«Κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε του ΣΥΡΙΖΑ, αναφερθήκατε στους δημοσιονομικούς περιορισμούς, που έγιναν όχι μόνο στα Σώματα Ασφαλείας, αλλά και στις υπόλοιπες ομάδες εργαζομένων στον δημόσιο τομέα και στους υπόλοιπους συνταξιούχους.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι αν δεν υπήρχαν αυτές οι πολύ μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, δεν θα υπήρχε αυτήν τη στιγμή ούτε το πρωτογενές πλεόνασμα που επικαλείστε εσείς σε κάθε συζήτηση, εντός και εκτός του Κοινοβουλίου. Ούτε θα υπήρχαν εκείνα τα εργαλεία, εκείνα τα όπλα, προκειμένου η Κυβέρνηση να διαπραγματεύεται στο εξωτερικό. Δεν θα υπήρχε η δυνατότητα να διαπραγματευθούμε για το χρέος. Δεν θα υπήρχε η σημερινή διεθνής εικόνα της χώρας. Δεν θα υπήρχαν ούτε οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, που για πρώτη φορά καταγράφουμε το τρίτο τρίμηνο του 2014.

Είναι, όμως, δυστύχημα για τη χώρα να έχουμε τα «Syrizonomics», με βάση τα οποία θα αυξήσουμε και θα αποκαταστήσουμε όλους τους μισθούς και τις συντάξεις και, ταυτόχρονα, θα μειώσουμε όλους τους φόρους που υπάρχουν στην Ελλάδα. Όπως γνωρίζετε εσείς καλύτερα από εμένα δεν υπάρχει δυνατότητα ανεξέλεγκτου δανεισμού της χώρας και ο μόνος τρόπος για να δανειστεί η χώρα όταν δεν της δανείζουν οι αγορές είναι να πάει σ’ ένα μνημόνιο.

Η συνταγή, λοιπόν, του ότι «θα έχω ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, θα έχω αυξημένα τα έξοδα του κράτους, τους μισθούς και τις συντάξεις, τις λειτουργικές δαπάνες στην υγεία, την παιδεία, τα υπουργεία και, ταυτόχρονα, θα έχω και μειωμένα έσοδα λόγω των μειώσεων στους φόρους», είναι μία συνταγή, η οποία δεν βγαίνει, όπως και αν το θέλετε.

Ακούστηκε, προηγουμένως, ότι θα υπάρξουν δυσκολίες, οδύνες, σ’ αυτήν την προσπάθεια. Αυτό το οποίο πρέπει να ξεκαθαρίσετε απέναντι στον πολίτη που μας ακούει είναι ότι η εναλλακτική που του προτείνετε, είναι πολύ χειρότερη από την κατάσταση την οποία βιώνει ο ίδιος.

Καλώς ή κακώς, το κράτος δικαίου όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά όπου αυτό ισχύει, σημαίνει ότι ο νόμος εφαρμόζεται. Σημαίνει ότι ο κανόνας είναι η εφαρμογή του νόμου. Αυτή είναι η ισχύς του δικαίου. Αυτό είναι το κράτος δικαίου. Μ’ αυτήν την έννοια θεωρούμε ότι παντού πρέπει να εφαρμόζεται το κράτος δικαίου, η αρχή της κάθε δημοκρατικής κοινωνίας.

Βεβαίως, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε της Νέας Δημοκρατίας, αυτό δεν σημαίνει ότι ο κοινοβουλευτικός έλεγχος –στα κοινοβούλια ολόκληρου του κόσμου και όχι μόνο στα ευρωπαϊκά ή μόνο στην Ελλάδα- περιορίζεται. Κάθε φορά που υπάρχουν διαδηλώσεις ή μία επιχείρηση της Αστυνομίας σε κάθε τόπο, υπάρχει και ο ανάλογος κοινοβουλευτικός έλεγχος.

Είδαμε στο διαδίκτυο εικόνες, οι οποίες, προφανώς, δεν τιμούν το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας. Είδαμε την εικόνα ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, αστυνομικού υπαλλήλου και μέλους μίας διμοιρίας των ΜΑΤ, να χτυπά μία διαδηλώτρια. Δεν ξέρω τι το προκάλεσε αυτό. Όμως, σίγουρα,  αυτό πρέπει να τύχει του απόλυτου, του καθαρού, του διαφανούς ελέγχου από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας.

Είμαι σίγουρος ότι καμία πολιτική δύναμη, κανένας εκπρόσωπος εδώ μέσα, ούτε των Σωμάτων Ασφαλείας και του προσωπικού ούτε και των δημοκρατικών κομμάτων, θα θελήσει να μπει ένα μαύρο κουτί ή μία μαύρη κουρτίνα στον απόλυτο και καθαρό έλεγχο σχετικά με το πώς λειτουργεί, ενεργεί και είναι αποτελεσματική επιχειρησιακά η Ελληνική Αστυνομία και πώς έχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα σεβόμενη τα δικαιώματα των διαδηλωτών, αλλά, ταυτόχρονα, προστατεύοντας τη ζωή και την περιουσία των Ελλήνων πολιτών».