ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΚΑΛΑΚΗ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΚΠΕ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΣΤΟ MATRIX24.GR

ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΜΑΡΙΤΙΝΑ ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ

1) Η κυβέρνηση έχει 153 βουλευτές, πλην όμως διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για πανίσχυρη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με την οποία μπορεί να κυβερνά επί τετραετία. Έχετε την ίδια αίσθηση ή φοβάστε ότι σύντομα η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με νέες ‘αποστασίες’;

Αποστασίες; Βαριά κουβέντα για πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που το μόνο που έκαναν ήταν να υπερασπιστούν τις θέσεις που εξέφραζαν πριν γίνουν Κυβέρνηση τον Ιανουάριο του 2015.

Στην πραγματικότητα η μόνη ιδεολογική και προγραμματική αποστασία στο χώρο της «ριζοσπαστικής αριστεράς» έγινε από τον κ. Τσίπρα και την παρέα του, που γητεύτηκαν από τις καρέκλες της εξουσίας και ξέχασαν όλες τις θέσεις που εξέφραζαν ως αντιπολίτευση από το 2010 μέχρι και το Γενάρη του 2015.

Θέσεις και στάση που οδήγησαν σε διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και σε δημιουργία ψευδαισθήσεων στον Ελληνικό Λαό, κατάσταση που απέτρεψε την διαφυγή της Χώρας από την μέγγενη των μνημονίων, απ’ το πρώτο κιόλας μνημόνιο.

Το θέμα λοιπόν της κυβερνητικής συνοχής είναι θέμα αποκλειστικά και μόνο του Πρωθυπουργού, του Κόμματός του και του στρατηγικού του εταίρου, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.

Το πρόβλημα για τη Χώρα, κι αυτό που πρέπει να μας φοβίζει ως Έλληνες πολίτες, είναι ότι, ανεξαρτήτως συνεκτικότητας, η Κυβέρνηση αυτή έχει δείξει ότι είναι ανίκανη να διαχειρισθεί τα μεγάλα προβλήματα του τόπου και να οδηγήσει τη Χώρα στην έξοδο από τα μνημόνια.  

2) Σε αυτή την περίπτωση, τι θα πρέπει να πράξει σε κοινοβουλευτικό επίπεδο η Δημοκρατική Συμπαράταξη; Να ψηφίσει στη λογική του προηγούμενου καλοκαιριού και προκειμένου να μην κινδυνεύσει η χώρα, ή να κρατήσει αδιάλλακτη στάση απέναντι στα μέτρα της κυβέρνησης για τα οποία έχει προϊδεάσει ότι θα καταψηφίσει;

Η τακτική της γόνιμης αντιπολίτευσης που ακολουθείται αυτή τη στιγμή σε κοινοβουλευτικό επίπεδο είναι μια στάση συνεπής και σύμφωνη με όσα προεκλογικά διακηρύξαμε στον Ελληνικό Λαό.

Το καλοκαίρι του 2015 η Κυβέρνηση των κ.κ. Τσίπρα – Καμμένου επέλεξε να απορρίψει την πρόταση της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ κας Φώφης Γεννηματά για από κοινού διαμόρφωση των προτάσεων προς τους Ευρωπαίους Εταίρους μέσα από μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης.

Όποιο μέτρο έρχεται στη Βουλή σήμερα είναι αποτέλεσμα της αδιαλλαξίας της Κυβέρνησης για γόνιμο διάλογο στο εσωτερικό και υποβολή συνθετικής πρότασης προς το εξωτερικό, στο κρίσιμο διάστημα του καλοκαιριού.

Τώρα πια είναι αργά για δάκρυα. Το δυστύχημα είναι ότι αυτοί έσπειραν τους ανέμους και τώρα ζητάνε από τον Ελληνικό Λαό να θερίσει τις θύελλες των αποτελεσμάτων της ανεπιτυχούς τους διαπραγμάτευσης.

3) Στο Ασφαλιστικό, τι θα κάνετε; Θα καταψηφίσετε συνολικά, ή θα πρέπει να περιμένουμε συναίνεση επί συγκεκριμένων άρθρων;

Η αναγκαιότητα εισαγωγής ενός νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου που φορτώνει με 1,8 δις βάρη τους Έλληνες πολίτες είναι απόρροια της ανεπιτυχούς διαπραγμάτευσης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τους Ευρωπαίους εταίρους.

Καμία συναίνεση δεν μπορεί να δοθεί στο λάθος.

Από ‘κει και πέρα θα μου επιτρέψετε, ως ένας νέος άνθρωπος που από την πρώτη μέρα της ασφάλισής του βιώνει τη διαφοροποίηση των προ και μετά το 1993 ασφαλισμένων, να σας πω, πως το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο από τη μείωση που προκαλεί η Κυβέρνηση στους σημερινούς συνταξιούχους ή σε όσους πρόκειται να βγουν στη σύνταξη στο προσεχές διάστημα.

Έχει να κάνει με την ταφόπλακα που βάζει η Κυβέρνηση, μέσα από την αδυναμία άσκησης μεταρρυθμιστικών πολιτικών και την αδιαφορία σχεδιασμού και υλοποίησης ενός νέου παραγωγικού μοντέλου ανασυγκρότησης που θα δώσει προοπτική και θα δημιουργήσει ευκαιρίες και νέες θέσεις εργασίας, στη νέα γενιά που αποτελεί τον βασικό τροφοδότη του ασφαλιστικού συστήματος.

Στην πραγματικότητα, όσες περικοπές και να γίνουν σήμερα στους συνταξιούχους, αν δεν δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας για να ανατροφοδοτήσουν με εισφορές το ασφαλιστικό μας σύστημα, δεν πρόκειται ποτέ αυτό να καταστεί βιώσιμο και σύντομα θα απαιτηθούν κι άλλες περικοπές.

Το τραγικό λοιπόν της υπόθεσης είναι ότι ένας 40ρης Πρωθυπουργός, όχι απλά δεν κάνει το παραμικρό για τις νεότερες γενιές, αλλά είναι αυτός που δίνει τη χαριστική βολή στα όνειρά και στις φιλοδοξίες μας για να δουλέψουμε και να ελπίζουμε σε καλύτερες ημέρες για εμάς και τις γενιές που εισέρχονται στην παραγωγική διαδικασία.

4) Σας θυμάμαι λίγο μετά τις εκλογές ακόμα να ζητάτε το ΠΑΣΟΚ να μην μπει σε καμία κυβέρνηση. Επιμένετε;

Το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχουν χρέος απέναντι στη Χώρα και στους Έλληνες πολίτες να ανασυγκροτήσουν τον χώρο του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και να αποτελέσουν την προοδευτική λύση διακυβέρνησης του τόπου, όταν το ανατολικογερμανικών χαρακτηριστικών σύστημα διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ θα καταρρέει παρασύροντας και τη Χώρα.

Μέσα από τις προτάσεις που θα διαμορφώσει και τη λειτουργία του θα πρέπει να αποτελέσει το ανάχωμα στο συντηρητισμό, στον ευρωσκεπτικισμό και στην αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των πολιτών, που με οδηγό την απογοήτευσή τους για το πολιτικό σύστημα, επιλέγουν την αποχή.

Αυτό το χρέος δεν εκπληρώνεται μέσα από μια βραχυπρόθεσμη και ευκαιριακή συνδιαχείριση της εξουσίας.

Το ζητούμενο δεν είναι η κατάληψη κυβερνητικών θέσεων απλά και μόνο για τη νομή της εξουσίας.

Η ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών αποτελεί το εργαλείο για την υλοποίηση των προγραμματικών θέσεων εκάστης πολιτικής δύναμης με σκοπό την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών και τη βελτίωση των βιοτικών προοπτικών των Ελλήνων πολιτών.

Υπ’ αυτή την έννοια έχω τοποθετηθεί ξεκάθαρα εδώ και πολλούς μήνες στα όργανα του Κινήματος ότι το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν πρέπει να συμμετέχουν με καμία Κυβέρνηση σε καμία Κυβέρνηση.

5 ) Αν ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, σας προτείνει κυβερνητική συνεργασία, τι θα πράξετε;

Εσείς θα συνεργαζόσασταν ποτέ με τους υβριστές σας;

Μ’ αυτούς που χωρίς κανένα δισταγμό δηλητηρίασαν την πολιτική ζωή του τόπου, διαχώρισαν τους Έλληνες σε δοσίλογους και πατριώτες και οδήγησαν σε κοινωνικό διχασμό;

Θα θεωρούσατε αξιόπιστους πολιτικούς που δεν βρίσκουν ούτε ένα θετικό στοιχείο για καμία περίοδο διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι σήμερα, απλά και μόνο επειδή διακατέχονται από ιδεοληψία και κομπλεξισμό έναντι του Κινήματος και των μελών του;

Συγνώμη, δε θα πάρουμε.

Μ’ αυτό το ΣΥΡΙΖΑ που αποτελείται από στελέχη που εμπνέονται ιδεολογικά από την Αλτουσεριανή ρητορεία, έχουν ως πρότυπο τη διακυβέρνηση του Έριχ Χόνεκερ και το μόνο που τους νοιάζει είναι πως θα κρατηθούν στην εξουσία για να εγκαθιδρύσουν το δικό τους κομματικό κράτος μας χωρίζει το χάος.

6 ) Το ίδιο ισχύει αν μιλάμε για μία κυβερνητική συνεργασία με άλλον πρωθυπουργό;

Ο Ελληνικός Λαός ψήφισε προσφάτως και επέλεξε Κυβέρνηση.

Αν ήθελε Κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας θα οδηγούσε την κατάσταση σε εκλογικό αποτέλεσμα ανάλογο αυτού του Μαΐου του 2012.

Κυβερνήσεις συνεργασίας με εκλογικούς όρους «Δαβίδ – Γολιάθ» δεν οδηγούν πουθενά, γιατί δεν επιτρέπουν στο «μικρό» κυβερνητικό εταίρο να αποτρέψει τις «στραβοτιμονιές» της κυρίαρχης κυβερνητικής συνιστώσας.

Κι αυτό δεν είναι μια θεωρητική προσέγγιση, το έχουμε ζήσει στην πράξη.

7) Αν μιλάμε για τεχνοκράτες, όπως προτείνει ο Β. Λεβέντης;

Οι κυβερνήσεις δεν είναι Ανώνυμες Εταιρείες.

Οι πολιτικοί έχουν το όραμα, διαμορφώνουν τον προγραμματικό λόγο, κυβερνούν και οι τεχνοκράτες υλοποιούν τις πολιτικές.

8 ) Με αυτή σας την στάση, όμως, ο πρωθυπουργός σας κατηγορεί ότι έχετε γίνει ‘ουρά’ της ΝΔ.

Η μόνη ουρά της δεξιάς στην παρούσα φάση είναι ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ που συγκυβερνά με τους εθνικολαϊκιστές του κ. Καμμένου και με το βαθύ σύστημα Καραμανλή.

Αυτός είναι που καλύπτει την περίοδο διακυβέρνησης του κ. Καραμανλή, που οδήγησε τη Χώρα σε οικονομικό τέλμα και βύθισε την Ελληνική κοινωνία σε απόγνωση.

9) Υπάρχουν στελέχη στο εσωτερικό του κόμματός σας, που θα ήθελαν ίσως τη συγκυβέρνηση; Ακόμα και …ελπίζοντας σε κάποιο υπουργείο;

Στο Κόμμα μας αποδείχθηκε τα προηγούμενα χρόνια ότι για πολλούς η συγκολλητική ύλη που τους κρατούσε στους κόλπους του ήταν η κυβερνητική εξουσία ή η προσδοκία αυτής.

Ευτυχώς για εμάς, δυστυχώς για τη Χώρα, οι περισσότεροι εξ αυτών μας έχουν χαιρετίσει και σήμερα βρίσκονται στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και σε καίρια πόστα της δημόσιας ζωής.

Αν τώρα υπάρχουν ακόμα στο χώρο κάποια υπολείμματα καιροσκοπισμού, αυτά είναι αδύνατο να ανατρέψουν την κυρίαρχη τάση που υπάρχει στο Κίνημα και εκφράζεται μέσα από τα όργανά του σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο.

Στο σημερινό ΠΑΣΟΚ η συντριπτική πλειοψηφία όσων συμμετέχουμε στα κομματικά δρώμενα δεν ζούμε απ’ την πολιτική, ζούμε για την πολιτική και πιστεύουμε ότι μέσα από την ενασχόλησή μας μ’ αυτή μπορούμε να αναδείξουμε ξανά την ανθρωποκεντρική της διάσταση και να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στους Έλληνες πολίτες.

10) Στις εκλογές της Νέας Δημοκρατίας επικράτησε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Προκαλεί ανησυχία στο ΠΑΣΟΚ και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη αυτή η εξέλιξη στην Αξιωματική Αντιπολίτευση; Υπάρχει φόβος ότι ένα κεντρώο τμήμα των ψηφοφόρων σας μπορεί πλέον να στραφεί προς τη Νέα Δημοκρατία;

Καταρχάς θα πρέπει να συγχαρώ τον κ. Μητσοτάκη και να του ευχηθώ καλή επιτυχία στο θεσμικό του ρόλο ως αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είναι σημαντικό για την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος και την ισορροπία του πολιτικού συστήματος να μην υπάρχουν παλινωδίες στην Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Πέρα όμως απ’ αυτό, είναι αφέλεια να πιστέψει κανείς ότι η Νέα Δημοκρατία με την προϊστορία της και τα χαρακτηριστικά που τη διέπουν από την ίδρυσή της μπορεί να αποτελέσει την εναλλακτική προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης του τόπου.

Η ΔΕΞΙΑ, όποιο προσωπείο κι αν φορέσει, είτε αυτό είναι φιλελεύθερο, είτε λαϊκίστικο, είτε εθνικιστικό, είτε φιλοβασιλικό, ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΕΞΙΑ.

Η μόνη λύση για τον τόπο και τους προοδευτικούς Έλληνες πολίτες είναι η ανασύνταξη και αναδιοργάνωση του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής, Προοδευτικής Παράταξης.

Ας δώσουμε περισσότερη ώθηση σ’ αυτή τη νέα αρχή με τη δική μας ενεργό συμμετοχή.

11) Οδεύουμε προς την προγραμματική συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Τι θα πρέπει να περιμένουμε εκεί; Μιλάμε για ενιαιοποίηση του χώρου σε έναν φορέα, προφανώς με νέο όνομα και σύμβολα, ή για συνασπισμό δυνάμεων;

Η προγραμματική συνδιάσκεψη του χώρου είναι μια πολύ σημαντική υπόθεση, όχι μόνο για τις δυνάμεις που συγκροτούν σήμερα τη Συμπαράταξη, αλλά για όλους τους προοδευτικούς Έλληνες πολίτες.

Από τα αποτελέσματά της θα κριθεί ποιες πολιτικές δυνάμεις, αλλά κυρίως ποιες κοινωνικές δυνάμεις θα συμμετέχουν στην προσπάθεια ανασυγκρότησης ενός σύγχρονου, προοδευτικού, μεταρρυθμιστικού μετώπου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της ανανεωτικής αριστεράς και της οικολογίας.

Αυτό το βήμα είναι το πιο σημαντικό για το μέλλον της παράταξης και γι’ αυτό δεν πρέπει να βιαστούμε. Δεν θέλουμε μια συνδιάσκεψη «πυροτέχνημα», αλλά μια διαδικασία ουσίας, γι’ αυτό και δεν πρέπει να την «κάψουμε» μέσα από προχειρότητες.

Τα κείμενα που θα κατατεθούν ως βάση διαλόγου στη συνδιάσκεψη δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι προϊόν θέσεων και αποφάσεων μιας κλειστής ομάδας στελεχών, αλλά αποτέλεσμα διαβούλευσης με τους εκπροσώπους του ιδεολογικού μας χώρου στους μαζικούς χώρους, στα επιμελητήρια, στους επιστημονικούς συλλόγους, στο συνεταιριστικό κίνημα και στην αυτοδιοίκηση.

Πρέπει να αφουγκράζονται τις ανάγκες και τα θέλω της κοινωνίας και των παραγωγικών δυνάμεων αυτού του τόπου, κι αυτό δε γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη.

Το βασικό ζητούμενο λοιπόν για να αγκαλιάσουμε ξανά την κοινωνία και τις δυνάμεις που διαχρονικά στήριξαν το χώρο είναι αυτό.

Αν προοπτικά, όσο εξελίσσεται η ανασυγκρότηση του χώρου, η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα ομογενοποιηθεί και θα μετασχηματισθεί σε αυτοτελή πολιτικό σχηματισμό, αυτό είναι μια απόφαση που, σε ότι αφορά το ΠΑΣΟΚ, θα τη λάβει αποκλειστικά και μόνο το σύνολο των μελών του Κινήματος.

Μόνο η κομματική μας βάση έχει την ηθική και πολιτική νομιμοποίηση να το πράξει.

12) Στην περίπτωση του συνασπισμού δυνάμεων, πώς ξεπερνιέται το θέμα του μπόνους στον βαθμό που η κεντροαριστερά, διεκδικήσει εκ νέου κάποια στιγμή στο μέλλον, όπως φιλοδοξείτε, την πρωτιά;

Ο συγκεκριμένος εκλογικός νόμος υπηρετούσε τις ανάγκες μιας άλλης εποχής, ενός άλλου πολιτικού περιβάλλοντος με ισχυρό το δικομματισμό κατ’ επιλογή του εκλογικού σώματος κι όχι κατ’ εξαναγκασμό όπως συμβαίνει σήμερα.

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου, όχι μόνο στη λογική της αναλογικότητας, αλλά κυρίως σ’ αυτή του «σπασίματος» των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, στην ύπαρξη θητειών, κ.α. είναι σήμερα το ζητούμενο.

Το bonus των 50 εδρών είναι κάτι που δε μας απασχολεί. Η ισχύς μιας παράταξης δεν προέρχεται από τεχνητές αυξήσεις της κοινοβουλευτικής της δύναμης, αλλά από την ενίσχυση της κοινωνικής της επιρροής.

Το ΠΑΣΟΚ δεν κυβερνούσε επειδή είχε bonus, αλλά επειδή είχε την ευρεία στήριξη του Ελληνικού Λαού με ποσοστά από 41.5% έως 48.1% και 3 εκατομμύρια ψηφοφόρους.

Αυτός είναι ο στόχος. Να ξαναγίνουμε οι εκφραστές της πλατιάς μάζας του κοινωνικού συνόλου, όλων των προοδευτικών πολιτών αυτής της Χώρας.

Και θα το πετύχουμε, μαζί με όλες τις κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις αυτού του τόπου.