Κύριε πρόεδρε από το ΠΑΣΟΚ του 48% φτάσατε σήμερα να διεκδικείτε την “τρίτη” εντολή. Πώς φτάσατε ως εδώ;

Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι αντιμετωπίζουμε μια κοινωνία δύσπιστη, στην πλειοψηφία της εχθρική απέναντί μας. Γιατί το ΠΑΣΟΚ, το κραταιό, το πανίσχυρο, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ της αλλαγής, του 48%, το ΠΑΣΟΚ της εθνικής κυριαρχίας, το ΠΑΣΟΚ που ανέδειξε το μικρομεσαίο, που έδωσε φτερά στο μη προνομιούχο, που ένωσε τη διχασμένη Ελλάδα και δικαίωσε την Εθνική Αντίσταση, που κατοχύρωσε τα δικαιώματα των γυναικών, που έφτιαξε το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα, το ΕΣΥ, το Σύστημα Πρόνοιας, το ΠΑΣΟΚ που ανέβασε τα εισοδήματα και τις προοπτικές όλων των Ελλήνων και ιδίως των πιο αδικημένων, που πάντοτε διασφάλιζε την πρόοδο, την προοπτική, την πορεία της χώρας από το καλό στο καλύτερο, αυτό το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε αντιμέτωπο το 2010 με ένα τραγικό ιστορικό δίλημμα.

Το δίλημμα ήταν απλό και μαζί τραγικό: Εάν θα πει ότι η χώρα είναι χρεοκοπημένη, καταστραμμένη, αλλά ότι φταίνε οι προηγούμενοι, ότι οι ευθύνες βαρύνουν την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή, την κυβέρνηση της Ν.Δ. της περιόδου 2004–2009, θα τους δείξει, θα τους καταγγείλει, αλλά θα αφήσει τη χώρα να καταστραφεί. Ή εάν θα μπει μπροστά να πάρει την ευθύνη, να πιάσει τα “αναμμένα κάρβουνα” και να κάνει δύσκολες επιλογές, αντίθετες με την πορεία του. Αντίθετες με τις προσδοκίες, τις ελπίδες, τις συνήθειες των δικών μας ανθρώπων, της Δημοκρατικής Παράταξης.

Δεν κάναμε την πρώτη, την εύκολη επιλογή, που θα προστάτευε την παράταξη, αλλά θα κατέστρεφε τη χώρα. Και πίσω από την δική μας προθυμία, την δική μας υπευθυνότητα, κρύφτηκε η δεξιά και ξεχάστηκαν οι ευθύνες. Δεν τις μοιραστήκαμε ούτε δίκαια, ούτε αναλογικά. Φορτωθήκαμε όλες τις ευθύνες εμείς και αφήσαμε τη ΝΔ στην αντιμνημονιακή της ευφορία, επί μήνες ολόκληρους μέχρι το Νοέμβριο του 2011 να συμπλέει με το ΣΥΡΙΖΑ, να συμπλέει με την ακροδεξιά και να ηγείται των αγανακτισμένων στις πλατείες, κατά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που δεν είχε καταγγείλει τις ευθύνες τις δικές της.

Βεβαίως θα μπορούσαμε να την είχαμε αναγκάσει να μετάσχει στην ευθύνη και δεν το κάναμε. Βεβαίως θα μπορούσαμε να είχαμε μιλήσει πολύ πιο καθαρά, να έχουμε αναδείξει την πραγματικότητα και προεκλογικά και μετεκλογικά. Βεβαίως και θα μπορούσαμε να έχουμε ζητήσει από τον ελληνικό λαό να μας δώσει ρητή εντολή και νομιμοποίηση γι’ αυτό που πρέπει να κάνουμε, κάτι που έκανε ο ελληνικός λαός το 2012.

Έτσι φτάσαμε στα σημερινά “ταπεινά” ποσοστά μας. Αλλά στεκόμαστε όρθιοι και παλεύουμε. Γιατί η τρίτη θέση που διεκδικούμε σε αυτές τις εκλογές έχει τεράστια σημασία μια και δίνει την τρίτη εντολή που είναι η εντολή του εγγυητή της σοβαρότητας και της πολιτικής και εθνικής προοδευτικής σταθερότητας.

 

Είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ ο εγγυητής της ενότητας και γιατί;

Το ΠΑΣΟΚ πάντα ήταν και είναι ο εγγυητής της εθνικής ενότητας. Είμαστε η δύναμη της ευθύνης. Κρατήσαμε τη χώρα όρθια, χωρίς να υπολογίσουμε το πολιτικό κόστος, θυσιάζοντας τη δημοφιλία που απολαμβάναμε επί τέσσερις δεκαετίες. Κι αυτό γιατί πάνω από το κόμμα, πάνω από την Παράταξη βάζουν την πατρίδα και το έθνος. Το έχουμε αποδείξει και το αποδεικνύουμε καθημερινά. Θα μπορούσαμε να έχουμε δειλιάσει, να έχουμε λιποτακτήσει, να ατενίζουμε “τη Ρώμη να καίγεται” από ψηλά και να σφυράμε αδιάφορα δείχνοντας με το δάχτυλο τους άλλους, τη ΝΔ και τη Δεξιά. Δεν το κάναμε. Αντίθετα, μετά από πολλές προσπάθειες σύραμε τους ιστορικούς μας αντιπάλους στην εθνική μας στρατηγική που ήταν η μόνη που μπορούσε να μας εγγυηθεί ασφαλή έξοδο από την κρίση.

 

Σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση το ΠΑΣΟΚ έχει να αντιμετωπίσει και τον Παπανδρέου! Δεν σας φαίνεται οξύμωρο;

Μου φαίνεται παράδοξο, πρωτοφανές, αδιανόητο και εξωφρενικό.

 

Επίκεντρο και αυτών των εκλογών και πάλι το σύνθημα Παπανδρέου, ότι λεφτά υπάρχουν. Τελικά θέλει να «παραμυθιάζεται» αυτός ο λαός;

Το «λεφτά υπάρχουν», δεν ξέρω εάν ειπώθηκε, αλλά έτσι ακούστηκε. Τώρα κάποιοι άλλοι λένε πάλι «λεφτά υπάρχουν. Λένε «θα αποκαταστήσουμε μισθούς και συντάξεις, θα καταργήσουμε τον ΕΝΦΙΑ, θα φτηνύνουμε το πετρέλαιο, εμείς θα δώσουμε λεφτά σε όλους, θα αυξήσουμε τον κατώτερο μισθό», ό,τι θέλει ο καθένας το ακούει. Εύκολες ή και γελοίες υποσχέσεις. Τις προάλλες, υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην των ΑΝΕΛ έφτασε στο σημείο να πει ότι θα τυπώσουμε 100 δισ. ευρώ ,αν η ΕΚΤ μας κόψει τη ρευστότητα!

Γι’ αυτό έχει σημασία να ξέρει ο πολίτης ότι δεν υπάρχουν εύκολες και πονηρές λύσεις του τύπου «θα βγάζουμε έντοκα γραμμάτια, θα μαζεύουμε λεφτά». Ποια λεφτά; Τα λεφτά των τραπεζών; Μα αυτά είναι από τις καταθέσεις. Υπάρχει περιορισμένη ρευστότητα για να στηρίζουν τις επιχειρήσεις οι τράπεζες, την πραγματική οικονομία, την απασχόληση, την ανάπτυξη. Αν αυτά τα ρουφάει το κράτος για τις ανάγκες του, επειδή είναι εκτός αγορών και εκτός ευρωπαϊκής στήριξης… ζήτω που καήκαμε.

Εν πάση περιπτώσει, τώρα πλέον ο πολίτης ξέρει. Δεν δικαιολογείται κανείς να πει ότι τον «παραμύθιασαν» με ψεύτικες υποσχέσεις. Γιατί αν το πει κάποιοι άλλοι μπορούν να του πουν «ας πρόσεχες» τι πίστευες και τι ψήφιζες.

 

Είναι ενδεχόμενο σε περίπτωση εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ το ΠΑΣΟΚ να συμμετέχει στην κυβέρνηση;

Κοιτάξτε, το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να γίνει μπαλαντέρ κανενός, ούτε επιδιώκει κυβερνητικές θέσεις. Εμείς αυτό που λέμε είναι πολύ απλό: Αυτοδυναμία δεν υπάρχει, δεύτερες εκλογές δεν υπάρχουν και δικαιολογίες του στυλ «δεν με αφήνουν να εφαρμόσω το πρόγραμμά μου» επίσης δεν υπάρχουν. Άρα, το πρώτο κόμμα πρέπει οπωσδήποτε να σχηματίσει κυβέρνηση και να κυβερνήσει χωρίς να διακινδυνεύσει τη θέση της χώρας στην Ευρώπη. Τώρα, πώς θα το κάνει αυτό, με ποιο πρόγραμμα, ποιους συμμάχους, ποιους εγγυητές; Αυτό θα μας το πει σύντομα πρωτίστως ο λαός.

Αν κερδίσει τις εκλογές και νομίζει ότι μπορεί να συνεργαστεί με τον κ. Καμμένο –εάν και εφόσον οι ΑΝΕΛ εκπροσωπηθούν στη Βουλή- ας το κάνει και ας πάνε μαζί στο Eurogroup να διαπραγματευτούν καλύτερα από εμάς. Αν θέλει να το κάνει με το Ποτάμι του κ. Θεοδωράκη, πολύ ωραία, ας συνεργαστεί. Θέλει με τον κ. Σαμαρά να κάνει τον μεγάλο συνασπισμό; Ας τον κάνει.Εμεις λέμε : ευρύτατη συνεργαςια όλων των δημοξρστικων δυνάμεων ευρωπαικου προσανατολισμού.

 

Ποια πολιτική σημασία έχει το να βρεθεί το ΠΑΣΟΚ στην τρίτη προνομιούχα θέση;

Εάν οι δημοσκοπήσεις αληθεύουν και είναι δεδομένη η πρώτη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, τότε το μόνο αντίβαρο στο όνομα της λογικής και της εθνικής στρατηγικής, είναι η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ, στη Δημοκρατική Παράταξη, για να έχει την τρίτη εντολή. Προφανώς, διεκδικούν πολλοί αυτή την επίζηλη θέση την τρίτη. Μα δεν είναι η μοίρα μας η τρίτη θέση. Η ιστορική μας μοίρα ήταν και είναι η πρώτη θέση, αλλά εδώ προέχει η πατρίδα.

Και δεν ζητάει το ΠΑΣΟΚ να είναι σώνει και καλά σε μια Κυβέρνηση. Δεν ζητάει το ΠΑΣΟΚ να είναι καθισμένο σε υπουργικές θέσεις, ούτε το ’12 δεν στείλαμε πολιτικά στελέχη, αλλά σημαντικούς τεχνοκράτες. Πολύ αργότερα μπήκαμε στη κυβέρνηση για να επιταχύνουμε τη διαπραγμάτευση, να δώσουμε ρυθμό στην χώρα.

Η θέση είναι επίζηλη αλλά τη διεκδικούν ποιοι; Τη διεκδικεί η Ακροδεξιά, ο νεοναζισμός της Χρυσής Αυγής; Έλεος και όνειδος! Γιατί πράγματι η Χρυσή Αυγή ήταν μια μονάδα πάνω από το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές.

Τη διεκδικούν κάποιοι που για ένα προσωπικό καπρίτσιο, πραγματικά πολιτικά ανεξήγητο, αποφάσισαν να υπονομεύσουν ανοιχτά την Παράταξη, γιατί στις ευρωεκλογές την υπονόμευσαν σιωπηλά.

Και βεβαίως υπάρχει και το Ποτάμι, οι συνεχιστές της παλιάς ΔΗΜΑΡ που ήταν το νέο φαινόμενο των εκλογών του ’12, ο αριστερός εταίρος στην αρχή. Όλοι την κοιτούσαν με συμπάθεια και προσοχή, αλλά είδαμε αν υπήρχε σταθερότητα, συνέπεια, πολιτικός στόχος, αποτέλεσμα, προοπτική. Δεν υπήρχε. Γιατί να υπάρχει στο δήθεν καινούργιο που είναι η παλιά ΔΗΜΑΡ, συν οι νεοφιλελεύθεροι του κ. Μητσοτάκη; Από πού ως που στο όνομα της καταγγελίας της πολιτικής, ζητάει κάποιος να διαχειριστεί το μεγαλύτερο πολιτικό εθνικό ζήτημα;

Kαι εν πάση περιπτώσει ο λαός αν θέλει να στείλει τον κ. Τσίπρα με τον κ. Καμμένο να διαπραγματευτούν, ας το κάνει. Τον κ. Τσίπρα με τον κ. Θεοδωράκη, ας το κάνει. Εάν θεωρεί ότι είναι κρίσιμη και αναγκαία η παρουσία του ΠΑΣΟΚ με γνώση, εμπειρία και ευθύνη, ας διαλέξει σωστά.

Δεν θέλουμε να επιβάλουμε την παρουσία τη δική μας, του ΠΑΣΟΚ. Δεν αποζητούμε το ρόλο ενός κυβερνητικού εταίρου οποιασδήποτε κυβέρνησης. Ο ρόλος μας είναι ο ρόλος του εθνικού εταίρου. Δεν εγγυόμαστε μια οποιαδήποτε κυβερνητική σταθερότητα, αλλά την εθνική σταθερότητα, που είναι εξ ορισμού και προοδευτική. Γιατί προστατεύει τον πιο απλό, τον πιο αδύναμο άνθρωπο.