Το ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα και με τα λεγόμενα σας, επιθυμεί να είναι η δύναμη, που θα εγγυηθεί την ομαλή πορεία της χώρας προς το αύριο. Μπορείτε να μας πείτε τα δεδομένα που μπορούν να διασφαλίσουν αυτή την πορεία και με τη δική σας συμμετοχή;

Μπορεί να μας έχουν κατηγορήσει για πολλά, αλλά για λιποταξία δεν μας έχει καταγγείλει κανείς. Από το ξέσπασμα της κρίσης -δηλαδή από τη στιγμή που αντιληφθήκαμε τι συμβαίνει, γιατί η κρίση είχε ξεκινήσει ήδη στα τέλη του 2007 που είχαμε μπει σε ύφεση- το ΠΑΣΟΚ που μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές με ένα εντυπωσιακό ποσοστό, διαχειρίστηκε την κρίσιμη κατάσταση με γνώμονα όχι το κομματικό του συμφέρον, αλλά το έθνος και τη χώρα. Καμία άλλη πολιτική δύναμη δεν έχει την πλήρη εικόνα της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί όσο το ΠΑΣΟΚ.

Η ΝΔ που κανονικά θα έπρεπε να έχει λογοδοτήσει για την καταστροφή που επέφερε η πενταετής διακυβέρνηση του κ. Καραμανλή, βρισκόταν με απύθμενο θράσος στην πλατεία Συντάγματος με τους αγανακτισμένους, επικεφαλής του αντιμνημονιακού μετώπου, πριν αναγκαστεί να συρθεί ουσιαστικά προς τις θέσεις μας και να προσχωρήσει στη μόνο εθνική στρατηγική που υπήρχε και είχαμε σχεδιάσει. Κι όταν το έκανε τελικά, ήταν με μισή καρδιά, αφού είχαμε με κόπο και βάσανα ολοκληρώσει το 80% της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα μικρό κόμμα της κομμουνιστικής αριστεράς εκμεταλλεύτηκε τα κύματα των απογοητευμένων ψηφοφόρων μας και έγινε το όχημα της δυσαρέσκειας, χωρίς να έχει ιδέα του τι έχει συμβεί στη χώρα, χωρίς να βάζει πλάτη για να βγούμε από την επικίνδυνη ζώνη. Κι όταν είδε ότι πλησίαζε στον στόχο του να γίνει πλειοψηφική δύναμη, άρχισε σιγά σιγά να βλέπει την κατάσταση, να βάζει νερό στο κρασί του, συνεχίζοντας όμως να καταγγέλλει, να βρίζει και να υπόσχεται τα πάντα στους πάντες.

Θέλω να πω ότι σημερινοί δύο μονομάχοι του μικρομεσαίου διπολισμού επένδυσαν κομματικά στις πλάτες τις δικές μας, όσο εμείς παλεύαμε με τα κύματα. Κι όμως, το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν εγκατέλειψε τη μάχη. Ήταν πάντα στις επάλξεις, είτε ως αυτοδύναμη κυβέρνηση, είτε σε κυβερνήσεις συνεργασίες. Ό,τι λέγαμε και ό,τι κάναμε ήταν στη βάση μιας εθνικής στρατηγικής που χτίσαμε για να βγούμε με ομαλό τρόπο, με σιγουριά και ασφάλεια, από την κρίση και τα μνημόνια, για να απαλλαγούμε από την τρόικα και να γίνουμε επιτέλους μια κανονική χώρα μέσα στην Ευρώπη, μέσα στο ευρώ.

Σε αυτή την εθνική στρατηγική προσχώρησαν και οι αντίπαλοί μας. Και η ΝΔ αυτή τη στρατηγική υιοθέτησε τελικά εγκαταλείποντας το αντιμνημονιακό μέτωπο και το ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση Παπαδήμου και η ΔΗΜΑΡ του κ. Κουβέλη στην συγκυβέρνηση μετά τον Ιούνιο του 2012. Οι δύο τελευταίοι βέβαια λιποτάκτησαν όταν είδαν ότι έπρεπε να λερώσουν τα χέρια τους και να φθαρούν.

Το ΠΑΣΟΚ έχει τη γνώση, την εμπειρία, το θάρρος, τις διεθνείς συμμαχίες και κυρίως έχει το σχέδιο. Αυτά είναι τα δεδομένα. Και με βάση αυτά τα δεδομένα είμαστε ο εγγυητής της εθνικής και πολιτικής σταθερότητας που απαιτείται. Γι’ αυτό ζητάμε από τον λαό την τρίτη εντολή.

 

Οι κομματικές συνεργασίες επιβάλλονται από τις συνθήκες ή πρέπει να πιστέψουμε σ’ αυτές ως «αναγκαίο κακό». Υπ’ αυτή την έννοια και με δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι το τρίτο κόμμα, πόσο εφικτές είναι οι συνεργασίες με τη ΝΔ ή το ΣΥΡΙΖΑ;

Ξέρετε, είμαστε η τελευταία ή μία από τις τελευταίες χώρες στην Ευρώπη που είχε μέχρι πρόσφατα μονοκομματικές κυβερνήσεις. Όλες οι χώρες τις ΕΕ, ή εν πάσει η συντριπτική τους πλειοψηφία, έχουν μακρά παράδοση κυβερνήσεων συνεργασίας με δύο ή περισσότερα κόμματα. Στην Ελλάδα αυτή η συνεργατική κουλτούρα δεν έχει εμπεδωθεί ακόμα. Κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι η κρίση ανέτρεψε το πολιτικό σκηνικό, ίσως για πάντα. Δεν έχουν αποδεχτεί ότι στη μετά κρίση εποχή δεν θα υπάρχουν μονοκομματικές κυβερνήσεις, κανείς μόνος του δεν μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, ότι χρειάζονται ευρύτερες συνεργασίες και συναινέσεις.

Τον Μάιο του 2012, να σας θυμίσω, ενώ τα πάντα κρέμονταν από μία κλωστή η ΝΔ ονειρευόταν αυτοδυναμίες. Και τι έλαβε από τον λαό; Μόλις 18% με το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώνει 13%, δηλαδή μόλις 5 ποσοστιαίες μονάδες πίσω, 2,5% ουσιαστικά απόσταση χώριζε τα δύο κόμματα. Σήμερα, ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για αυτοδυναμία δείχνοντας να μην έχει διδαχθεί τίποτα από το πολύ πρόσφατο παρελθόν.

Στη νέα εποχή που ζούμε δεν θεωρώ ότι οι κομματικές συνεργασίες είναι “αναγκαίο κακό”, όπως λέτε. Επιβάλλονται από τις συνθήκες και γι’ αυτό απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας. Το ΠΑΣΟΚ θα είναι τρίτο κόμμα στις εκλογές, θα έχουμε την τρίτη εντολή κόντρα στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες άλλωστε διαψεύστηκαν τραγικά και το 2012 και το 2014 στις ευρωεκλογές. Αυτοδυναμία δεν θα υπάρχει και όσοι την ονειρεύονται καλό είναι να ξυπνήσουν. Ούτε δυνατότητα για δεύτερες εκλογές θα υπάρχει. Ούτε και δικαιολογίες για τους αναπόφευκτους συμβιβασμούς. Άρα, εμείς θέλουμε την τρίτη εντολή όχι για να συνεργαστούμε κυβερνητικά με όποιο κόμμα βγει πρώτο. Δεν είμαστε ούτε μπαλαντέρ, ούτε διψάμε για καρέκλες. Θέλουμε την τρίτη εντολή για να εξασφαλίσουμε ότι η χώρα θα κάνει τα τελευταία βήματα που απομένουν για την έξοδο από αυτή την κατάσταση, συντεταγμένα, με βάση το μοναδικό εφικτό εθνικό σχέδιο, την εθνική στρατηγική και την εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης που επιβάλουν οι συνθήκες. Είναι τόσο απλό.

 

Τα δύο αυτά κόμματα διεκδικούν εξουσία. Πιστεύετε ότι πλειοδοτούν σε βάρος του ελληνικού λαού για την υφαρπαγή της ψήφου ή αυτές οι εκλογές γίνονται με γνώμονα κάποιες εφικτές προγραμματικές θέσεις; Στον αντίποδα, ποια είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ για το αύριο;

Παρακολουθώ εδώ και καιρό μια στείρα, αδιέξοδη κι επικίνδυνη σύγκρουση ανάμεσα στον άγαρμπο εκφοβισμό της κοινής γνώμης από τη μια μεριά, και έναν αφελή εφησυχασμό, που αν δεν είναι αφελής είναι δυστυχώς κουτοπόνηρος, από την άλλη μεριά. Όλα αυτά σημαίνουν ότι, όπως έχω πει κατ’ επανάληψη -και το λέω και σήμερα και το λέω και σε αυτούς που προσπαθούν να εκφοβίσουν τον ελληνικό λαό και σε αυτούς που πάνε να αποκοιμίσουν τον ελληνικό λαό καθώς και οι δύο συγκροτούν την τεχνητή, μυωπική και τυφλή πόλωση μεσαίου επιπέδου- ότι το πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό.

Αλλά είναι παράλληλα και πρόβλημα γνώσης και διαχείρισης, εμπειρίας και ικανότητας. Γιατί μπορεί να χάσεις το παιχνίδι, ακόμη κι αν θες να κάνεις τη στροφή και τη μεταστροφή και τη λεγόμενη κωλοτούμπα, αλλά να μην μπορείς, γιατί δεν ξέρεις να την κάνεις και δεν προλαβαίνεις.

Γι’ αυτό, το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη, καταγγέλλει απερίφραστα και τον εκφοβισμό και τον εφησυχασμό, την όποια παραποίηση των δεδομένων, οποιαδήποτε αλλοίωση της πραγματικής εικόνας. Και επειδή κάποιοι πρέπει να λένε την αλήθεια στον ελληνικό λαό ο οποίος αγωνιά να την ακούσει, εμείς του την λέμε ακόμη και αν δεν είναι ώριμος πάντα να δέχεται την αλήθεια αυτή. Γιατί τα ψέματα ηχούν πιο ευχάριστα και πιο γλυκά.

Γι’ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να πούμε καθαρά στον ελληνικό λαό ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η πολιτική αβεβαιότητα και θα εξακολουθήσει να είναι η πολιτική αβεβαιότητα, αν στις εκλογές δεν είναι ισχυρό το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη, ώστε να λειτουργήσει ως εγγυητής της αναγκαίας ευρύτερης συνεργασίας και της μόνης ασφαλούς και εφικτής εθνικής στρατηγικής.

 

Η φυγή Παπανδρέου είναι αλήθεια ότι πλήγωσε το κόμμα και το αποτέλεσμα των εκλογών θα δείξει αν το πλήγωσε και ανεπανόρθωτα. Ποιο είναι το σχόλιό σας γι’ αυτή την κίνηση;

Η κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου είναι πρωτοφανής από όποια πλευρά και να την κοιτάξει κανείς. Είναι μια κίνηση που δεν αρμόζει στον γιο του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος που τον ανέδειξε πρόεδρό του και πρωθυπουργό. Βλέπω ότι και ο ίδιος στον δημόσιο λόγο του πασχίζει να δώσει πειστικές πολιτικές εξηγήσεις για τα κίνητρά του και δεν πείθει. Λυπάμαι ειλικρινά.

Κάποιοι προέβαλαν το σενάριο ότι ίσως ένα τέτοιο σχήμα να κόβει ψήφους από το ΣΥΡΙΖΑ και να βοηθάει τη ΝΔ, τη Δεξιά. Υπήρχε κι αυτό το σενάριο. Μπορεί κάποιοι να πίστεψαν ότι το σχήμα αυτό θα βοηθήσει τον κ. Σαμαρά και τη ΝΔ η οποία θα κόψει ψήφους από το ΣΥΡΙΖΑ. Απεδείχθη ότι κόβει κάποιους λίγους ψήφους από το ΠΑΣΟΚ. Εδώ το θέμα είναι -είδαμε το συσχετισμό, είδαμε τις δημοσκοπήσεις -ποια ψήφος είναι κρίσιμη, είναι χρήσιμη, είναι παραταξιακά ωφέλιμη και εθνικά ωφέλιμη.

Σας λέω λοιπόν ότι η παράταξη ενώνεται στην κοίτη της, ότι κανείς δε μπορεί να τη διασπάσει. Η χρήσιμη ψήφος είναι η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό εδώ, που άντεξε και που κράτησε τη χώρα. Γι’ αυτό περιμένουμε τους πάντες και αυτούς που δεν εκφράζονται από τη σημερινή ηγεσία -αλλά οι ηγεσίες έρχονται και παρέρχονται, η παράταξη ανήκει στην ιστορία και στη λαϊκή της βάση- να συσπειρωθούν τώρα στις εκλογές αυτές στην παραταξιακή τους κοίτη, στο σπίτι τους. Γιατί τώρα ο ρόλος μας είναι καθοριστικός για τη χώρα, αλλά και για το μέλλον της παράταξης, της Κεντροαριστεράς, της Δημοκρατικής Παράταξης και της πατρίδας.