Ευ. Βενιζέλος: Καλησπέρα. Εύχομαι σε όλους σας χρόνια πολλά, το 2015 δεν είχαμε την ευκαιρία να συναντηθούμε. Χαίρομαι πραγματικά γιατί βρίσκομαι στα Γιάννενα στην Ήπειρο, η επαφή με το λαό της Ηπείρου είναι πάντα ενισχυτική, γιατί ο αέρας είναι αυθεντικός και αναζωογονητικός. Μετά τη συνέντευξή μου αυτή, θα έχω την ευκαιρία να συναντήσω εκπρόσωπους των παραγωγικών φορέων των Ιωαννίνων και της Ηπείρου οπότε θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για τοπικά προβλήματα. Μπορούμε να αφιερώσουμε τη συνέντευξή μας στα μεγάλα πολιτικά ερωτήματα στα οποία καλείται να απαντήσει ο ελληνικός λαός 25 Ιανουαρίου.

Τις θέσεις μας τις γνωρίζετε, λίγο-πολύ, οπότε μπορείτε να διατυπώσετε τις ερωτήσεις σας, τις απορίες σας, τις αντιρρήσεις σας. Να θυμίσω τελείως επιγραμματικά ότι αυτό που διακυβεύεται στις 25 Ιανουαρίου δεν είναι το ποιο Κόμμα θα κερδίσει, ποια Κυβέρνηση θα σχηματιστεί ποια πρόσωπα θα είναι αυτά που θα κυβερνήσουν, το ερώτημα είναι ποια θα είναι η στρατηγική κατεύθυνση του τόπου: εάν θα κάνουμε το ένα βήμα προς τα μπρος που υπολείπεται για την έξοδο από το Μνημόνιο και τη μετάβαση στη νέα φάση, την πολύ καλύτερη για τη χώρα, ή αν θα παρασυρθούμε και θα κάνουμε πολλά βήματα προς τα πίσω εξανεμίζοντας τις θυσίες και τα επιτεύγματα του ελληνικού λαού.

Παρακολουθούμε μια τυφλή πόλωση μεσαίου επιπέδου μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Αυτή δεν σημαίνει τίποτε, οφείλεται εν πολλοίς στον εκλογικό νόμο, στο bonus των 50 εδρών που είναι ένα ατύχημα τώρα για τη χώρα ,έπρεπε να είχε καταργηθεί  όπως προτείναμε.

Είμαστε ριζικά αντίθετοι και με την πολιτική του άγαρμπου και άτσαλου εκφοβισμού που εκπροσωπεί η ΝΔ. Η ΝΔ που λέει εάν «ο ελληνικός λαός εκφραστεί διαφορετικά θα καταστραφούμε».  Αλλά φυσικά είμαστε αντίθετοι και με την πολιτική του αφελούς ή πολύ χειρότερα του κουτοπόνηρου εφησυχασμού και εξωραϊσμού που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα έχουμε την ευκαιρία στη συζήτησή μας να μιλήσουμε για τα μεγάλα θέματα της ρευστότητας των Τραπεζών, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του χρόνου της διαπραγμάτευσης, της παράτασης του Μνημονίου για όλα τα μεγάλα θέματα όπως είναι ο ΕΝ.Φ.Ι.Α., οι υποσχέσεις, αν οι επιταγές αυτές έχουν αντίκρισμα ή αν είναι παλαιάς κοπής σαν αυτές που ήξερε ο ελληνικός λαός πριν το 2009.

Το ΠΑΣΟΚ αντιτάσσει την πολιτική της αλήθειας. Έχει βιώσει τις συνέπειες μιας πολιτικής η οποία είναι ειλικρινής και αυτό κοστίζει πάρα πολύ. Διεκδικούμε την τρίτη θέση, την τρίτη εντολή το ρόλο του εγγυητή και του εταίρου όχι του κυβερνητικού, δεν είμαστε κυβερνητικό προσάρτημα ,δεν είμαστε μπαλαντέρ, μας ενδιαφέρει να είμαστε εθνικός εταίρος ανεξαρτήτως θεσμικής θέσης. Μας ενδιαφέρει να εγγυηθούμε την εθνική σταθερότητα. Υπάρχει μια πολιτική, δεν υπάρχει δυστυχώς δεύτερη. Όποιος έκανε το λάθος αυτό το πλήρωσε ,όπως οι Κύπριοι και γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να μας δώσει ο ελληνικός λαός τη δύναμη να παίξουμε το ρόλο αυτό, όχι υπαγορεύοντας όρους, αλλά υπενθυμίζοντας όρους, αλλά υπενθυμίζοντας την πραγματικότητα, τους κινδύνους αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν.

Στο πλαίσιο αυτό είμαι έτοιμος να απαντήσω στις ερωτήσεις σας.

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ-ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

 

Παπαθεοδώρου (ART TV): Κύριε Πρόεδρε, καλησπέρα και καλώς ορίσατε στην Ήπειρο. Υπήρξαν φωνές κ. Πρόεδρε θα έλεγα πολλές, μετά την ήττα του 2012 του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες μάλιστα πύκνωσαν το τελευταίο διάστημα όχι μόνο από τη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και από στελέχη σας ακόμη και λίγο πριν την ανακοίνωση του ΚΙΔΗΣΟ, που εκτιμούσαν ότι απαιτούνταν μια ριζική αναθεώρηση των πραγμάτων μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι εμμέσως ή άμεσα έθεταν και θέμα ηγεσίας. Ό,τι ακολούθησε το 2012 και η συνεργασία σας με τη ΝΔ ως κυβερνητικός εταίρος, αποτέλεσε -επιτρέψτε μου τη λέξη- την κατάρα που διαλύει κατά την άποψη πολλών, το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή; Και τι μέλλει γενέσθαι κ. Πρόεδρε; Όλα αυτά θα τεθούν μετεκλογικά; Ευχαριστώ.

Ευ. Βενιζέλος: Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που περνάει δύσκολα τώρα γιατί βρέθηκε αντιμέτωπο με μεγάλα ιστορικά διλήμματα. Δεν ακολούθησε την εύκολη λύση. Η εύκολη λύση ήταν να πει το 2010 «η χώρα είναι κατεστραμμένη, μπορούμε να περπατήσουμε ένδοξα στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, δοξάστε το ΠΑΣΟΚ που περιγράφει την πραγματικότητα της καταστροφής, φταίνε οι προηγούμενοι, φταίει η ΝΔ που κυβέρνησε επτά χρόνια, επτά χρόνια αδιεξόδου, ύφεσης, δημοσιονομικού εκτροχιασμού». Ναι, θα είχαμε προστατεύσει το ΠΑΣΟΚ αλλά θα είχαμε καταστρέψει τελείως τη χώρα. Δεν θα είχαμε διασώσει τίποτε.

Από την άλλη μεριά δυστυχώς κινηθήκαμε βιαστικά, ίσως επιπόλαια και πίσω από τη δική μας προθυμία να αναλάβουμε ευθύνες υπέρμετρες, δυσανάλογες, κρύφτηκε η ΝΔ, φτιάχτηκε ένα ετερόκλητο αντιμνημονιακό, μέτωπο που από το 2010 έως το 2011 είχε ως ηγετική δύναμη τη ΝΔ, δηλαδή την κυρίως υπεύθυνη για την κατάσταση. Αλλά όχι μόνο τη ΝΔ .Και τα κόμματα της αριστεράς και τα κόμματα της ακροδεξιάς και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να οδηγηθούμε σε ένα αδιέξοδο, δεν υπήρχε συναίνεση, δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν δύσκολες πολιτικές γιατί η κοινωνία αντιδρούσε, δεν καταλάβαινε.

Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής βάσης του ΠΑΣΟΚ είχε διαπαιδαγωγηθεί έτσι ώστε να μην αποδέχεται την ιδέα δύσκολων μέτρων, είχε μάθει πάντα σε παροχές, σε προοπτική, σε αισιοδοξία, σε αναβάθμιση του επιπέδου ζωής. Αυτό ήταν το έργο του ΠΑΣΟΚ, η προσφορά του ΠΑΣΟΚ στους μεσαίους, στους μικρομεσαίους, στους μη προνομιούχους, όλους τους Έλληνες.

Άρα αυτό πληρώθηκε πάρα πολύ ακριβά. Το ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε μετά να αναζητά συνεργασία με τη ΝΔ που δεν την έδωσε ο κ. Σαμαράς ή δεν ευδοκίμησε αυτό τον Ιούνιο του ’11. Μετά πήγαμε στην αλλαγή της Κυβέρνησης, στον ανασχηματισμό θα τα θυμάστε νομίζω πολύ καλά, στην ανάληψη του Υπουργείου Οικονομικών κατ’ ανάγκη από εμένα, ελλείψει άλλης λύσης άλλης αξιόπιστης λύσης, που να μπορούσε να λειτουργήσει και εσωτερικά και διεθνώς. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να οδηγηθούμε τελικά σε μια Κυβέρνηση συνεργασίας με τη ΝΔ ,αλλά και τον κ. Καρατζαφέρη την εποχή εκείνη, το οποίο ήταν αρκετά βαρύ ,με πρωτοβουλία της τότε ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και του τότε Πρωθυπουργού, στην Κυβέρνηση Παπαδήμου.

Άρα η συνεργασία μας με τη ΝΔ ,η οποία θα έπρεπε να είχε πάρει τη μορφή της υποχρεωτικής αποδοχής από τη ΝΔ του πρώτου Μνημονίου το 2010, προσέλαβε τη μορφή της συνεργασίας με τον κ. Σαμαρά και τον κ. Καρατζαφέρη το Νοέμβριο του 2011. Δεν έγινε αυτό μετά τη δική μου εκλογή και μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2012.

Το ΠΑΣΟΚ είχε δυστυχώς φτάσει σε πάρα πολύ χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά, πολύ χαμηλότερα από αυτά που πήρε πραγματικά στην κάλπη το 2012, μήνες πριν. Λόγω αυτών όλων των επιλογών, αλλά και των αντιδράσεων της κοινωνίας.

Μετά τις εκλογές του 2012 λέμε ξανά αυτό που λέμε και τώρα: ότι χρειάζεται μια Κυβέρνηση συνεργασίας, μια Κυβέρνηση όλων των δημοκρατικών δυνάμεων ευρωπαϊκού προσανατολισμού, άρα πρακτικά εμείς ζητήσαμε και το Μάιο του ’12 και τον Ιούνιο που δεν θέλαμε να γίνουν δεύτερες εκλογές, μια Κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ -δεν μπορούσε τότε χωρίς τη ΝΔ γιατί είχε τις 50 έδρες του πρώτου κόμματος τις επιπλέον- το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ.

Μάλιστα πρέπει να σας πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αρνητικός απολύτως από αρχής μέχρι τέλους, η ΔΗΜΑΡ στην αρχή ταλαντεύτηκε . Το Μάιο του 2012 αν σχηματίζαμε κυβέρνηση θα είχαμε ίση δύναμη εκλογική, γιατί κοινοβουλευτικά είχε τις 50 έδρες παραπάνω η ΝΔ, αλλά εκλογικά το άθροισμα ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ τότε η παλαιά ΔΗΜΑΡ, ήταν όσο και η ΝΔ ,περίπου 18%.

Θα ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα από πλευράς ισορροπίας. Αλλά μετά τον Ιούνιο πάλι αρνήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και αρνήθηκε να αποδεχτεί και τις αλλεπάλληλες προτάσεις μου μετά το σχηματισμό της κυβέρνησης να έρθει ως αντιπολίτευση, στην εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης.

Τώρα ακούω κι άλλα κόμματα, ο κ. Θεοδωράκης είδα σε μια τηλεοπτική του συνέντευξη προτείνει την εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, αυτή την έχουμε επεξεργαστεί και την έχουμε προτείνει εδώ και χρόνια, με περιεχόμενο όχι απλώς τεχνικό  ´´να πάμε όλοι μαζί ´´, να πάμε όλοι μαζί και να ξέρουμε τι να πούμε. Να έχουμε μια συμφωνία στη στρατηγική, γιατί δεν είναι θέμα διαδικασίας ή εντυπώσεων, είναι θέμα ουσίας ,γνώσης ,ικανότητας.

Και επίσης πρέπει να σας πω ότι αυτές όλες οι αποφάσεις μας έχουν ψηφιστεί ομόφωνα, ομόφωνα χωρίς καμία διαφωνία, η συνεργασία με τη ΝΔ και η συνέχισή της για λόγους εθνικής ανάγκης, από όλους τους βουλευτές μας, μηδενός εξαιρουμένου. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να το πούμε. Άρα για πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ λειτούργησε συλλογικά, δημοκρατικά, ομόφωνα, μετά λόγου γνώσεως. Τώρα δε θέλω να κάνω κανένα άλλο σχόλιο. Το ΠΑΣΟΚ έχει μία διαδρομή, μία παρουσία, μία εικόνα και όλα μας τα πράγματα, όλες μας οι κινήσεις καταγράφονται και αξιολογούνται και δημοκρατικά και ιστορικά.

Παπαθεοδώρου (ART TV): Το δεύτερο μέρος της ερώτησης είναι τι μέλλει γενέσθαι κ. Πρόεδρε κι αν θα τεθούν όλα αυτά..

Ευ. Βενιζέλος: Μέλλει γενέσθαι αυτό που θα αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί τώρα την τρίτη θέση, το ρόλο του εντολοδόχου της τρίτης εντολής, θέλω να πιέσουμε ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος, γιατί η χώρα βρίσκεται μέσα σε ένα φαύλο κύκλο. Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης, αλλά πρωτίστως ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν δίνει συναίνεση.

Αυτό μας έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, στη διεθνή αξιοπιστία, στη διαπραγμάτευση, στις διεθνείς αγορές. Η Ελλάδα πληρώνει πανάκριβα οικονομικά την έλλειψη συναίνεσης. Η Πορτογαλία έχει χειρότερα οικονομικά αποτελέσματα από μας, αλλά πολύ καλύτερη θέση στην αγορά. Τα δεκαετή ομόλογά της είναι στο 2% και τα δικά μας είναι τώρα στο 11,5%, είναι απαγορευτικά για την επάνοδο στις αγορές. Τα δικά μας οικονομικά στοιχεία είναι καλύτερα, τι διαφέρει; Διαφέρει το πολιτικό κλίμα. Ξέρετε, αυτά λειτουργούν ανταποδοτικά, δεν δίνεις συναίνεση όταν είσαι στην Αντιπολίτευση, δεν παίρνεις συναίνεση όταν αλλάξεις θέση και αυτό αναπαράγει τον φαύλο κύκλο. Αυτό πρέπει να το σπάσουμε.

Τώρα, το ΠΑΣΟΚ επειδή είναι κι ένα κόμμα θεσμικό και δημοκρατικό κι επειδή είμαι ο Πρόεδρός του εκλεγμένος για τη θητεία του Προέδρου, αλλά όχι ισοβίως κι επειδή δεν είμαι ούτε κληρονόμος ούτε ιδιοκτήτης, λέω ότι εμείς θα αντιμετωπίσουμε όλα τα θέματα με συνέδριο στο πλαίσιο του καταστατικού ,δημοκρατικά ,χωρίς καμία προκατάληψη, αλλά είναι λυπηρό αυτό να συμβαίνει μόνο από το ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή εδώ όλοι οι άλλοι ιδρύουν ή έχουν προσωπικά κόμματα, ή εν πάση περιπτώσει δεν διανοούνται να πουν ότι υπάρχει θέμα δημοκρατίας στο κόμμα μας. Αυτό αφορά και τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ, διότι οι δημοσκοπήσεις λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει, φανταστείτε να χάσει, να είναι δεύτερος, με διαφορά μίας ψήφου.

Ποιο θα είναι το μεγάλο θέμα, τα εσωκομματικά τίνος; Του ΠΑΣΟΚ; Γιατί όχι της ΝΔ; Γιατί όχι του ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί όχι των ΑΝΕΛ; Γιατί όχι της ΔΗΜΑΡ της παλαιάς; Γιατί όχι της ΔΗΜΑΡ της νέας, που έχει και τους νεοφιλελεύθερους μέσα, δηλαδή του Ποταμιού. Το Ποτάμι τα πήρε όλα, πήρε απολίτικους, πήρε νεοφιλελεύθερους του κ. Μητσοτάκη, αυτοί δεν έχουν κανένα πρόβλημα; Παρόλα αυτά εμείς επειδή είμαστε θεσμικοί και δημοκράτες θα λειτουργήσουμε έτσι.

Κ. Κυρίτσης (Βήμα Τηλεόραση): Κύριε Πρόεδρε καλησπέρα. Σύμφωνα με το περιοδικό Spiegel στις 22 του Ιανουαρίου, δηλαδή τρεις μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές, ενδεχομένως ανακοινωθεί η αγορά κρατικών ομολόγων και ενδεχομένως να αποκλειστούν τα ελληνικά ομόλογα. Παράλληλα τις τελευταίες ημέρες μπορεί και παραπάνω από μήνες να έχουμε συνεχόμενη απόσπαση καταθέσεων από μικρούς και μεγάλους καταθέτες. Ήδη και την επόμενη εβδομάδα και στην πόλη των Ιωαννίνων έχουν αιτηθεί χιλιάδες ευρώ μικροί και μεγάλοι καταθέτες. Αυτό κατά την άποψή σας πόσο επηρεάζει σήμερα την ελληνική οικονομία και πόσο κατά την άποψή σας μπορεί να έχει επιπτώσεις στην οποιαδήποτε Κυβέρνηση στις 26 του Ιανουαρίου; Ευχαριστώ.

Ευ. Βενιζέλος: Παρακολουθούμε δυστυχώς έναν διάλογο ο οποίος είναι προσβλητικός για τη νοημοσύνη των Ελλήνων πολιτών και βλαπτικός για την οικονομία και βέβαια έναν διάλογο που έχει πολύ μικρή σχέση με την αλήθεια, το διάλογο που γίνεται μεταξύ των εκπροσώπων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα αυτά.

Στα θέματα αυτά, τα οποία τα θέσατε πολύ ωραία με την ερώτησή σας, δεν χωρούν κομματικές θεωρίες, αυτά είναι αριθμοί, τεχνικά δεδομένα, αποφάσεις οργάνων που ασκούν την τραπεζική και την χρηματοοικονομική πολιτική σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, σε διεθνές επίπεδο, σε εθνικό επίπεδο.

Θα ξεκινήσω από το τέλος. Το ΠΑΣΟΚ μετέχει ακόμη μαζί με τη ΝΔ σε μια Κυβέρνηση εθνικής ανάγκης, η οποία τώρα είναι Κυβέρνηση διεξαγωγής των εκλογών. Παράλληλα με τις εκλογές εμείς πρέπει να έχουμε το νου μας στο εθνικό συμφέρον, στο κράτος, στη λειτουργία της οικονομίας και του τραπεζικού συστήματος.

Όσο λοιπόν εξαρτάται από μας, από το ΠΑΣΟΚ και από μένα προσωπικά, θέλω να σας διαβεβαιώσω και να διαβεβαιώσω όλο τον ελληνικό λαό ότι όσο οι άλλοι σκοτώνονται, κινδυνολογούν, δημαγωγούν και τσακώνονται, εμείς φροντίζουμε και θα φροντίσουμε η χώρα να είναι ασφαλής και ακέραιη .Και ο πολίτης την Κυριακή 25 Ιανουαρίου στην κάλπη θα βρει τη χώρα ολόκληρη, το τραπεζικό σύστημα, τη σχέση μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη διαπραγμάτευση ένα βήμα πριν την ολοκλήρωση, την οικονομία να έχει προοπτική, τις θυσίες να έχουν πιάσει τόπο. Το τι θα γίνει στις 26 του μηνός θα το κρίνει ο ελληνικός λαός.

Τώρα τεχνικά. Τεχνικά η Ελλάδα δεν εκδίδει νέα ομόλογα, γιατί είναι εκτός αγορών. Κάναμε μια πολύ πετυχημένη έκδοση ομολόγων μέσης διάρκειας, λίγο πριν τις ευρωεκλογές και πήγαμε πάρα πολύ καλά. Δυστυχώς αυτό δεν επανελήφθη και δεν επανελήφθη για δύο λόγους.

Πρώτον ,διότι μεσολάβησε η κατάρρευση της μεγαλύτερης πορτογαλικής τράπεζας, η οποία προκάλεσε ένα σοκ σε όλες τις αγορές, που το πληρώσαμε και εμείς. Δείτε τώρα το παράδοξο: Η Πορτογαλία προκάλεσε το σοκ, εμείς είμαστε εκτός αγορών για λόγους πολιτικούς, η Πορτογαλία είναι εντός αγορών με πάρα πολύ καλούς όρους.

Το δεύτερο που συνέβη είναι ότι στις εκλογές τις ευρωπαϊκές του Μαΐου η ΝΔ έχασε, την Κυβέρνηση την κράτησε το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ, το 8%. Πρώτος ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, ήξεραν όλοι ότι επίκειται η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ήξεραν όλοι ότι αν δε συμφωνήσει η Αντιπολίτευση ,δεν μπορούμε να εκλέξουμε εύκολα Πρόεδρο Δημοκρατίας, άρα η χώρα έχει μικρό ορίζοντα και γι΄ αυτό κάναμε πολύ προσεκτικές κινήσεις για να διευκολύνουμε τη συναινετική εκλογή και τη διαπραγμάτευση.

Ο συνδυασμός αυτών των δύο στοιχείων μας δυσκόλεψε πάρα πολύ και δεν ξαναβγήκαμε στην αγορά ομολόγων. Βγαίνουμε πάντα στην αγορά εντόκων γραμματίων του Ελληνικού Δημοσίου, αλλά όλα τα χρόνια της κρίσης βγαίνουμε στην αγορά αυτή.

Διευκρίνιση για τους ακροατές μας: Τι είναι τα έντοκα γραμμάτια σε σχέση με τα ομόλογα; Τα έντοκα γραμμάτια είναι μικρά ομόλογα. Μικρά από πλευράς διάρκειας, κυρίως είναι τρίμηνα ή εξάμηνα και μικρά από πλευράς όγκου της έκδοσης, δανειζόμαστε 1 δισ. ευρώ, 1,5–2 δισ. ευρώ το πολύ και αυτά ανακυκλώνονται.

Ποιος τα αγοράζει αυτά; Τα αγοράζουν οι τράπεζες, ελληνικές και ξένες. Τώρα έχουν σταματήσει οι ξένες, λόγω του πολιτικού προβλήματος, της αβεβαιότητας, όπου τα αγοράζουν οι ελληνικές. Οι ελληνικές έχουν περιορισμένες δυνατότητες, γιατί πού βρίσκουν ρευστότητα οι τράπεζες; Από τις καταθέσεις και από τη διατραπεζική αγορά, αλλά ποια διατραπεζική αγορά, αφού οι ξένες τράπεζες έχουν φύγει και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δε σε δανείζει για να δανείσεις το δημόσιο.

Λοιπόν άρα βρισκόμαστε σε μία τέτοια αν θέλετε δυσκολία, από πλευράς ρευστότητας, διότι οι καταθέσεις ήδη έχουν μειωθεί από το 2010 – 2011 φύγανε 80 δισ. ευρώ , αλλά και τώρα τις τελευταίες εβδομάδες από το Δεκέμβριο και μετά, λόγω της πιθανότητος των εκλογών, έχουμε μικρές διαρροές, άρα αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Άρα λοιπόν δεν εκδίδουμε εμείς ομόλογα, ώστε να έρθει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στο πρόγραμμά της ,το ΟΜΤ το λεγόμενο, να πάρει και νέα ελληνικά ομόλογα.

Έχει ένα χαρτοφυλάκιο παλαιών ομολόγων το ευρωσύστημα, το οποίο πλησιάζει τα 45 περίπου δισ. ευρώ , άρα αυτό είναι ένα χρέος μας το οποίο το διαχειρίζεται με πολύ μεγάλη προσοχή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και μας επιστρέφει και τα κέρδη του ευρωσυστήματος των κεντρικών τραπεζών, τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα τα παίρνουμε εμείς πίσω κι αυτό είναι μια από τις επιτυχίες του 2012 του κουρέματος και της αναδιάρθρωσης που έγινε το 2012.

Τώρα, επειδή η ερώτησή σας ήταν πάρα πολύ τεχνική, δεν ξέρω μήπως κουράζουμε τους τηλεθεατές μας, αλλά θέλω να σας πω ότι αυτά τα ομόλογα τα οποία είχαν εκδοθεί από όλες τις χώρες το 2008 για να αντιμετωπιστεί η κρίση είναι μια ειδική κατηγορία ομολόγων. Αυτά για να τα αποδέχεται η Κεντρική Τράπεζα πρέπει η χώρα να είναι άψογη ή να είναι σε πρόγραμμα.

Πρόγραμμα είναι το μνημόνιο από το οποίο πρέπει να φύγουμε γιατί έχει τελειώσει το δάνειο 31 Δεκεμβρίου του 2014, τώρα βρισκόμαστε τυπικά και τεχνικά μέσα, αλλά χωρίς δάνειο, έχουμε απλώς να παίρνουμε κάποιες παλιές δόσεις, έχει τελειώσει το δάνειο. Άρα έχουμε μόνον τα κακά, έχουμε μόνον επιτήρηση και όρους. Ή πρέπει να είσαι λοιπόν σε αυτό ή πρέπει να πας στην προληπτική πιστωτική γραμμή. Αυτό όμως πρέπει να τελειώσει, αυτό είναι το μεγάλο θέμα.

Τώρα αν νομίζουν κάποιοι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, μπορούμε να καθυστερούμε όσο θέλουμε, δηλαδή να κρατάμε τη χώρα στο μνημόνιο στο όνομα του αντιμνημονιακού αγώνα! Εμείς  που μας κατηγορούν ως «μνημονιακούς» θέλουμε να βγει η χώρα κι έχουμε ετοιμάσει την έξοδο, οι αντιμνημονιακές δυνάμεις ζουν με το όραμα να την κρατήσουν στο μνημόνιο και λεν οι Ευρωπαίοι να σας δώσουμε έξι μήνες και γιατί όχι κι ένα χρόνο και γιατί όχι και δύο χρόνια .Η Ελλάδα καθηλωμένη στο μνημόνιο, για να λύσουμε εμείς διάφορα εσωτερικά προβλήματα.

Ή λένε δεν πειράζει, λεφτά θα βρούμε, δε χρειαζόμαστε τίποτα, θα βγάζουμε έντοκα γραμμάτια. Δεν υπάρχει αυτό, απεδείχθη κι απεδείχθη την προηγούμενη εβδομάδα. Αυτά πρέπει ο ελληνικός λαός να τα ξέρει έτσι όπως ισχύουν, τεχνικά, ψυχρά. Όλα τα άλλα είναι ψέματα, είτε ψέματα εκφοβισμού, είτε ψέματα εφησυχασμού και τα δύο επικίνδυνα.

Ε. Χριστοφορίδου (Β-Οne): Καλησπέρα σας. Κύριε Πρόεδρε καλώς ήρθατε κι από μας. Λέτε πως θα είστε εγγυητής σταθερότητας της χώρας πράγμα που σημαίνει από ότι καταλαβαίνω πως θα συνεργαστείτε ακόμη και τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη κι αν αυτός λέει πως σας κλείνει την πόρτα και δεν υπάρχει κανένα πεδίο συνεννόησης. Δηλαδή θα συνεργαστείτε με κάποιον που θα οδηγήσει πίσω τη χώρα όπως πριν από λίγο μας είπατε;

Ευ. Βενιζέλος: Όχι, να ξαναπώ, γιατί νομίζω ότι ήμουνα πολύ σαφής στη μικρή εισαγωγή μου. Εμείς δεν έχουμε κανένα ζόρι να είμαστε σε καμιά Κυβέρνηση, μακάρι να βρεθούν οι Κυρηναίοι να σηκώσουν στο σταυρό κι εμείς να είμαστε σε μια πιο ήσυχη και εύκολη θέση και να λέμε τη γνώμη μας και να υποδεικνύουμε κινήσεις, αλλά να έχουν την ευθύνη κάποιοι άλλοι.

Θέλουμε όμως την τρίτη εντολή για να μπορέσουμε να συμβάλλουμε στη δημιουργία της σωστής Κυβέρνησης, το σωστό είναι να γίνει Κυβέρνηση εθνικής ενότητας, δηλαδή να είναι και ο πρώτος και ο δεύτερος μέσα. Κακώς δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ το 2012, η ΝΔ αν είναι δεύτερη ,δεν μπορεί να αρνηθεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αν ξαναείναι δεύτερος δεν μπορεί τώρα να αρνηθεί, αν είναι πρώτος πρέπει να καλέσει όλους όσοι ανήκουν στο συνταγματικό τόξο κι είναι ευρωπαϊκού προσανατολισμού να συμπράξουν. Αλλά αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι είμαστε μπαλαντέρ κυβερνητικός και θέλουμε σώνει και καλά να είμαστε σε υπουργικούς θώκους, εμάς μας ενδιαφέρει η ουσία της στρατηγικής.

Πρόκειται να συμφωνήσουμε με ανευθυνότητες ,παλικαρισμούς και επικίνδυνες προτάσεις; Σε καμία περίπτωση. Από την άλλη μεριά μπορεί να πει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι κοιτάξτε, εμάς ο ελληνικός λαός μας έδωσε ένα ποσοστό άλφα, εσάς σας έδωσε ένα μικρότερο ποσοστό, πολύ μικρότερο ή σχετικά μικρότερο.

Θα δούμε, δεν έχει μιλήσει ακόμη ο ελληνικός λαός κι εμείς πάντα είμαστε πολύ πάνω από τις έρευνες και τις προγνώσεις και στις ευρωεκλογές και το 2012, αλλά εν πάση περιπτώσει ας είμαστε ρεαλιστές, θα πουν ότι εμείς έχουμε πάρει ένα μεγάλο ποσοστό, εσείς ένα μικρό ποσοστό, πώς θα μας πείτε τι θα κάνουμε; Μα χωρίς το δικό μας ποσοστό δεν πρέπει να μπορεί να κάνει κανείς τίποτα, γιατί αν δεν υπάρχει επαρκές δικό μας εγγυητικό ποσοστό τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν προς μια κατεύθυνση η οποία είναι κακή και βλαπτική για τη χώρα, αυτό λέμε.

Και να σας μιλήσω και πιο καθαρά; Εάν πάρουμε το επικρατέστερο σενάριο, το σενάριο των δημοσκοπήσεων και είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει ένα κοινό που ταλαντεύεται που λέει είναι καλό το ΠΑΣΟΚ, ηρωικό, μπράβο σας, σας θαυμάζουμε, αλλά ψηφίζουμε ΝΔ για να είναι πρώτη να πάρει το μπόνους, να μην είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν αυτό δεν υπάρχει, αν είναι δεδομένο ότι είναι πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ, το αντίβαρο ,ο εγγυητής είναι το ΠΑΣΟΚ, όπως έγινε και στις ευρωεκλογές, η ΝΔ ήταν δεύτερη και την Κυβέρνηση την κράτησε το ΠΑΣΟΚ με το ποσοστό του.

Α. Παπαδόπουλος (Ι-ΤV): Κύριε Πρόεδρε πριν από τρεις περίπου ώρες λίγα χιλιόμετρα από δω στο αεροδρόμιο της πόλης ο κ. Τσίπρας απαντώντας στη συνέντευξη που δημοσιεύεται σήμερα στα Νέα του κ. Σαμαρά και στην επισήμανση του Πρωθυπουργού ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να καταστρέψει τη μεσαία τάξη της χώρας» απάντησε ότι “ακόμα κι αν είχε πρόθεση ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει κάτι τέτοιο δε θα μπορούσε, γιατί ουσιαστικά παραλαμβάνει καμένη γη, τη μεσαία τάξη την εξολόθρευσε ήδη η Κυβέρνηση του κ. Σαμαρά”. Εσείς με την κριτική που ασκήσατε και στους δύο για την τυφλή αυτή προεκλογική πόλωση σε ποια από τις δύο βάρκες πατάτε περισσότερο στην επιχειρηματολογία του κ. Σαμαρά ή στο ότι καταστρέψατε ως μέλος της Κυβέρνησης τη μεσαία τάξη της χώρας; Ευχαριστώ.

Ευ. Βενιζέλος: Τα είπατε πάρα πολύ ωραία, πολύ παραστατικά. Λοιπόν εμείς δεν πατάμε σε καμία από τις δύο βάρκες, η χώρα χρειάζεται ένα πολύ μεγάλο καταμαράν προκειμένου να πλεύσει. Πρέπει να έχει ένα σκάφος πολύ μεγάλης ευστάθειας.

Καταλαβαίνετε τώρα τι διάλογος είναι αυτός που περιγράφεται, είναι διάλογος παλαιάς κοπής, μιλάμε τώρα για μια παλαιοκομματική συζήτηση σα να μην έχει συμβεί τίποτα, σα να μην έχουμε περάσει από τη συνειδητοποίηση της κρίσης το 2009, από τα αίτια της κρίσης. Μία συμπεριφορά δηλαδή η οποία είναι κατώτερη των περιστάσεων και κατώτερη της εμπειρίας του ελληνικού λαού.

Εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: Όπως έκανε η ΝΔ όταν ήταν αντιμνημονιακή, η ΝΔ του Ζαππείου Ι, Ζαππείου ΙΙ, Ζαππείου ΙΙΙ και των ισοδυνάμων, έτσι; Και ο ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως, ο οποίος είδε την ευκαιρία της ζωής του πολιτικά στην κρίση, στην ταλαιπωρία των Ελλήνων, στις θυσίες.

Λένε το εξής: Εσείς είστε μνημονιακοί, έχετε αποφασίσει σκληρά μέτρα, δε σκέφτονται ότι αυτοί είναι οι εκπρόσωποι της κρίσης, αν εμείς είμαστε οι εκπρόσωποι του μνημονίου. Διότι δεν έφερε το μνημόνιο την κρίση, η κρίση έφερε το μνημόνιο. Αυτοί μας λένε εκπροσωπείτε το μνημόνιο κι αυτοί εκπροσωπούν τα αίτια της κρίσης, δηλαδή τις συμπεριφορές και τις αντιλήψεις που κυριαρχούσαν μέχρι το 2009 και οδήγησαν τη χώρα στην ταπείνωση.

Διότι είχαμε μία φούσκα, με ευθύνη δική μας, αλλά προσέξτε ,αν η ευθύνη μέχρι το 2009 μοιράζεται μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην εναλλαγή των κομμάτων εξουσίας, τώρα ποιος την έχει την ευθύνη όταν κάποιος προτείνει να επανέλθουμε στις πρακτικές αυτές;

Λέει ο κ. Τσίπρας «στο πρόγραμμά μου της Θεσσαλονίκης», όλοι οι Πρωθυπουργοί και όλοι οι Αρχηγοί Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πήγαιναν στη Θεσσαλονίκη στο Βελλίδειο, στη Ρέμβη παλαιότερα, κάθε Σεπτέμβριο και έδιναν διάφορες υποσχέσεις και προεκλογικά υπήρχε πλειοδοσία παροχών.

Αυτά τα ψήφιζε ο ελληνικός λαός, τα πίστευε, τα ψήφιζε. Απεδείχθη ότι αυτά ήταν ατεκμηρίωτα, είχαν μέσα μια πολύ μεγάλη και επικίνδυνη φούσκα που έσκασε. Λοιπόν πάλι τα ίδια τώρα, ποιος κατέστρεψε τι, καμένη γη. Φανταστείτε να το είχαμε κάνει εμείς αυτό το 2009.

Η αλήθεια ποια είναι τώρα; Η αλήθεια είναι σε σχέση με τη φορολογία ακίνητης περιουσίας. Εμείς πληρώσαμε με αίμα το μέτρο της επιβολής του ειδικού τέλους ηλεκτροδοτουμένων ακινήτων, ηλεκτροδοτουμένων επιφανειών.

Ήταν ένα μέτρο το 2011 όταν οι αξίες των ακινήτων ήταν πολύ υψηλότερες κι ένα μέτρο απόδοσης περιορισμένης. Λιγότερο από τη μισή απόδοση σε σχέση με το ΕΝΦΙΑ είχε το ειδικό τέλος ηλεκτροδοτουμένων επιφανειών, ο ΕΝΦΙΑ είναι διπλάσιος, γιατί συμπεριλαμβάνει και τη φορολογία μεγάλης ακίνητης περιουσίας και όλες τις επιβαρύνσεις επί των ακινήτων.

Εάν θες να πεις ότι εγώ θα το καταργήσω αυτό -εμείς λέμε ότι πρέπει να διορθωθεί, να εξομαλυνθεί, υπάρχουν αδικίες -πρέπει αυτό όλο να ενταχθεί σε ένα ενιαίο φορολογικό σύστημα τώρα που θα πάψουμε να είμαστε υπό τον εκβιασμό του μνημονίου.

Αλλά το να λες θα κρατήσω τη χώρα στο μνημόνιο, δεν έχω πρόβλημα και θα καταργήσω ένα μέτρο μεμονωμένο χωρίς να λέω πως θα το αναπληρώσω, σημαίνει ότι θα πας να διαπραγματευθείς για την ολοκλήρωση του μνημονίου και τη μετάβαση σε νέα φάση και δε θα μπορείς να καλύψεις το δημοσιονομικό κενό. Δηλαδή θα σε κάνουν μαύρο στη διαπραγμάτευση και θα σε αναγκάσουν να πάρεις μέτρα, τα οποία θα είναι μέτρα λιτότητας για τους πολίτες.

Από κει και πέρα, θέλουμε να καθίσουμε να μιλήσουμε σοβαρά; Να μιλήσουμε σοβαρά. Για τι φορολογία, για το πώς πρέπει ν’ αντιμετωπισθεί η ακίνητη περιουσία, πώς πρέπει να φορολογείται το εισόδημα, το μεγάλο εισόδημα, πώς πρέπει να φορολογείται η περιουσία η οποία αποδίδει ή και δεν αποδίδει καρπούς και υπεραξίες. Εδώ τώρα μιλάμε με όρους ερασιτεχνικούς, επιπόλαιους και παλαιοκομματικούς.

Γ. Τσαντίκος (Ηπειρωτικός Αγώνας).: Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ρωτήσω το εξής: Εδώ και 8 μήνες περίπου, το ΠΑΣΟΚ έχει αναλάβει μια πρωτοβουλία και συμμετέχει σε προσπάθειες διαδοχικές για τη συγκρότηση ενός ευδιάκριτου και τέλος πάντων, οργανωτικά συνδεδεμένου πόλου της Κεντροαριστεράς. Μια πρώτη εμφάνιση ήταν στις ευρωεκλογές, η οποία τέλος πάντων ήταν αυτή που ήταν. Σήμερα, μια εβδομάδα πριν τις βουλευτικές εκλογές, ο χώρος της Κεντροαριστεράς φαίνεται διεσπαρμένος οργανωτικά σε 4 τουλάχιστον κομματικούς μηχανισμούς, 3 πολιτικούς αν θέλετε κι έναν εσκεμμένα απολίτικο, το Ποτάμι, και το εκλογικό της αποτέλεσμα είναι ζητούμενο. Μετά τις εκλογές τι θα γίνει; Ποιος θα είναι ο εκφραστής της Κεντροαριστεράς;

Ευ. Βενιζέλος: Αυτή είναι μια πολύ ωραία ερώτηση και ως προς τη διατύπωσή της. Γιατί περιγράψατε μια σύνθετη κατάσταση μ’ έναν πολύ εύληπτο τρόπο. Πράγματι εμείς επιμείναμε και επιμένουμε εμπράκτως στην ανάγκη συσπείρωσης όλων των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, της Δημοκρατικής Παράταξης.

Ξέρετε, στις εκλογές του 2012 υπήρχε το ΠΑΣΟΚ το παλιό, το αποκαμωμένο, το φθαρμένο που κυβέρνησε, που πληρώνει το κόστος και υπήρχε και η νέα, ευχάριστη και συμπαθής ΔΗΜΑΡ η οποία είδατε πώς εξελίχθηκε.

Μέσα από τις παλινωδίες της, τις υπαναχωρήσεις της και τις ασάφειές της. Η ΔΗΜΑΡ διεκδίκησε να εκφράσει την Κεντροαριστερά και πολλοί την πίστεψαν, εξαφανίστηκε όμως. Τώρα δεν υπάρχει, για να είμαστε πρακτικοί. Κι εξαφανίστηκε, θα μου επιτρέψετε να πω, κατά έναν τρόπο ο οποίος δημιουργεί απορίες, γιατί έγινε αυτή η καμπύλη ολόκληρη.

Έρχεται ένα νέο σχήμα, το Ποτάμι, το οποίο δε δηλώνει ότι ανήκει στην Κεντροαριστερά και δε μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στην Κεντροαριστερά. Διότι είναι μια ετερόκλητη Κοινοπραξία η οποία περιλαμβάνει προβεβλημένα εμβληματικά στελέχη της παλαιάς ΔΗΜΑΡ που ανήκουν σ’ ένα χώρο, έχουν ξεκινήσει από το ΚΚΕ Εσωτερικού, έχουν μια διαδρομή, περιλαμβάνει δεδηλωμένα απολίτικους οι οποίοι λένε ότι «δεν έχω ασχοληθεί με την πολιτική, δεν πιστεύω στα κόμματα, άρα δεν είμαι της Κεντροαριστεράς, είμαι της μη πολιτικής» και περιλαμβάνει και καραμπινάτους νεοφιλελεύθερους οι οποίοι ανήκουν στη Δεξιά και μάλιστα σε μια σκληρή Δεξιά γιατί η Δεξιά έχει και τη λαϊκή εκδοχή της, στην Ευρώπη συνεργάζονται με το φιλελεύθερο κόμμα και οι απόψεις τους είναι οι απόψεις σε πολύ μεγάλο βαθμό είχαν εκφραστεί στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη την περίοδο 1990-93.

Ακόμη και τα πρόσωπα είναι συνδεδεμένα με την περίοδο εκείνη. Δεν κάνω κανένα σχόλιο για το λεγόμενο ΚΙΔΗΣΟ, γιατί εν πάση περιπτώσει αυτό το σχόλιο το έχει κάνει ο ελληνικός λαός και το έχει κάνει η παράταξη, δε χρειάζεται να επανερχόμαστε.

Β. Αθανασίου (Νέοι Αγώνες): Καλησπέρα κ. Πρόεδρε. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι το χρέος της χώρας είναι κεφαλαιώδες ζήτημα για τον τρόπο με τον οποίο θα το χειριστούμε και το μεγάλο ζητούμενο είναι εάν τελικά θα βγει η χώρα από την κρίση. Θα γίνουν διαπραγματεύσεις. Εάν τελικά δεν επιτευχθεί κάτι και το χρέος παραμείνει χρέος, η χώρα δε θα βγει ποτέ από την κρίση;

Ευ. Βενιζέλος: Μια πολύ καλή ερώτηση. Είναι πράγματι έτσι όπως τα λέτε, ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι πρέπει να γίνει μια μονομερής παρέμβαση στο χρέος, προφανώς χωρίς να έχει μελετήσει τι έχει συμβεί στο χρέος και πού βρίσκεται το ελληνικό χρέος τώρα και τι μπορεί να γίνει με ασφάλεια. Για να το πω πάρα πολύ απλά, διότι τα πράγματα δυστυχώς είναι απλά, η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να αποδεχθεί και ν’ αναγνωρίσει το μέγεθος και τη σημασία της παρέμβασης στο χρέος που έγινε το 2012, τον οδηγεί σε αλεπάλληλα λάθη και σε επικίνδυνες ατραπούς.

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να κατανοήσει και ν’ αποδεχθεί τι έγινε το 2012; Γιατί το κάναμε εμείς. Έτυχε να είμαι ο Υπουργός Οικονομικών της μεγαλύτερης παρέμβασης που έχει γίνει ποτέ, υπέρ του ελληνικού έθνους στο χρέος. Με συγχωρείτε που το λέω, αλλά διαχρονικά όλοι οι Υπουργοί Οικονομικών προσέθεταν χρέος. Υπήρξε ένας, έτυχε να είναι τα πράγματα έτσι, που αφαίρεσε χρέος.

Τι έγινε το 2012; Ή μάλλον πριν πάμε στο τι έγινε το 2012, ας πούμε μια βασική αρχή, πολύ απλά, για να μας καταλάβουν όλοι. Όλα τα κράτη, μικρά και μεγάλα έχουν δημόσιο χρέος. Εξαρτώνται από την αγορά. Το δικό μας χρέος, για μας είναι μεγάλο. Αλλά για τα δεδομένα της Ευρωζώνης είναι πάρα πολύ μικρό.

Το ελληνικό χρέος έχει όγκο περίπου 350 δισ. ευρώ, το συνολικό χρέος της Ευρωζώνης είναι περίπου 16 τρισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή 16.000 δισ. ευρώ. Το γαλλικό χρέος είναι 2,6 τρισεκατομμύρια. Υπάρχουν κράτη μικρά που έχουν μικρά χρέη σε απόλυτους αριθμούς, αλλά μεγάλα για το ΑΕΠ τους.

Τα κράτη, δεν εξοφλούν το χρέος τους. Τα κράτη εξυπηρετούν με τα ετήσια τοκοχρεολύσια και αναχρηματοδοτούν το χρέος τους. Αυτό καθιστά το χρέος βιώσιμο, γιατί η αγορά αποδέχεται τη δυνατότητα εξυπηρέτησης και αναχρηματοδότησης. Μετά, μέσα από τη δημοσιονομική πολιτική, δηλαδή μέσα από τον περιορισμό των ελλειμμάτων και την απόκτηση πλεονασμάτων και μέσα από τη συνεχή αύξηση του ΑΕΠ, όταν η οικονομία πηγαίνει καλά, τρως και το χρέος σε ονομαστική τιμή. Και μάλιστα γεωμετρικά, το μειώνεις.

Εμείς λοιπόν, το 2012 καταφέραμε τα εξής πράγματα:

Πρώτον, μειώσαμε ονομαστικά το χρέος αφαιρώντας από την ονομαστική του τιμή 180 δισ. ευρώ σε καθαρή παρούσα αξία, δηλαδή καθαρή παρούσα αξία σημαίνει λαμβανομένης υπ’ όψιν της διάρκειας, του επιτοκίου, της περιόδου χάριτος. Αφαιρέσαμε δηλαδή 80% του ΑΕΠ.

Δεύτερον και ακόμη σημαντικότερο, κάναμε μια ριζική αναδιάρθρωση. Τι κάναμε: Πήραμε το χρέος από τα χέρια των ιδιωτών, των σπεκουλαδόρων, των κερδοσκόπων και το πήγαμε στα χέρια των κρατών μελών της Ευρωζώνης και των ευρωπαϊκών θεσμών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Μόνο το 1/10 έχει μείνει στην αγορά. Τα 9/10 είναι στους θεσμούς. Άρα δε μπορούν να κάνουν κερδοσκοπία εις βάρος μας. αντιθέτως, μας επιστρέφουν τα κέρδη τους από τα παλαιά ελληνικά ομόλογα οι εταίροι μας οι θεσμικοί.

Τρίτον:Μειώσαμε το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους το ετήσιο κατά 60%. Δηλαδή τώρα πληρώνουμε 60% λιγότερο κάθε χρόνο απ’ ό,τι πληρώναμε μέχρι το 2010. Είναι σα να το έχουμε κουρέψει συνολικά κατά 60%. Τέτοιες παρεμβάσεις δεν έχουν γίνει πουθενά στον κόσμο, ποτέ, για μια χώρα με τέτοιο μέγεθος οικονομίας όπως η ελληνική. Γιατί είναι μεγάλη η ελληνική οικονομία.

Και το σημαντικότερο τώρα, είναι ότι πήραμε και μια δέσμευση επίσημη, έγγραφη του Eurogroup, πως όταν τελειώνουμε το πρόγραμμα και έχουμε κατακτήσει πρωτογενές πλεόνασμα, θ’ αποδεχθούν και περαιτέρω επεμβάσεις σε σχέση με τη διάρκεια, σε σχέση με το επιτόκιο, σε σχέση με την περίοδο χάριτος, που πρακτικά είναι και αυτές κούρεμα γιατί κάθε παρέμβαση στο χρέος τελικά είναι κούρεμα σε καθαρή παρούσα αξία.

Γι’ αυτό και η αγορά υπολογίζει το ελληνικό χρέος σωστά, ως πολύ μικρότερο απ’ αυτό που φαίνεται ονομαστικά. Άρα τι έχουμε να κάνουμε τώρα; Έχουμε να πάμε να εφαρμόσουμε και να εξειδικεύσουμε μια απόφαση του Eurogroup η οποία έχει ήδη ληφθεί, 21 Φεβρουαρίου του 2012.

Έχει σήμερα ένα αφιέρωμα στα «Νέα» στις δύσκολες βραδιές που έχω περάσει τα τελευταία 5 χρόνια. Η βραδιά 21 προς 22 Φεβρουαρίου του 2012 είναι μία από αυτές. Γιατί πήραμε αυτή την απόφαση. Η βραδιά 9 προς 10 Μαρτίου του 2012 είναι μια άλλη γιατί κάναμε το κούρεμα, το PSI. Θα μπορούσε να μην πετύχει αυτό. Αλλά πέτυχε. Πέτυχε κατά 94%, μόνο 6% δε μετείχαν σ’ αυτό. Εθελοντικά, χωρίς νομικά προβλήματα. χωρίς να γίνουμε μια χώρα όπως είναι η Αργεντινή, η οποία είναι μια περήφανη χώρα που σέρνεται στ’ αμερικάνικα Δικαστήρια. Αυτό πρέπει να γίνει. Όλα τ’ άλλα που ακούτε, διαβάζετε και λένε διάφοροι, είναι να είχαμε να λέγαμε.

Τώρα υπάρχει η πολύ ωραία θεωρία που λέει «να κάνουμε μια διεθνή διάσκεψη για το χρέος», να κάνουμε μια ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος». Να κάνουμε όσες διασκέψεις θέλετε, συμφωνώ. Να κάνουμε. Όμως εμείς το χρέος που είχαν οι ιδιώτες το κουρέψαμε. Τώρα το χρέος το έχουν κράτη, οι εταίροι μας, μας έχουν δανείσει. Όταν λέμε «οι εταίροι μας» δεν εννοούμε τους Γερμανούς. Οι Ισπανοί μας θύμισαν προχθές «μας χρωστάτε 26 δις και έχουμε κι εμείς προβλήματα», αλλά αφήστε τους αυτούς, είναι κι αυτοί μεγάλη χώρα. Οι κύπριοι μας έχουν δανείσει, οι αδελφοί μας πριν από τη δική τους κρίση, οι Σλοβένοι οι οποίοι μας θυμίζουν ότι τους χρωστάμε 750 εκατομμύρια. 750 εκατομμύρια στα χρέη τα κρατικά, δεν είναι τίποτε αλλά γι’ αυτούς είναι πολύ σημαντικό.

Οι Μαλτέζοι, οι Φιλανδοί δε μας το είπαν φόρα παρτίδα! «Δεν θα πληρώσω εγώ στο δικό μου έλλειμμα και στο δικό μου χρέος, τα δικά σας». Αλλά εάν τους πούμε ότι «Να, η απόφαση του Φεβρουαρίου του 2012 που επιβεβαιώθηκε το Νοέμβριο του 2012 εφαρμόστε την απόφαση με επεμβάσεις οι οποίες είναι αποδεκτές από τα Κοινοβούλια και τις Κυβερνήσεις και τα συνταγματικά Δικαστήρια των κρατών – μελών και δώστε μας αυτά τα μέτρα», που είναι κούρεμα τελικά για μας, χωρίς να φαίνεται λογιστικά ως κακό γι’ αυτούς, η ανακούφισή μας θα είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Υπάρχει και κάτι άλλο το οποίο είναι ακόμη χειρότερο. Είναι η ιδέα ότι εμείς αντί να ασχοληθούμε με το ελληνικό χρέος ως ιδιαίτερη περίπτωση, πρέπει να μετάσχουμε -επειδή τώρα θα ηγηθούμε των ευρωπαϊκών δυνάμεων της εναλλακτικής πολιτικής- πρέπει να μετάσχουμε σε μια εκστρατεία για το χρέος της Ευρωζώνης και να λύσουμε το πρόβλημα του ελληνικού χρέους λύνοντας το πρόβλημα του χρέους της Ευρωζώνης.

Δηλαδή αντί να πάμε να εφαρμόσουμε τα ειδικά μέτρα για την Ελλάδα που είναι ψηφισμένα και που αφορούν μικρά μεγέθη, αυτά που σας είπα, μικρά όχι για μας μικρά για την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία, να πάμε και να λέμε «πρέπει να κουρέψουμε το δημόσιο χρέος της Ιταλίας, της Γαλλίας, της Ευρωζώνης». Να προκληθεί δηλαδή η μείζων παγκόσμια αναστάτωση, να βγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να πουν «το δικό μου χρέος 15 τρις τι γίνεται;» και να βγουν μετά οι Κινέζοι που είναι οι μεγάλοι χρηματοδότες του αμερικανικού δημοσίου χρέους να γίνει γης μαδιάμ και να μας πουν μετά «όχι κοιτάξτε, επειδή το ελληνικό παράδειγμα λειτουργεί αρνητικά παγκοσμίως, ούτε στην Ελλάδα επέμβαση». Σημειώστε κι αυτό. Αυτή είναι η προειδοποίηση των Ιωαννίνων.

κ. Καραμήτσος (Ελευθερία): Κύριε Πρόεδρε να φύγουμε λίγο ελαφρώς, ένα βήμα από την τρέχουσα επικαιρότητα και να μιλήσουμε λίγο ιδεολογικά επειδή γνωρίζετε και επιστημονικά τους όρους. Πως μπορεί το ΠΑΣΟΚ που κυβερνά με τη ΝΔ τα τελευταία δυόμιση χρόνια, να διαφοροποιηθεί στο επίπεδο της ιδέας. Που βρίσκεται δηλαδή ο σοσιαλισμός. Πίσω σας είναι τα πανό του Κόμματος και είναι χαρακτηριστικά, τα έχετε πει κι εσείς πολλές φορές για την προσπάθεια, την ευθύνη στην οποία επιμένατε, στον ευρωπαϊκό δρόμο. Ο Σοσιαλισμός, όπως τον γνωρίζουμε με τις ιστορικές του καταγωγές που βρίσκεται έτσι ώστε να μπορέσει ένας πολίτης που δεν θέλει να τοποθετηθεί μόνο στα τρέχοντα ζητήματα.

Ευ. Βενιζέλος: Αυτή είναι μια πολύ ωραία ερώτηση μόνο που αυτή η ερώτηση ισχύει για περισσότερες από 15 χώρες, μεταξύ των 28 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή τη στιγμή Σοσιαλιστικά, Εργατικά ή Σοσιαλδημοκρατικά Κόμματα βρίσκονται σε Κυβερνήσεις συνεργασίας, στη μεγάλη πλειονότητα των κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες έχουν συγκυβέρνηση με τη CDU της κας Μέρκελ και την ήθελαν και την αποφάσισαν με πολύ μεγάλη πλειοψηφία δημοκρατικά με δημοψήφισμα εσωκομματικό. Στην Αυστρία, οι Αυστριακοί Σοσιαλδημοκράτες κυβερνούν μαζί με τους Χριστιανοδημοκράτες επίσης ,έχουν τον Καγκελάριο βέβαια εκεί. Στην Ιταλία ο κ. Ρέντζι συνεργάζεται με το μικρότερο Κόμμα του Υπουργού Εσωτερικών που έχει διαχωριστεί από τον Μπερλουσκόνι. Στην Ολλανδία οι Εργατικοί Ολλανδοί είναι το δεύτερο Κόμμα του συνασπισμού, στη Φιλανδία οι Σοσιαλιστές μετέχουν σε εξακομματική Κυβέρνηση και θα μπορούσα να σας πω άπειρα παρόμοια παραδείγματα.

Η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία το ζήτημα των συνεργασιών το έχει λύσει προ πολλού. Στις συνεργασίες πηγαίνεις για διάφορους λόγους εσωτερικής πολιτικής. Εμείς πήγαμε για λόγους εθνικής πολιτικής, πήγαμε για λόγους ανάγκης. Δεν θέλαμε να πάμε με τη ΝΔ, δεν συμφωνήσαμε σε ένα πρόγραμμα ιδεολογικό. Συμπεςαμε σε ένα πρόγραμμα διαχείρισης της οξείας κρίσης και θέλαμε και τη ΔΗΜΑΡ μπήκε η ΔΗΜΑΡ – βγήκε η ΔΗΜΑΡ, θέλαμε και τον ΣΥΡΙΖΑ κακώς δεν μπήκε.

Άρα δεν μπήκαμε με ιδεολογικούς όρους. Μπήκαμε με όρους εθνικής ανάγκης και κατεβήκαμε στις ευρωεκλογές με τη σημαία δύο διαφορετικών ευρωπαϊκών Κομμάτων, αυτοί με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα εμείς με το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, συγκρουόμενοι διότι είχαμε διαφορετικούς υποψηφίους και διαφορετική προοπτική. Άρα εδώ οι μόνοι οι οποίοι μπορούν να δώσουν εύκολη απάντηση, είμαστε εμείς. Όλοι οι άλλοι στην Ευρώπη πρέπει να δώσουν μια πιο προσεκτική απάντηση για τον λόγο για τον οποίο συνεργάζονται.

Μ. Στασινού (Πρωινός Λόγος): Καλησπέρα Πρόεδρε. Στα περισσότερα με κάλυψαν οι συνάδελφοι, εγώ θέλω να σας ζητήσω λίγη αυτοκριτική στο σημείο αυτό. Θέλω να μας πείτε ποιο θεωρείτε ότι ήταν το μεγαλύτερο λάθος ή η μεγαλύτερη αστοχία της συγκυβέρνησης, την οποία θα βρείτε εκλογικά μπροστά σας και ένα υποερώτημα ποια αμαρτία πληρώνετε και σας βγήκε ο Γιώργος Παπανδρέου από αριστερά. Ευχαριστώ πολύ.

Ευ. Βενιζέλος: Στο δεύτερο δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω. Πρέπει να αναζητήσετε αλλού την απάντηση, που είναι άλλωστε και πολύ εύκολη. Τα λάθη της συγκυβέρνησης είναι πάρα πολλά διότι έπρεπε να κάνουμε μια διπλή διαπραγμάτευση, έπρεπε να κάνουμε μια διαπραγμάτευση με την τρόικα, μια διαπραγμάτευση με τους εταίρους δηλαδή στο όνομα της χώρας και ταυτόχρονα έπρεπε να κάνουμε διαρκώς και μια εσωτερική διαπραγμάτευση τα δύο, ή τα τρία Κόμματα γιατί έχουμε διαφορετικές αντιλήψεις.

Ας αρχίσουμε από τα ιδεολογικά θέματα, τα θέματα αξιών που έθεσε και ο συνάδελφός σας προηγουμένως. Εγώ μιλούσα για τη Χρυσή Αυγή από το Μάιο του 2012 ,η ΝΔ μας άκουσε μήνες αργότερα το Σεπτέμβριο του 2013 ,ήμουν φωνή βοώντως εν τη ερήμω. Θέματα αντιρατσιστικής νομοθεσίας, θέματα δικαιωμάτων και ελευθεριών, θέματα κοινωνικού κράτους.

Για μας, ήταν πάρα πολύ σημαντικά τα μέτρα για τους ανάπηρους, τα μέτρα για τους άνεργους, ιατροφαρμακευτική κάλυψη όλου του πληθυσμού, ιατροφαρμακευτική κάλυψη ανεξαρτήτως ενεργού ασφαλιστικής κατάστασης, η μη περικοπή συντάξεων, η προστασία του συνδικαλιστικού νόμου, η άρνηση αποδοχής των ομαδικών απολύσεων,  το εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα το οποίο εφαρμόζεται.

Όλα αυτά είναι δικές μας αντιλήψεις και θα μου επιτρέψετε να πω ότι και στη λειτουργία της Βουλής είχαμε τελείως διαφορετική αντίληψη και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ακόμη συμφωνούσε και συμφώνησε πράγματι η ΝΔ και ο Πρωθυπουργός, αλλά δεν ήταν τόσο απλό και τόσο αυτονόητο. Άρα έπρεπε να κάνουμε μεγάλους συμβιβασμούς και μεγάλες διαπραγματεύσεις, οι οποίες όμως δεν ήταν οι δυσκολότερες, για να είμαι δίκαιος και ακριβής. Γιατί η μεγάλη δυσκολία είναι να κάνεις τη διαπραγμάτευση με τους έξω.

Οι Κυβερνήσεις είναι πρώτα Κυβερνήσεις εθνικές ,κρατικές και μετά κομματικές. Η Ελληνική Κυβέρνηση όποια κι αν είναι, θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα που έχει η ελληνική οικονομία, η ελληνική κοινωνία, το ελληνικό θεσμικό σύστημα. Η Γερμανική Κυβέρνηση είτε είναι χριστιανοδημοκρατική μαζί νεοφιλελεύθερους, είτε είναι χριστιανοδημοκράτες και σοσιαλδημοκράτες, θα είναι Γερμανική, θα προτάσσει τα συμφέροντα της γερμανικής οικονομίας και της Γερμανίας στον κόσμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

 

Α. Θέμελης (Έρευνα): Κύριε Πρόεδρε η δική μου ερώτηση έχει να κάνει με το εξής: Υποστηρίζετε από το 2012 και μετά ότι το ΠΑΣΟΚ θα επανακάμψει μαζί με τη χώρα. Εξακολουθείτε να το συμμερίζεστε και να το πιστεύετε αυτό; Κι αν ναι, το έχετε προσδιορίσει χρονικά πότε αυτό θα γίνει; Ευχαριστώ πολύ.

Ευ. Βενιζέλος: 26 Ιανουαρίου. Δεν ξέρω αν θα γίνει στις 25 Ιανουαρίου, λέμε στον ελληνικό λαό να προσέξει να μην μας αδικήσει, να μας ακούσει, να μας αξιολογήσει σωστά. Όμως 26 Ιανουαρίου θα υπάρξει σοκ, όπως υπήρξε το 2010 όταν ξαναγνωριστήκαμε και επαναξιολογήθηκε το πολιτικό σύστημα και τελικά θύμα ήταν το ΠΑΣΟΚ, γιατί και η ΝΔ κατάφερε να ξεφύγει και τώρα είναι μεγάλο κόμμα κι αυτή, δεν έχει πληρώσει κόστος πραγματικό για την ιστορία της μεταπολίτευσης, έτσι και τώρα θα ξαναγνωριστούμε.

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που καλόπιστα περιμένουν κάτι, νομίζουν ότι μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα διαφορετικά και δεν έγιναν, πως υπήρχε ένας μαγικός τρόπος να γλιτώσουμε τις θυσίες και δεν τον εφαρμόσαμε, πως τώρα υπάρχει η άλλη διαπραγμάτευση, πως περιμένουν όλοι μια νέα Κυβέρνηση ριζοσπαστική να υποκλιθούν στην Ευρώπη, να δώσουν διάφορα δωράκια στο νεογέννητο όπως οι τρεις μάγοι με τα δώρα ,θα φέρουν να παραδώσουν στη φάτνη.

Αυτά δεν υπάρχουν κι επειδή πολλοί ψάχνουν το χαμένο παράδεισο κι επειδή εμείς τους είχαμε μάθει ότι υπάρχει ένας μεταπολιτευτικός παράδεισος και μετά τους είπαμε θα κόψουμε ένα μικρό τμήμα για να μπορέσουμε να σώσουμε το υπόλοιπο κι αυτό τους έκανε εχθρούς μας και πήγαν να βρουν όλο τον παράδεισο, τώρα επειδή ο παράδεισος με την κόλαση ξέρετε έχει σύνορα, θα ξαναγνωριστούμε.

Εμείς δεν είμαστε χαιρέκακοι, δε θέλουμε να πάει κακά η χώρα, θα βοηθήσουμε να πάει καλά, δε θέλουμε να συμβεί καμία ζημία, αλλά υπάρχουν απλές και λογικές προϋποθέσεις. Εάν εφαρμοστούν αυτά που λέγονται η χώρα δε θα πάει καλά, θα υπάρξει σοκ εξ αυτού. Εάν δεν εφαρμοστούν, η χώρα αντικειμενικά ως οικονομία θα πάει καλά, αλλά θα υπάρχει η απόλυτη απογοήτευση αυτών που περίμεναν κάτι άλλο. Άρα όπως και να το κάνεις, είτε έτσι είτε αλλιώς, θα υπάρχει ένα σοκ. Άρα η απάντηση στο ερώτημά σας έχει ημερομηνία από τις 26 Ιανουαρίου και μετά.

Μ. Τζόλα (ΑΜΠΕ): Κύριε Πρόεδρε καλώς ήρθατε στα Γιάννενα. Πριν από δύο ώρες περίπου ήταν ο κ. Τσίπρας στη «Νάκα» και είπε χαρακτηριστικά θα σας πω ότι ζητάει από τον κόσμο να του δώσει τώρα την ευκαιρία να βγει αυτοδύναμος διότι αυτή η αυτοδυναμία δε θα είναι μία αυτοδυναμία αλαζονείας ή λευκή επιταγή, όπως έχει συμβεί παλαιότερα. Και θέλει την αυτοδυναμία γιατί είπε χαρακτηριστικά ότι πρέπει να έχουν τα χέρια λυμένα και κανένας από τις δυνάμεις του παρελθόντος από τις δυνάμεις του χθες να μη βάλει τρικλοποδιά. Θέλω να το σχολιάσετε.

Ευ. Βενιζέλος: Μάλιστα, πάρα πολύ ωραία, νομίζω ότι είναι θεμιτό κάθε κόμμα να διεκδικεί το υψηλότερο δυνατό ποσοστό. Άρα όταν ο κ. Τσίπρας λέει ότι θέλω να έχω αυτοδυναμία εννοεί θέλω να έχω όσο γίνεται μεγαλύτερο ποσοστό.

Βεβαίως δεν έχει πει μόνον αυτό, ξέρει ότι όταν μιλάμε για αυτοδυναμίες μιλάμε για τις τεχνητές αυτοδυναμίες ενός κακού εκλογικού νόμου, διότι άλλο αυτοδυναμία σε ποσοστά 48%, 44% κι άλλο μία αυτοδυναμία οριακή μαθηματική αλλά όχι πολιτική, διότι θα μείνουν κάποια κόμματα εκτός Βουλής κι άρα μπορείς με ένα ποσοστό 35% το οποίο κι αυτό είναι δύσκολο να το πιάσει κανείς στις μέρες μας μπορείς να έχεις 151 Βουλευτές. Η χώρα δεν κυβερνιέται με πλειοψηφίες 25%, 30%, 35%, η χώρα θέλει μεγάλες συναινέσεις και συστρατεύσεις.

Τώρα, ο κ. Τσίπρας την αυτοδυναμία τη χρησιμοποιεί άλλοτε ως απειλή, άλλοτε ως άλλοθι κι άλλοτε ως διαβεβαίωση. Λέει: Αν δεν έχω αυτοδυναμία δεν εφαρμόζω το πρόγραμμά μου, αυτό είναι ενδεχομένως το άλλοθι. Λέω ένα πρόγραμμα το οποίο είναι ανεφάρμοστο, μετά πρέπει να κάνω συνεργασίες, δεν το εφαρμόζω, δε φταίω, φταίνε οι συνεργαζόμενοι.

Διαβεβαιώνω επίσης κάποιους οι οποίοι με ακούνε ότι μη φοβάστε, η συνεργασία θα μου επιτρέψει να μην εφαρμόσω το πρόγραμμα. Διότι εάν το λέει κυριολεκτικά, ότι θα είμαι αυτοδύναμος και θα το εφαρμόσω, τότε υπάρχει ένα ζήτημα απειλής για τις θυσίες των Ελλήνων.

Αλλά εδώ προσέξτε τι γίνεται, είναι αυτό που είπα προηγουμένως, υπάρχει ο φαύλος κύκλος που καταστρέφει τη συναίνεση και τη συνευθύνη, διότι αρνήθηκε να δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ συναίνεση και τώρα θα δυσκολευτεί να βρει τη συναίνεση, εάν κληθεί να κυβερνήσει ή να είναι βασικός παράγων σε ένα κυβερνητικό σχήμα.

Διότι κοντός ψαλμός αλληλούια, αν η σκέψη είναι ότι εντάξει πάω να ζητήσω να μείνω στο μνημόνιο άλλους έξι μήνες ή δώδεκα μήνες, αν πιστεύουν ότι θα βγάζουν έντοκα γραμμάτια για να λύνουν το πρόβλημα της χρηματοδότησης, εάν πιστεύουν ότι θα βρουν τα φορολογικά έσοδα από τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, ο οποίος μεγάλος πλούτος μπορεί να μην έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα διότι είναι κρυμμένος μέσα από διάφορες εταιρείες και μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάζει σημαία να αλλάζει μορφή νομική και να χάνεται, η παρεξήγηση μπορεί να είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Αυτά συμβαίνουν σε όλες τις χώρες. Η εμπειρία διδάσκει μερικά πράγματα για τα θέματα αυτά από όλες τις χώρες. Δε βλέπετε με πόση μεγάλη άνεση μεγάλοι επιχειρηματίες ,μεγάλοι ηθοποιοί λένε φεύγω από τη μια χώρα, πάω στην άλλη χώρα, για να μη φορολογηθώ.

Β. Σκουλίκα (Εpirus Post): Κύριε Πρόεδρε το ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλιστικό κόμμα θα έδινε ψήφο εμπιστοσύνης ή ψήφο ανοχής προκειμένου να σχηματιστεί η πρώτη αριστερή Κυβέρνηση στην Ελλάδα;

Ευ. Βενιζέλος: Τι εννοείτε “η πρώτη αριστερή”;

Β. Σκουλίκα (Εpirus Post): Η πρώτη αριστερή, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.

Ευ. Βενιζέλος: Με συγχωρείτε αυτό ηχεί λίγο περίεργα, δηλαδή η πρώτη αριστερή σημαίνει ότι εδώ μιλάμε για την πρώτη Κυβέρνηση τίνος πράγματος, ποιας Αριστεράς;

Β. Σκουλίκα (Εpirus Post): Της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ, μιλάω για τον κ. Τσίπρα.

Ευ. Βενιζέλος: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ νέο κόμμα είναι, πρώτη φορά θα κάνει Κυβέρνηση. Λέω μήπως εννοούμε κάτι άλλο.

Β. Σκουλίκα (Εpirus Post): Όχι αυτό ακριβώς.

Ευ. Βενιζέλος: Δηλαδή μία καθεστωτική αλλαγή ας το πούμε έτσι.

Β. Σκουλίκα (Εpirus Post): Θα δίνατε ψήφο εμπιστοσύνης..

Ευ. Βενιζέλος: Μα θα δίναμε ψήφο εμπιστοσύνης ή ψήφο ανοχής σε ένα πρόγραμμα που διασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα και την ομαλή πορεία της χώρας. Αλίμονο αν δίναμε ψήφο εμπιστοσύνης ή ψήφο ανοχής σε κάτι που δεν πιστεύουμε ή σε κάτι που θεωρούμε ότι είναι αδιέξοδο και επικίνδυνο.

Το θέμα δεν είναι αν θα δώσουμε ψήφο εμπιστοσύνης ή ανοχής, το θέμα είναι να καταλάβουν όλοι όσοι έχουν ευθύνη για την πορεία του τόπου ποιο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαστε. Ο συσχετισμός δυνάμεων, οι κίνδυνοι, οι μέθοδοι της διαπραγμάτευσης, τι είναι στέρεο και τι είναι εύθραυστο στην ελληνική οικονομία, ποιες είναι οι ανάγκες των πολιτών.

Δηλαδή ξαναγυρίζουμε στα βασικά, ότι είναι κακό να κάνεις περικοπές μισθών και συντάξεων, κάκιστο είναι, αλλά για σκέψου να μην έχεις στο ταμείο να πληρώσεις συντάξεις, σκέψου να μην μπορεί να πληρώσει μισθούς ένα νομικό πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Θα μου πείτε μετά από πέντε χρόνια; Μα σας εξήγησα προηγουμένως όλον τον μηχανισμό της ρευστότητας.

 

Μ. Παπακωνσταντίνου (Νews): Καλησπέρα σας κ. Πρόεδρε, έχετε πει πως ο κόσμος θέλει την αλήθεια αλλά όταν την ακούει και είναι δύσκολη την απορρίπτει και επιλέγει το ψέμα. Πιστεύετε ότι μετά από τόσα χρόνια ύφεσης και υψηλής φορολογίας ο κόσμος πλέον μπορεί να διακρίνει στις εκλογές της Κυριακής που είναι η αλήθεια και που είναι το ψέμα;

Ευ. Βενιζέλος: Κοιτάξτε, σίγουρα είναι δύσκολο να αντιμετωπίσεις την αλήθεια κατά πρόσωπο, όταν έχεις ταλαιπωρηθεί. Αλλά πρέπει να γίνει κατανοητό ότι έχεις ταλαιπωρηθεί επειδή επί δεκαετίες δεν είχαμε συμφωνήσει στην ανάγκη να λέμε και να ακούμε την αλήθεια.

Αυτό είναι ένα ιστορικό ερώτημα για το έθνος, για ολόκληρο το ελληνικό έθνος, για τον λαό όχι υπό την παρούσα γενεά αλλά για το λαό όπως αυτός εμφανίζεται στην προοπτική του στο μέλλον. Αυτό λέμε, λέμε ότι δημοκρατικά στο παρελθόν στο όνομα της δημαγωγίας του λαϊκισμού και της ευκολίας ψηφίστηκαν πολύ μεγάλα λάθη και ότι αυτό δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται. Είναι η τραγική σχέση μεταξύ δημοκρατίας αλήθειας και κρίσης.

Χ. Καζάκος (Ena Greece): Θα συνεχίσω το ερώτημα της συναδέλφου Βάσως Σκουλίκα πριν: Εάν η κάλπη δε δώσει αυτοδυναμία, δε συγκροτηθεί κυβέρνηση εθνικής ενότητος όπως την είπατε και βρεθεί το ΠΑΣΟΚ στη θέση να μην οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές, αν θα μπορούσε να συνεργαστεί ξανά με τη ΝΔ και κάποια άλλα κόμματα. Ή ισχύει το «δις εξαμαρτείν»;

Ευ. Βενιζέλος: Δεν είναι ζήτημα «δις εξαμαρτείν», δεν κάναμε αμαρτία προσφέροντας εθνική υπηρεσία. Η ΝΔ προσχώρησε στην πολιτική μας, δεν προσχωρήσαμε εμείς στην πολιτική της ΝΔ. Ση στρατηγική δηλαδή εξόδου από την κρίση. Αλλά, αν πρώτο κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ δε φτάνει η ΝΔ να συνεργαστεί με κανένα άλλο κόμμα. Αν είναι η ΝΔ πρώτη; Αν είναι η ΝΔ πρώτη, οφείλει να επιμείνει στο να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα.

Κοιτάξτε, αν είναι η ΝΔ πρώτη, ο ΣΥΡΙΖΑ θα περάσει αμέσως υπαρξιακή κρίση. Διότι εδώ εκφράζεται η δυναμική μιας δυσαρέσκειας, είναι η λογική του ποδήλατου αυτή. Εγώ απαντώ επί τη βάσει σεναρίων και, να σας πω και κάτι; Απαντώ επί τη βάσει σεναρίων προεκλογικών δημοσκοπικών, γιατί είμαι ρεαλιστής και δε θέλω να πω ότι εμείς διεκδικούμε κάτι παραπάνω από την τρίτη θέση.

Αλλά την τρίτη θέση τη διεκδικούμε όχι γιατί τη θέλουμε σώνει και καλά, και τι έγινε αν υπάρχει μια διαφορά μεταξύ 3ου και 4ου η οποία είναι 1/10 της μονάδας π.χ. Τίποτα δεν έγινε από πλευράς αριθμητικής ή κοινοβουλευτικής, τους ίδιους Βουλευτές θα έχεις, αλλά είναι ο συμβολισμός σε σχέση με τον καταλυτικό ρόλο που μπορεί να παίξει ένα κόμμα που έχει εμπειρία, ευθύνη, βιώματα, διαδρομή, καθαρότητα στρατηγική σε σχέση με τη χώρα.

Δ. Μποτώνης (ΝΕΡΙΤ): Τα θέματα όλα καλύφθηκαν, θέλω να ρωτήσω το εξής: Τις προάλλες είχατε κάνει μια αποκάλυψη λέγοντας ότι ο κ. Παπανδρέου το 2011 σας είχε προτείνει για Πρωθυπουργό. Σήμερα πληροφορηθήκαμε και αύριο θα βγει στη “Real News”, ο κ. Παπανδρέου σε συνέντευξή του λέει ότι ουδέποτε σας πρότεινε για τη θέση και το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Ποιο από τα δύο ισχύει;

Ευ. Βενιζέλος: Εδώ ο κόσμος ενδιαφέρεται ποιος θα γίνει Πρωθυπουργός 26 Ιανουαρίου 2015. Αλλά, γενικώς λέω, μια παρατήρηση: Υπάρχει μια ηθική του δημοσίου διαλόγου. Στο δημόσιο διάλογο, για θέματα ιστορικά οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς και ακριβείς.

Σας ευχαριστώ πολύ.