Oμιλία Γιάννη Κουτσούκου, εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, για το Σ/Ν του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2016».

 Ποιος αλήθεια θα περίμενε ότι ο πρώτος Προϋπολογισμός της αυτοαποκαλούμενης «πρώτη φορά Αριστερά» Κυβέρνησης , θα ήταν ένα μείγμα σκληρών νεοφιλελεύθερων μέτρων- ιδεοληψιών και διαχειριστικής ανεπάρκειας, πολύ δε περισσότερο ότι θα σώρευε ένα τεράστιο, δυσβάσταχτο κόστος στους Έλληνες πολίτες και την Ελληνική Οικονομία.

Κόστος που προέρχεται από το γεγονός ότι αυτή η Κυβέρνηση, αυτή η πλειοψηφία, με τα προεκλογικά και μετεκλογικά τους ψέματα, με τους πειραματισμούς και τους τυχοδιωκτισμούς της, κατέστρεψε κάθε ελπίδα απεγκλωβισμού της χώρας από το μνημόνιο και την κρίση και την ξαναεγκλώβισε για τα επόμενα τρία χρόνια στο Τρίτο επαχθέστερο και αχρείαστο Μνημόνιο.

Το κόστος αυτό οι Έλληνες πολίτες, ακόμα και αυτοί που δεν έχουν καταλάβει καλά, το καταλαβαίνουν σταδιακά, το καταλαβαίνουν τώρα που τα ψέματα τελείωσαν και ο λογαριασμός ήρθε.

Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις του τρίτου μνημονίου είναι ύψους 7,2 δις ευρώ για την διετία 2015-2016. Το ύψος του λογαριασμού είναι 4,2 δις ευρώ στα έσοδα και 3 δις περικοπή δαπανών και αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό που συζητάμε.

Το κόστος όμως δεν είναι μόνο αυτό, είναι πολύ μεγαλύτερο:

  • Είναι η απώλεια της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή του Έλληνα φορολογούμενου πολίτη, από την εξαΰλωση της αξίας των μετοχών του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις τέσσερις συστημικές τράπεζες, που υπολογίζεται από 10 έως 15 δισ., εάν σκεφτούμε ότι η μετοχική αξία του χαρτοφυλακίου του Τ.Χ.Σ. ήταν 22,5 δισ. τον Δεκέμβριο 2013, 17 δισ. το Σεπτέμβριο 2014, 13 δισ. το Δεκέμβριο 2014, 6,5 δισ. το Μάρτιο 2015 και τώρα, τον Οκτώβριο, ας μας πει η κυβέρνηση πόσο είναι. Είναι κάτω από 2 δισ..
  • Είναι η απώλεια του Α.Ε.Π. που υπολογίζεται κοντά στα 10 δις, με βάση τις προβλέψεις του προϋπολογισμού, η εξέλιξη όμως είναι δυσμενέστερη.
  • Είναι τα 41 δισ. που λείπουν από τις τράπεζες, λόγω της εκροής των καταθέσεων, που οδήγησαν στην ανακεφαλαιοποίηση και στα ολέθρια αποτελέσματα της.
  • Είναι το κόστος που θα επωμιστούμε στο δημόσιο χρέος, ως εισφορά του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην ανακεφαλαιοποίηση των δύο από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, 5 περίπου δισ..
  • Είναι οι αρκετές χιλιάδες άνεργοι που θα προστεθούν, επειδή ανεκόπη ο ρυθμός πτώσης της ανεργίας που είχε ξεκινήσει το 2014.
  • Είναι οι μερικές χιλιάδες δανειολήπτες που θα βρεθούν την 1/1/2016 αντιμέτωποι με τις διαδικασίες των πλειστηριασμών.
  • Είναι το κόστος της παύσης πληρωμών από το δημόσιο που έχει πλήξει, ως γνωστόν, όλους τους επαγγελματίες, όλη την αγορά.
  • Είναι το κόστος της αποστράγγισης των ρευστών των διαθεσίμων των φορέων της γενικής κυβέρνησης που φανέρωσε μικρά και μεγάλα έργα.
  • Είναι το κόστος της αποεπένδυσης που βάλτωσε την Ελληνική οικονομία.

Αυτός είναι ο λογαριασμός της «αναζήτησης του νέου πλαισίου συμφωνίας με τους διεθνείς εταίρους», όπως λέει κομψά η εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού.

Δηλαδή, αυτό μεταφράζεται στα απλά ελληνικά, αυτά που καταλαβαίνει ο λαός μας, ως το κόστος μιας πολιτικής περιπλάνησης, που έχει όνομα και επώνυμο, το όνομα και το επώνυμο του κ. Αλέξη Τσίπρα και του κ. ΠάνουΚαμμένου, γιατί αυτών τις εντολές υλοποιούν κατά καιρούς οι υπουργοί οικονομικών, τη δικιά του εμπιστοσύνη έχουν, αυτοί έχουν την κύρια ευθύνη για όσα έγιναν ένα χρόνο τώρα.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να υπολογίσουμε το κόστος αυτό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., θα πρέπει να αθροίσουμε τις πρόσθετες φορολογικές επιβαρύνσεις, να αφαιρέσουμε τις μειώσεις συντάξεων και κοινωνικών παροχών, να πολλαπλασιάσουμε τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας και να διαιρέσουμε τις ελπίδες και τις προσδοκίες του Ελληνικού λαού που εξανέμισε αυτή η κυβέρνηση.

Τα δυσβάσταχτα αυτά μέτρα ήταν αχρείαστα, αν δεν μεσολαβούσε η προεκλογική και μετεκλογική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που ανέτρεψε τις δημοσιονομικές και αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας, όπως διαφαίνονταν στο τέλος του 2014 και όπως προέβλεπαν οι διεθνείς οργανισμοί για το 2015.

Η ανατροπή αυτή οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και στο τρίτο επαχθέστερο και αχρείαστο μνημόνιο, που εγκλωβίζει τη χώρα για μια τριετή περίοδο και σε ένα νέο αχρείαστο δάνειο 86 δισ..

Τα μέτρα δεν οδηγούν πουθενά, καθώς το κόστος αποκατάστασης της δημοσιονομικής ισορροπίας και επιστροφής στα πρωτογενή πλεονάσματα είναι πολλαπλάσιο του αποτελέσματος και θα επιβαρύνει υπέρμετρα την ελληνική οικονομία.

Η σχέση και το μείγμα των συγκεκριμένων μέτρων με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας διαμορφώνουν ένα προβληματικό και αδιέξοδο τοπίο, πολιτικά και κοινωνικά, καθώς οι κοινωνικές αντιδράσεις οξύνονται, οι παραγωγικές δυνάμεις αδρανούν και η κυβέρνηση αποδεικνύεται εντελώς αδύναμη να διαχειριστεί την κατάσταση, αφού όχι μόνο δεν έχει σχέδιο υπέρβασης των μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά τις υλοποιεί με εντελώς πρόχειρο τρόπο και εντελώς αδιαπραγμάτευτα.

Η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια κυριαρχούν και η κυβέρνηση αποδεικνύεται ανίκανη για τη διαμόρφωση των προϋποθέσεων που θα οδηγούσαν σε επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας, ώστε οι πρόσθετες επιβαρύνσεις να μην την τελματοποιήσουν περαιτέρω.

Οι προβλέψεις του Προϋπολογισμού, ακόμα και στην βελτιωμένη τους εκδοχή σε σχέση με το προσχέδιο, που όμως διαψεύδονται από την τελευταία ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ, τόσο για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2015, όσο και την εξέλιξη των μακροοικονομικών μεγεθών του 2016 αποτυπώνουν το πισωγύρισμα της ελληνικής οικονομίας.

Δυστυχώς, ξαναγυρίζουμε στα ελλείμματα και στην ύφεση.

Το ΑΕΠ αντί της πρόβλεψης για διαμόρφωση στα 184,3 δισ. εκτιμάται στα 175,6 δισ., κατά 8,7 δηλαδή δισ. μικρότερο, μικρότερο και από το ΑΕΠ του 2014, κατά 2 περίπου δισ..

Το πρωτογενές αποτέλεσμα αντί της πρόβλεψης για πλεόνασμα 5,5 δισ. ή 3% του ΑΕΠ, σε έλλειμμα 349 εκατ. ή 0,20 του ΑΕΠ.

Ξαναγυρίζουμε, δυστυχώς, στους ανεκτέλεστους προϋπολογισμούς των εκλογικών κύκλων και των ανερμάτιστων πολιτικών.

Θέλω να θυμίσω ότι οι τελευταίοι προϋπολογισμοί εκτελέστηκαν με βάση τις προβλέψεις, το επιβεβαιώνουν ο απολογισμός του 2013 που συζητήσαμε εδώ πριν μερικές εβδομάδες καιτου 2014 που κατατέθηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα.

Τα φορολογικά έσοδα του 2015 υπολείπονται των προβλέψεων κατά 4,2 δισ.. Δηλαδή, 2,7 δις στους άμεσους φόρους, 1,5 δις στους έμμεσους φόρους.

Οι πρωτογενείς δαπάνες του 2015 συγκρατήθηκαν μεν στο επίπεδο των προβλέψεων κατά 41,9 δισ., όμως για να συγκρατηθούν οι δαπάνες, το κράτος κήρυξε στάση πληρωμών, αφού τα ληξιπρόθεσμα εκτινάχθηκαν στα 5,9 δισ. το Σεπτέμβριο του 2015 από 3,7 δις το Δεκέμβρη του 2014, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 2,2 δισ. ή 59%. (Εισηγητική Έκθεση, σελ. 38).

Ο εκτροχιασμός του 2015 είναι πλήρης, αν συνυπολογίσουμε ότι στις προβλέψεις για τα φορολογικά έσοδα έχουν ενσωματωθεί φορολογικά μέτρα ύψους 1 δις σύμφωνα με τις προβλέψεις του Συμφώνου Χρηματοοικονομικής Διευκόλυνσης, του τρίτου μνημονίου δηλαδή, με την αύξηση του ΦΠΑ σε 23%, ο οποίος θα αποδώσει 427 εκατομμύρια, την αύξηση των λοιπών έμμεσων φόρων, της αύξησης της προκαταβολής του φόρου για τα νομικά πρόσωπα, στους αγρότες κ.λπ..

Κατά συνέπεια η πραγματική απόκλιση στα φορολογικά έσοδα αθροίζεται στα 5,2 δις.

Στο σκέλος των δαπανών όπου η πρόβλεψη της υλοποίησης κινείται στο επίπεδο των προϋπολογισθέντων, πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτό επιτυγχάνεται καθώς πέραν της αύξησης των ληξιπρόθεσμων κατά 2,2 δις, το οποίο αναφέρθηκε προηγουμένως, έχουν προϋπολογισθεί και οι πρόσθετες περικοπές του τρίτου Μνημονίου κατά 535 εκατ.. Τα περισσότερα απ’ αυτά αφορούν τον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, 424 εκατ., κύρια την περικοπή κατά 6% των επικουρικών συντάξεων και την αύξηση της παρακράτησης από 4 σε 6 % για τις κύριες συντάξεις.

Κατά συνέπεια η πραγματική απόκλιση των δαπανών αθροίζεται στα 2,7 δις.

Άρα για τον Προϋπολογισμό του 2015 η πραγματική απόκλιση, ο εκτροχιασμός, είναι 5,2 δις στα έσοδα συν 2,7 δις στις δαπάνες, ίσον 7,9 δις.

Αυτό είναι το πραγματικό δημοσιονομικό κόστος της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ που ανατρέπει το κυβερνητικό επιχείρημα ότι διαπραγματευτήκαμε μικρότερα πλεονάσματα για να κερδίσουμε δημοσιονομικό χώρο, καθώς και πρόσθετα μέτρα πήραμε και δημοσιονομικό εκτροχιασμό είχαμε.

Πρέπει δε να προσθέσω ότι λόγω ακριβώς αυτής της πολιτικής που στέρησε την οικονομία από ρευστότητα η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να προσφύγει σε βραχυπρόθεσμο δανεισμό.

Να έχουμε υπόψη, ότι αυτός ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός έφτασε για το 2015, στα 740 δις ευρώ. Συλλαμβάνει κανείς αυτό το νούμερο;

Αυτός ο πρόσθετος δανεισμός μας κόστισε ορισμένα εκατομμύρια και αυτά είναι περίπου 400 εκατομμύρια, δηλαδή, όσα αναγκάστηκε η Κυβέρνηση να «κόψει» από τις επικουρικές συντάξεις.

Επομένως, στη βαριά κληρονομιά του 2015, συμπεριλαμβάνονται τα δημοσιονομικά προβλήματα, η πτώση του ΑΕΠ, η οικονομική αβεβαιότητα με επιδείνωση του δείκτη οικονομικού κλίματος,(από 99,2 μονάδες βάσης σε 89,1 μονάδες βάσης για το δεκάμηνο 2015, την ώρα που στην ευρωζώνη οι αντίστοιχοι δείκτες παρουσίασαν βελτιωμένες επιδόσεις), και βέβαια τα capitalcontrols και η παντελής έλλειψη ρευστότητας στην ελληνική οικονομία, που θα επηρεάσουν αρνητικά τις επενδύσεις και την κατανάλωση για το 2016, με το carryover. (Εισηγητική Έκθεση,σελ. 21).

Το 2016 που κουβαλάει αυτή τη βαριά κληρονομιά του 2015, είναι κατά συνέπεια δυσοίωνο, θα συνεχίσει η ύφεση, καθώς ακόμα και με τις βελτιωμένες, αλλά δυστυχώς δυσμενέστερες στην πραγματικότητα προβλέψεις, το ΑΕΠ θα έχει πτωτική πορεία με μείον 0,7%,το ίδιο ηιδιωτική κατανάλωση, με μείον 0,7% και η δημόσια με   – 1%.

Το κλίμα της αποεπένδυσης, προβλεπεται στο μείον 3,7%, αυτό φαντάζει σαν επιτυχία της Κυβέρνησης, γιατί το 2015, είδαμε κλίμα αποεπένδυσης κοντά στο μείον 8,4%.

Η ανεργία θα κινηθεί στα ίδια υψηλά επίπεδαμετά την ανάσχεση της πτωτικής της πορείας, όπου και αυτό φαντάζει σαν επιτυχία της Κυβέρνησης, καθώς δεν μεγαλώνει και παραμένει εκεί.

Ο δημοσιονομικός στόχος για επίτευξη μικρού πρωτογενούς πλεονάσματος κατά 919 εκατ. ή 0,53% του ΑΕΠ, θα επιτευχθεί, αν επιτευχθεί με πολύ «αίμα» από την ελληνική οικονομία και τους Έλληνες πολίτες, καθώς ο Προϋπολογισμός του 2016, ενσωματώνει μέτρα 5,7 δις ευρώ, σύμφωνα με τη Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο, από τα οποία 3,2 δισ. ευρώ, είναι νέοι φόροι και 2,5 δις είναι πρόσθετες περικοπές.

Σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό τα συνολικά έσοδα θα διαμορφωθούν στα 53,5 δις. Από αυτά, φορολογικά έσοδα είναι 44,7 δις. Οι πρόσθετοι φόροι που προβλέπεται να εισπραχθούν είναι 2 δις. Είναι 863 εκατομμύρια παραπάνω οι άμεσοι φόροι, και κατά 1,1 δις είναι παραπάνω οι έμμεσοι φόροι

Επομένως η πρόβλεψη της αύξησης των εσόδων κατά 2 δισ., θα γίνει με ενσωμάτωση φορολογικών μέτρων 3,2 δις, όπως προβλέπει το πρόγραμμα των δημοσιονομικών παρεμβάσεων του Τρίτου Μνημονίου, τα οποία άλλα μεν έχουμε ψηφίσει, όπως είναι η αύξηση του ΦΠΑ, άλλα δε, θα ψηφίσουμε προσεχώς, όπως για παράδειγμα, η φορολογία των αγροτών.

Η απόδοσή τους όμως είναι πολύ μικρότερη, καθώς έχει εξαντληθεί η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, η οικονομία βρίσκεται σε τέλμα και ύφεση και βεβαίως, υπάρχει και υστέρηση των εσόδων των προηγούμενων οικονομικών ετών, τα λεγόμενα ΠΟΕ.

Η ανάλυση τωνπρόσθετων εσόδων κατά 3,2 προβλέπεται στον Πίνακα 3.37 της Εισηγητικής Έκθεσης του Προϋπολογισμού, θέλω να γνωρίζετε όμως ότι από αυτά, το 1,3 δις προβλέπονται από το Φ.Π.Α, δηλαδή είναι έμμεση φορολογία ενώ συμπεριλαμβάνουν την αύξηση της προκαταβολής του φόρου στους αγρότες 79 εκατ., στους Ελεύθερους Επαγγελματίες 114 εκατ., στα Ν.Π. 156 εκατ. κ.λ.π..

Οι δαπάνες προβλέπεται να διαμορφωθούν περίπου στο ίδιο επίπεδο, δηλαδή γύρω στα 41,8 δις οι πρωτογενείς δαπάνες, όμως, προσέξτε, οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις θα είναι μειωμένες κατά 268 εκατ., οι δαπάνες για ασφάλεια, περίθαλψη και κοινωνική προστασία θα είναι μειωμένες κατά 560 εκατ., οι λειτουργικές και άλλες δαπάνες κατά 560 εκατ., επίσης.

Οι μειωμένες αυτές δαπάνες θα προέλθουν από την ενσωμάτωση στον Προϋπολογισμό των περικοπών 2,5 δισ., που προβλέπει το Πρόγραμμα Δημοσιονομικών Παρεμβάσεων της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο και από αυτές, άλλες έχουν ήδη ψηφιστεί και υλοποιούνται, όπως είναι οι περικοπές στις κύριες και επικουρικές συντάξεις, άλλες δε αναμένεται να ψηφίσει η Πλειοψηφία προσεχώς, όπως είναι οι περικοπές στην κυρία ασφάλιση.

Είναι όμως να απορεί κανείς με τα φθηνά επικοινωνιακά κόλπα της Κυβέρνησης να αναζητά συνενόχους ή να φορτώνει τις περικοπές των συντάξεων σε άλλους, καθώς αυτές οι περικοπές περιγράφονται επίσης στον Πίνακα 3.37 της Εισηγητικής Έκθεσης η πλειονότητα τους, όπως είπα, αφορά την κοινωνική ασφάλιση, δηλαδή 1,65 δις είναι οι περικοπές, που προβλέπονται στις συντάξεις και στις λοιπές παροχές της κοινωνικής ασφάλισης.(σελ 123-125 Εισ. Έκθεσης)

Κατά συνέπεια, η συνολική επιβάρυνση με μέτρα 5,7 δις, για να επανέλθουμε στη δημοσιονομική ισορροπία, που ανέτρεψε η πολιτική ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και να επιτύχουμε για το 2016 το μικρό αυτό πρωτογενές πλεόνασμα των 919 εκατ., δηλαδή 0,5% του Α.Ε.Π., είναι ιδιαίτερα δυσβάσταχτη και επαχθής, αφού παίρνουμε πολλά περισσότερα μέτρα, για να έχουμε ελάχιστα αποτελέσματα, καθώς η οικονομία βυθίζεται στο τέλμα και επανήλθε στα ελλείμματα.

Θα μπορούσε, λοιπόν, κανείς να ισχυριστεί ότι ο χαρακτηρισμός, ως χειρότερου προϋπολογισμού των τελευταίων ετών, δεν είναι υπερβολικός, γιατί σε άλλη εποχή και σε άλλη οικονομική βάση, με αυτά τα μέτρα, δηλαδή τόσους νέους φόρους και περικοπές δαπανών, θα έπρεπε να επιτύχουμε πολλαπλάσια πλεονάσματα.

Ιδιαίτερα δε και εμείς, δικαιούμαστε και οφείλουμε, τόσο απέναντι στους εαυτούς μας όσο και απέναντι στο λαό, να κάνουμε την πιο αυστηρή κριτική στην Κυβέρνηση.

Γιατί το 2009, όταν ξεκινήσαμε την προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης, σύμφωνα με την Εισηγητική Έκθεση, το έλλειμμα ήταν 15,2% του Α.Ε.Π.. Γιατί το σημειώνω αυτό; Γιατί, έχει γίνει πολλή συζήτηση, μέχρι πολιτικές ολόκληρες και συκοφαντίες στήθηκαν πάνω στην δήθεν πλαστότητα των ελλειμμάτων και του χρέους της ελληνικής οικονομίας το 2009, που μας οδήγησαν στην ανάγκη λήψης μέτρων, για να μη χρεοκοπήσει η ελληνική οικονομία.

Το έλλειμμα αυτό, που παραλάβαμε το 2009, το χρέος, τα πολλαπλά ελλείμματα σε όλα τα επίπεδα, ιδίως τα δίδυμα, αυτά που αφορούσαν και το ισοζύγιο των εμπορικών συναλλαγών, ήταν αυτά που μας υποχρέωσαν να πάρουμε μέτρα, δύσκολα και επώδυνα, που οδήγησαν όμως στο να αποφύγει η χώρα την άτακτη χρεοκοπία.

Όταν ξεκινήσαμε αυτή την πορεία ήμασταν μόνοι μας. Προσχώρησαν μετά και άλλοι, αφού πέρασαν την αντιμνημονιακή τους περίοδο – αναφέρομαι στα «Ζάππεια» του κ. Σαμαρά – και φτάσαμε το 2014 σε μηδενισμό των ελλειμμάτων και στην αφετηρία μιας πορείας πλεονασμάτων για το 2015.

Φτάσαμε στο τέλος της ύφεσης, η οποία είχε ξεκινήσει το 2008. Φτάσαμε στην αρχή της μείωσης των ποσοστών της ανεργίας και στην αντιμετώπιση των δίδυμων ελλειμμάτων, αφού το 2013 είχαμε για πρώτη φορά πλεόνασμα του εμπορικού ισοζυγίου 0,6% και το 2014, 0,9%.

Για πρώτη φορά επίσης, είχαμε την περίοδο αυτή, μείωση του δημόσιου χρέους, από 367 δισ. ευρώ το 2011, διαμορφώθηκε σε 305 δισ. ευρώ το 2012, δηλαδή, από 177% του Α.Ε.Π. έπεσε στο 157%, χάρη στην περικοπή του, το γνωστό PSI.

Αυτή η πολιτική οδήγησε σε μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, που από τα 16 δισ. ευρώ το 2011 έπεσε το 2014 στα 5,5 δισ. ευρώ, δηλαδή, από 7,8% του Α.Ε.Π. στα 3,1% του Α.Ε.Π., οδήγησε στη μείωση της μέσης υπολειπόμενης διάρκειας του, το οποίο, από 6,3 έτη το 2011 έφτασε στα 16,48 έτη, στη μείωση του επιτοκίου, στην αύξηση της περιόδου χάριτος, δηλαδή, άλλαξε όλα τα παραμετρικά του χρέους και όπως εκτιμούν διεθνείς οίκοι, η πραγματική παρούσα αξία του θα ήταν γύρω στο 40% με 50%.

Αυτά είναι τα πλεονεκτήματα που παραλαμβάνει η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. για να διαπραγματευτεί –όπως λέει – το χρέος, εφόσον αποδείξει ότι έχει την ικανότητα να το κάνει, γιατί φοβούμαστε ότι δεν την έχει, μια και στη συμφωνία του Ιουλίου, από τις δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί στο Συμβούλιο Κορυφής του 2012 για αντιμετώπιση των παραμετρικών του χρέους -τόσο του χρόνου εξυπηρέτησης , όσο των επιτοκίων- η κυβέρνηση έχει παραχωρήσει το ένα μέρος αυτών των δεσμεύσεων.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Σε αυτή τη δύσκολη πορεία, ασφαλώς υπήρξαν λάθη και παραλείψεις. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης αναφέρεται συχνά στου λεγόμενους πολλαπλασιαστές, αλλά εμείς έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα λάθη αυτών που νόμιζαν στην αρχή ότι κόβοντας λίγες δαπάνες, βάζοντας λίγους φόρους, χωρίς να συνεκτιμήσουν τις επιπτώσεις τους και το γενικότερο περιβάλλον, θα αντιμετωπίσουμε οριστικά το πρόβλημα, όμως, δυστυχώς, δεν ήταν έτσι.

Εμείς επίσης, ξέραμε ότι παίρνοντας αυτά τα σκληρά μέτρα θα υπήρχαν επιπτώσεις στους Έλληνες πολίτες και αυτές οι επιπτώσεις ήταν που μας σώρευσαν και ένα τεράστιο πολιτικό κόστος, και το επωμιστήκαμε ως παράταξη.

Περάσαμε τη δική μας πολιτική έρημο για να βγει η πατρίδα στο ξέφωτο. Και γάβγιζαν τα σκυλιά και προχώραγε το καραβάνι κ. Τσίπρα.

Έτσι, φτάσαμε κάποια στιγμή να πιάνουν τόπο αυτές οι θυσίες του λαού, διαμορφώνοντας ένα πολύ καλύτερο οικονομικό περιβάλλον, που, όπως είπα, οδήγησε τα ελλείμματα σε πλεονάσματα, οδήγησε σε μείωση του χρέους και σε βελτίωση των παραμετρικών της εξυπηρέτησης του, τελείωσε η περίοδος της ύφεσης και άρχισε και η πτώση της ανεργίας.

Στη βάση αυτών των θετικών εξελίξεων διαμορφώσαμε ένα σχέδιο απεγκλωβισμού της χώρας από τα μνημόνια.

Το σχέδιο αυτό ανατράπηκε και δεν έγινε η ανατροπή από μόνη της, έγινε γιατί υπήρχε μια πολιτική μεθοδεύσεων και υπονόμευσης, ψευδολογιών, υποσχέσεων, διαβολής, η οποία και έπεισε τον ελληνικό λαό ότι υπήρχε ένας άλλος δρόμος, ανέξοδος, ενάρετος, ότι κάποιοι θα μας δάνειζαν χρήματα, άλλοι θα μας έδιναν πετρέλαια.

Στο τέλος όμως, οδηγήθηκαν από τη σκληρή πραγματικότητα, σε μια ανώμαλη προσγείωση, γιατί τελικά αποδεικνύεται ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος, αλλά, δυστυχώς, αυτή η περιδίνηση του επταμήνου με το κλείσιμο των τραπεζών, την εξάντληση όλων των διαθέσιμων, την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας στην ύφεση, έχει κόστος και οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο.

Και δυστυχώς το κόστος δεν είναι το πολιτικό κόστος που θα έχει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή οι ΑΝΕΛ, το κόστος είναι αυτό που θα πληρώσει ελληνικός λαός, όπως προηγούμενα σας το περιέγραψα.

Το παράδειγμα των τραπεζών, αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες είναι το πλέον χαρακτηριστικό για να πούμε στον ελληνικό λαό πως αυτοί που ψευδολογούσαν και μας κατηγορούσαν ότι θα παραδώσουμε τα δάνεια στα κοράκια, παρέδωσαν ολόκληρες τις τράπεζες σε αυτούς που ο κ. Τσίπρας αποκαλούσε κερδοσκόπους.

Και μη νομίζετε, ότι θα μείνει έτσι αυτή η υπόθεση. Γιατί μπορεί να έχει ευθύνες η τρόικα που ίσως εκβίασε την ελληνική κυβέρνηση -κάντε το τώρα και με αυτόν τον τρόπο- αλλά μη μου πείτε ότι η ελληνική κυβέρνηση που ελέγχει το ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, το οποίο έχει εκπροσώπους στις διοικήσεις των τραπεζών δεν έχει καμία ευθύνη.

Γιατί αποδέχθηκαν την εξαίρεση των μικρομετόχων; Γιατί αποδέχθηκαν να γίνουν μέσα σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα η ανακεφαλαιοποιήσεις, χωρίς να έχουμε τελειώσει την αξιολόγηση, χωρίς να έχουμε αντιμετωπίσει το ζήτημα των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων;

Και τελικά, θα μας πει κανείς από την κυβέρνηση σε ποια χέρια παραδόθηκαν οι δύο τουλάχιστον από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες; Και ποιος θα πληρώσει την απώλεια της περιουσίας του ελληνικού λαού μέσω της εξαύλωσης της συμμετοχής του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στις τέσσερις συστημικές τράπεζες;

Η αρνητική αυτή εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι για το 2016 που έρχεται θα είναι μια δύσκολη χρονιά χωρίς δυνατότητες και εργαλεία ώστε να αποκατασταθεί η ρευστότητα στην ελληνική οικονομία.

Η αβεβαιότητα επίσης, δεν δημιουργεί όρους προσέλκυσης επενδύσεων. Πώς δεν φτάνουν τα 700 εκατ. του Π.Δ.Ε. για το εθνικό σκέλος, γιατί τα υπόλοιπα 6 δις είναι των συγχρηματοδοτούμενων έργων, για την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.

Ευτυχώς που υπάρχει το ΕΣΠΑ των 19 δισ. την περίοδο 2014-2020 που διαπραγματεύτηκε η προηγούμενη κυβέρνηση και ελπίζουμε αυτή η κυβέρνηση να μπορέσει να το απορροφήσει και να το ιεραρχήσει παραγωγικά.

Δύο είναι τα βασικά επιχειρήματα της Κυβέρνησης για τον Προϋπολογισμό.

Το πρώτο είναι ότι η πολιτική της δεν έχει εμπροσθοβαρή, προκυκλικά μέτρα, όπως είχε η δική μας που οδήγησε στην ύφεση. Καταπίπτει όμως από το γεγονός ότι ήδη ψηφίσαμε τα μέτρα του 2015 και θα ψηφίζουμε τις επόμενες μέρες τα μέτρα του 2016, δηλαδή τα πήραμε προκαταβολικά.

Ο δημοσιονομικός χώρος των 19,1 δις που επικαλείται η κυβέρνηση ότι κέρδισε για τα επόμενα τρία χρόνια, ο αέρας που λέει ότι έδωσε στην ελληνική οικονομία, θα μπορούσε να χαρακτηρησθεί ως αέρας κοπανιστός. Είναι το κόστος που σώρευσε η παρούσα κυβέρνηση στην ελληνική οικονομία.

Το δεύτερο επιχείρημα λέει ότι εμείς κάνουμε δίκαιη κατανομή των βαρών.

Δίκαιη κατανομή των βαρών με περικοπές συντάξεων και παροχών στους φτωχούς και αδύναμους δεν υπάρχει, πολύ δε περισσότερο δεν είναι αριστερή πολιτική.

Γνωρίζουμε επίσης, ότι η αύξηση της έμμεσης φορολογίας δεν κάνει το σύστημα προοδευτικότερο, το κάνει πιο συντηρητικό και άδικο.

Εάν πάμε, στην εισηγητική έκθεση θα δούμε ότι οι έμμεσοι φόροι αυξάνονται για πρώτη φορά μετά από μια περίοδο πτωτικής τάσης από το 2010 και μετά, που ανέτρεπε σταδιακά την σχέση άμεσων – έμμεσων φόρων, και για πρώτη φορά   λόγω της σύνθεσης των φορολογικών μέτρων αυτής της κυβέρνησης, το μεγαλύτερο βάρος είναι στην έμμεση φορολογία.

Πού είναι αλήθεια η φορολογία της ολιγαρχίας και του μεγάλου πλούτου; Πού είναι τα αποτελέσματα της μάχης κατά της φοροδιαφυγής; Σε ποιο κωδικό του Προϋπολογισμού τα έχετε γράψει;

Κύριες και κύριοι Βουλευτές,

Πιστεύουμε ότι το τρίτο μνημόνιο ήταν αχρείαστο, κατά συνέπεια και τα επαχθή μέτρα ήταν αχρείαστα, εσείς τα καταστήσατε αναγκαία, καταστρέφοντας με τους τυχοδιωκτισμούς σας την ελπίδα που αχνοφάνηκε στο τέλος του 2014 ως αποτέλεσμα των κόπων και των θυσιών του ελληνικού λαού.

Μόνοι σας τα διαπραγματευτήκατε αυτά τα μέτρα, σας το είπαμε πολλές φορές, μην αναζητείτε συνενόχους.

Θέλω να σας θυμίσω, ότι από το φθινόπωρο του 2014 είχαμε πει, το διεκδικήσαμε και το πετύχαμε, ότι δεν χρειάζεται άλλη περικοπή συντάξεων (Ανακοινώσεις ΠΑΣΟΚ- mailXαρδούβελη).

Βέβαια κάναμε και παραχωρήσεις, καθώς αποδεχθήκαμε να παγώσουν οι συντάξεις, δηλαδή να μη δοθούν αυξήσεις όπως προβλεπόταν από το Ν. 3863/2010 λόγω αύξησης του ΑΕΠ και του ΔΤΚ.

Το χειρότερο όμως για τη χώρα, είναι ότι δεν υπάρχει σχέδιο υπέρβασης αυτού του μνημονίου. Η κυβέρνηση κάνει τη χειρότερη δυνατή διαχείριση των μνημονιακών δεσμεύσεων που ανέλαβε.

Δεν θα ψηφίσουμε αυτόν τον Προϋπολογισμό και για τα μέτρα που περιέχει ως αποτέλεσμα της δικής σας «σκληρής» διαπραγμάτευσης, και για την προοπτική που δεν δίνει, κυρίως όμως γιατί πιστεύουμε ότι η χώρα χρειάζεται ένα άλλο σχέδιο μακράς πνοής με προοδευτικές και εναλλακτικές πολιτικές για την προσέλκυση επενδύσεων, με μεταρρυθμίσεις και αλλαγές παντού, που μπορεί να διασφαλίσει εθνική συνεννόηση, κοινωνική αποδοχή και πάνω από όλα την κινητοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων, προϋποθέσεις απαραίτητες για αν βγούμε από το φαύλο κύκλο στον οποίο εμπλέξατε τη χώρα.

Αυτό το σχέδιο οικοδομεί η Δημοκρατική Συμπαράταξη, ξαναπιάνοντας το κομμένο νήμα, για να ενώσει τους κόπους, τις προσπάθειες και τις αγωνίες των Ελλήνων πολιτών και κυρίως για να ξαναγυρίσει η Ελπίδα, αυτή που εσείς διαψεύσατε με αυτόν τον παταγώδη τρόπο, γιατί ο λαός χρειάζεται και ελπίδα και όραμα.