη χώρα, και δεν έχει πάει να βρει τους χιλιάδες συμπολίτες μας που ζουν σε κάποια άλλη χώρα. Όχι επειδή οι μισθοί είναι καλύτεροι. Αλλά επειδή εκεί τους σέβεται το κράτος. 

Καλή σας μέρα».