Οι δραματικές καταστάσεις  που ζούμε τις τελευταίες ημέρες είναι πρωτόγνωρες για όλους μας. Οι ελληνίδες και οι έλληνες βίωσαν   τα τελευταία χρόνια, της κρίσης , της ύφεσης, της έκρηξης  της ανεργίας μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο.

Είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται σημαντικά και σε πολλές  περιπτώσεις να μηδενίζονται, μέσα από το πέρασμα τους στην ανεργία.

Οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας είδαν τις συντάξεις τους να περιορίζονται δραστικά. Πολλοί εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα δεν πληρώθηκαν και δεν πληρώνονται τα δεδουλευμένα τους  για αρκετούς μήνες.

Αυτές είναι οι τραγικές συνέπειες της κρίσης και βέβαια της διαχείρισής της.

Ωστόσο ακόμη και στις χειρότερες στιγμές αυτής της περιόδου , υπήρχε μια χαραμάδα ελπίδας. Όχι βέβαια την ελπίδα εκείνη, που για τους έχοντες πλήρη άγνοια της πραγματικότητας , περνούσε μέσα από τον «άλλο δρόμο» του τσαμπουκά, της ρήξης, της λεβεντιάς με ανευθυνότητα και δημαγωγία. Μια ουσιαστική ελπίδα ,που   για  τους νοήμονες πολίτες αυτής της χώρας και ήταν η πλειοψηφία ,  σήμαινε σταθεροποίηση της κατάστασης , «πάτο στο βαρέλι» και ξεκίνημα μιας νέα πορείας προς το ξέφωτο.

Σε όλη αυτή τη διαδρομή πορευτήκαμε με μεγάλες δυσκολίες και επώδυνα μέτρα , προκειμένου να αποτραπεί η πλήρης καταστροφή.

Για να μην φθάσουμε στο σημείο να  στερηθεί ο συνταξιούχος  τη μειωμένη έστω  σύνταξή του, ο εργαζόμενος το μισθό του κ.ο.κ.

Για να μη φθάσουμε στο σημείο να υπάρξει πλήρης αναστολή πληρωμών και ασφυξία της αγοράς , μέσα από κλειστές Τράπεζες.

Όμως , δυστυχώς , φθάσαμε εδώ και η ψευτολεβεντιά έστειλε τους πολίτες στις ουρές της αναξιοπρέπειας για να εξασφαλίσουν ένα ποσό χρημάτων για τα είδη πρώτης ανάγκης.

Εκείνοι που υποσχέθηκαν νέες χιλιάδες θέσεις εργασίας, οδήγησαν τη χώρα μέσα σε λίγους μήνες σε αύξηση της ανεργίας και σε περισσότερους απλήρωτους εργαζόμενους.

Εκείνοι που υποσχέθηκαν όχι μόνο να διατηρήσουν τις συντάξεις, αλλά να δώσουν και τη 13η σύνταξη, δεν μπορούν σήμερα να εξασφαλίσουν την καταβολή ούτε της 7ης σύνταξης και συνεχίζουν ακάθεκτοι τις υποσχέσεις , σαν να μην έχει συμβεί τίποτα . Σαν να μη βλέπουν ότι οδηγούμαστε  μέσα από της επιλογές τους στην πλήρη καταστροφή, σαν να μην αντιλαμβάνονται ότι με τους χειρισμούς τους εξυπηρετούν τα σχέδια των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και τεχνοκρατών της Ευρώπης , που περίμεναν την ευκαιρία εδώ και 5 χρόνια να οδηγήσουν την Ελλάδα στην άτακτη  χρεωκοπία  και στην έξοδο από το ευρώ.

Μετά από όλα αυτά το κρίσιμο ερώτημα που προβάλει είναι , εάν έστω και τώρα , μπορούμε και πώς να επανέλθουμε σε μια τροχιά ελπίδας.

Το πρώτο βήμα είναι  η απάντηση που πρέπει να δοθεί  την Κυριακή μέσα από το δημοψήφισμα και εφόσον τελικά φθάσουμε σε αυτό το δημοψήφισμα

Τις ιστορικές και τραγικές  ετούτες ώρες, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι

Ένα ΝΑΙ δημιουργεί τη γέφυρα για να μπει η χώρα ξανά στην ευρωπαϊκή της πορεία , να επανέλθουμε  στο δρόμο μιας κανονικότητας που θα έχει δυσκολίες, αλλά θα είναι με ανοιχτές τις τράπεζες , με διασφαλισμένες τις συντάξεις , με τις επιχειρήσεις να λειτουργούν , με την οικονομία  να παίρνει ανάσες, με τον τουρισμό να επανέρχεται, όσο είναι δυνατόν, στους ρυθμούς του.

Ένα ΝΑΙ δεν σημαίνει αποδοχή των μέτρων, όπως τα έχουν προτείνει οι δανειστές ή όπως τα προσεγγίζει η Κυβέρνηση, ως προϊόν μιας πλήρως αποτυχημένης διαπραγμάτευσης. Είναι ένα  ΝΑΙ στην επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων , με μια εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, που θα πάρει την εξουσιοδότηση , από όλες τις πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν στην συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας μέσα στο ευρώ, για να καταλήξουμε σε συμφωνία.

Αντίθετα ένα ΟΧΙ στις κάλπες , οδηγεί σε αυτό που ζούμε τις τελευταίες ημέρες και που είναι μόνο η αρχή, γιατί η συνέχεια θα είναι ακόμη πιο οδυνηρή. Αλήθεια πώς θα πληρωθούν συντάξεις στο τέλος του μήνα, εάν δεν ανοίξουν άμεσα οι Τράπεζες να καταβληθούν οι εισφορές; Πώς θα πληρωθούν οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα , εάν δεν εξασφαλιστεί ρευστότητα;

Ακολουθήσαμε ως χώρα τα προηγούμενα χρόνια μια πορεία , με αρκετά λάθη βέβαια , με μεγάλες θυσίες,αλλά με ζωντανή την ελπίδα και σημάδια σταθεροποίησης

Σήμερα , οφείλουμε όλοι να επαναφέρουμε την ελπίδα και να βάλουμε τέλος στο σχέδιο απομόνωσης και χρεωκοπίας της χώρας , που θα ήθελαν  ακραία στοιχεία στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Είναι κρίμα να πάνε χαμένες τόσες θυσίες