Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

 

Βρίσκομαι σήμερα εδώ, εμφορούμενος ακόμα από αισθήματα συγκίνησης και σεβασμού προς τα στελέχη του Κινήματος που συνάντησα κατά τη χθεσινή σημαντική ημέρα, καθότι βρέθηκα στον ίδιο χώρο με τη σύγχρονη, ζωντανή πολιτική ιστορία της Παράταξης και της Χώρας.

Και εκ του θεσμικού μου ρόλου, αλλά κυρίως εκφράζοντας τη γενιά των στελεχών που ανιδιοτελώς από τα νεανικά μας χρόνια παλεύουμε για το ΠΑΣΟΚ και τις ιδέες που αυτό εκφράζει, χωρίς ποτέ να έχουμε διεκδικήσει την εξαργύρωση των αγώνων μας μέσω δημόσιων αξιωμάτων, και τώρα στα δύσκολα κληθήκαμε να πάρουμε τη σκυτάλη, θα ήθελα να τους πω ότι στην προσπάθεια που καταβάλουμε για να ξανακάνουμε την Παράταξη πρωταγωνίστρια των πολιτικών εξελίξεων, τους χρειαζόμαστε αρωγούς, στο πλευρό μας για να μας μεταλαμπαδεύσουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους.

 

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

 

Όπως τοποθετήθηκε και η Πρόεδρός μας, εκτίμησή μας είναι ότι οι πολιτικές εξελίξεις δε θα αργήσουν.

Προφανέστατα και δεν είμαστε εμείς αυτοί που μπορούμε να επιβάλουμε τις εκλογές, ούτε υπόκειται στην πολιτική μας κουλτούρα η επίκληση του διαρκούς αιτήματος για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Το ρόλο αυτό τον έχουν αναλάβει άλλοι, και μάλιστα μέσα από την πολιτική τους στάση και συμπεριφορά έχουν φτάσει πλέον στο όριο της πολιτικής φαιδρότητας.

Σεβόμαστε το Σύνταγμα και την ετυμηγορία του Λαού.

Πιστεύουμε ότι οι Κυβερνήσεις εκλέγονται από το Λαό για να ολοκληρώνουν τη θητεία τους και να κρίνονται απ’ αυτόν, εφόσον έως τότε δεν συντελείται απώλεια της δεδηλωμένης ή από μέρους των κυβερνώντων αποδοχή αδυναμίας διακυβέρνησης.

Διατηρούμε το δικαίωμά μας ως ελάσσονα αντιπολίτευση να κρίνουμε, βάσει των πεπραγμένων της, την Κυβέρνηση αυτή ως επικίνδυνη, τυχοδιωκτική και επιζήμια για τον Τόπο και να ενημερώνουμε τον Ελληνικό Λαό πως δεν πρόκειται για κανένα λόγο η Δημοκρατική Συμπαράταξη να της δώσει έμμεσα ή άμεσα κανένα σωσίβιο σωτηρίας.

Καμία ανοχή στους ψεύτες και στους δημαγωγούς, καμία συνενοχή ούτε τώρα, ούτε ποτέ.

Το σημερινό κυβερνητικό σχήμα έχει προκύψει βάσει συγκεκριμένης λαϊκής εντολής.

Αδυναμία του να κυβερνήσει οδηγεί αυτομάτως σε εκλογές. Η παρούσα Βουλή δεν μπορεί να δώσει άλλη λύση.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη συνεχίζουν με πίστη στη γραμμή της εθνικής συνεννόησης.

Εθνική συνεννόηση όλων των δυνάμεων που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική της Πατρίδας μας, αλλά τη συναρτούν και με την ευοίωνη προοπτική των Ελλήνων Πολιτών, καθότι η ευημερία των οικονομικών δεικτών δε συνεπάγεται αυτονόητα και βελτίωση της καθημερινότητας του Κοινωνικού Συνόλου.

Η συνεννόηση αυτή όμως επιβάλλεται να αποσυνδεθεί από κάθε είδους διαπραγμάτευση για τη νομή κυβερνητικών ή δημόσιων θέσεων εξουσίας, αλλιώς προκαλούμε την Κοινωνία και την οδηγούμε στην περαιτέρω αποπολιτικοποίησή της.

Η μάχη πρέπει να δοθεί σε επίπεδο προγραμματικής ηγεμονίας κι όχι κυβερνητικής θεσιθηρίας.

Δεν είμαστε εδώ για να εκπληρώσουμε τις προσωπικές μας ματαιοδοξίες ή να λύσουμε το βιοποριστικό μας πρόβλημα, αλλά για να υπηρετήσουμε το Λαό και την Πατρίδα.

Μέσα από το Λαό προερχόμαστε και οι ασκούμενες πολιτικές επηρεάζουν τη ζωή μας εξίσου με τη ζωή του κάθε Έλληνα Πολίτη.

 

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

 

Το προσεχές διάστημα, έχουμε χρέος να αποκαταστήσουμε το κύρος της Προοδευτικής Παράταξης και της Αριστεράς που επλήγη και από δικά μας λάθη, αλλά κυρίως από τη δημαγωγία, τις ιδεοληψίες, τον καιροσκοπισμό και την ανικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η πολιτική ιστορία του τόπου έχει αποδείξει ότι κάθε φορά που η Αριστερά προδίδει τις ελπίδες του Λαού οδηγεί το εκλογικό σώμα σε συντηρητικές επιλογές και στην πολιτική αδρανοποίηση προοδευτικών ψηφοφόρων που δεν λειτουργούν με λογικές οπαδισμού.

Γι’ αυτό και προετοιμάζουμε, μαζί με τις κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις του Τόπου, την προοδευτική μας πρόταση για τη διακυβέρνησή του και την παρουσιάζουμε στο Λαό διεκδικώντας ξανά την κυρίαρχη θέση στον αριστερό προοδευτικό πόλο του πολιτικού μας συστήματος.

Δεν εργαζόμαστε για μια απλή αύξηση των ποσοστών.

Δεν μας ενδιαφέρει να κάνουμε απλά τους 17 βουλευτές 25.

Μας ενδιαφέρει να επηρεάσουμε τις πολιτικές εξελίξεις κι αυτό ποτέ στην πολιτική ιστορία δεν το κατάφερε ένα κόμμα από την 3η ή 4η εκλογική θέση.

Οι συγκυβερνήσεις δεν προχωράνε με όρους παλαιάς διαθήκης και γι’ αυτό ποτέ δεν μπορεί ο Δαβίδ να υπερκεράσει τον πολιτικό Γολιάθ.

Κι αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό, καθ’ ότι η αντίθετη περίπτωση θα συνιστούσε στρέβλωση και αλλοίωση της βούλησης του εκλογικού σώματος.

Άλλωστε, όσες φορές στην πολιτική ιστορία της Χώρας επιχειρήθηκε τέτοιου είδους κυβερνητική συνεργασία, είτε προέκυψε πολιτική τερατογένεση , όπως προσφάτως αυτή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είτε πολιτική σύγχυση, όπως αυτή της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας που αλλοίωσε το προοδευτικό DNA της Παράταξης.

Γι’ αυτό και θα πρέπει να καταστεί σαφές προς το εκλογικό σώμα, ότι, αν οι Πολίτες επιθυμούν η Προοδευτική Παράταξη να επηρεάσει ξανά τις πολιτικές εξελίξεις, θα πρέπει να το επισφραγίσουν με την ψήφο τους, δίνοντάς μας ξεκάθαρη εντολή μέσω του ποσοστού και της θέσης της στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αυτές προκύψουν.

Εμείς γι’ αυτό προετοιμαζόμαστε και οφείλουμε να αγωνιζόμαστε για την κοινοβουλευτική μας ενίσχυση όχι στα χαρτιά, καθότι αυτό αντίκειται στην κουλτούρα και τη φιλοσοφία μας, αλλά στην κάλπη με εντολή από τον Ελληνικό Λαό.

Την εντολή αυτή τη θέλουμε για να υπηρετήσουμε το σκοπό της ταχείας εξόδους της Χώρας από τη μέγγενη των μνημονίων, μέσα από την υλοποίηση των στόχων που έχουν συμφωνηθεί, με κριτήριο πάντα τη δίκαιη – αναλογική κατανομή των βαρών σε κάθε κοινωνική – παραγωγική ομάδα, βάσει των όσων μέχρι σήμερα έχουν σηκώσει από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές.

Και την εντολή αυτή μπορούμε να τη λάβουμε αν η Παράταξη συγκροτηθεί σε υγιείς βάσεις ηθικής και κανόνων, αν στα παραταξιακά όργανα και στα ψηφοδέλτια οι Πολίτες αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους, αν αντί για την ανακύκλωση ή την αναπαλαίωση προκριθεί η ανανέωση προσώπων, νοοτροπιών, δομών και ιδεών.

Αποκλειστικό μας μέλημα είναι ο Λαός να αποκτήσει ξανά ευοίωνη προοπτική, μέσα από τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου και τη διαμόρφωση συνθηκών που θα αναδομήσουν τη μεσαία τάξη και θα συμβάλουν στη δημιουργία μιας Κοινωνίας των άξιων και των αξιών.

Κι η δουλειά μας θα γίνει ακόμα πιο απλή μέσα από την επιστροφή των πολιτών στην πολιτική.

Από τον Οκτώβριο του 2009 έως το Σεπτέμβριο του 2015,  περίπου 1,5 εκατομμύριο ψηφοφόροι επέλεξαν να απέχουν από την εκλογική διαδικασία οδηγώντας την αποχή στα επίπεδα του 50%.

Σήμερα, το ποσοστό αυτό φαίνεται να αυξάνεται κι αν λάβουμε υπόψη και τις απαντήσεις των ερωτηθέντων στις δημοσκοπήσεις όπου, ακόμα κι αυτοί που ψηφίζουν θεωρούν, σε δυσθεώρητα ποσοστά, ότι κανείς απ’ τους πολιτικούς δεν είναι ικανός να δώσει λύση στα προβλήματά του, γίνεται αντιληπτό ότι το πολιτικό σύστημα βρίσκεται επί ξύλου κρεμάμενο.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι πολίτες δεν πιστεύουν πλέον ότι οι λύσεις στα προβλήματά τους θα έρθουν μέσα από την πολιτική, είναι και η επιλογή της ψήφου, για όσους ψηφίζουν, με κριτήρια τιμωρητικά έναντι των κυβερνώντων.

Τα Κόμματα δηλαδή, καθίστανται υποδοχείς της δυσαρέσκειας και της οργής του Λαού κι όχι ενσαρκωτές των ελπίδων του, κι αυτό εντείνει το πολιτικό κλίμα της νοσηρότητας που εγκαθιδρύθηκε στον τόπο μας απ’ την πρώτη ημέρα εμφάνισης της οικονομικής κρίσης.

Για να ανατραπεί η κατάσταση αυτή, θα πρέπει όλοι όσοι ασχολούμαστε με την πολιτική:

  • Να φύγουμε από τη λογική του κοινοβουλευτικού επαγγελματισμού και να υιοθετήσουμε αυτή του πολιτικού αλτρουισμού.
  • Να μην αναζητούμε την πολιτική μας δικαίωση με όρους παρελθοντολογικούς, αλλά με λόγους οραματικούς.
  • Να μην επενδύουμε σε λόγο καταγγελτικό, αλλά στην πρόταση που διαμορφώνουμε για το αύριο.

 

Και η Προοδευτική Παράταξη μπορεί να δράσει ως καταλύτης στην ανατροπή αυτής της προβληματικής κατάστασης, αρκεί:

  • Να λειτουργήσει στη βάση της θεσμικότητας και της συλλογικότητας.
  • Να διασφαλίσει την εσωκομματική δημοκρατία και το σεβασμό στην ύπαρξη και την αποτύπωση διαφορετικών απόψεων.
  • Να εξαλειφθούν οι λογικές «Ιζνογκούντ» που έχουν ταλαιπωρήσει το χώρο διαχρονικά.

 

Όποιος θέλει να γίνει αρχηγός έχει την ευκαιρία του και μπορεί να εκτεθεί στη μάχη της εκλογής του αρχηγού.

Έκτοτε, τυχόν υπονόμευση στο σήμερα, θα οδηγήσει σε νέα υπονόμευση στο αύριο κι έτσι το μόνο που θα καταφέρουμε θα είναι να συνεχισθεί ο φαύλος κύκλος της εσωστρέφειας που κρατάει δέσμια την Παράταξη.

Καλώς ή κακώς, οι μεγάλοι τιμονιέρηδες μας τελείωσαν προ πολλού και όλοι μας πλέον, λίγο έως πολύ, είμαστε ευάλωτοι στην αμφισβήτηση.

Και η θωράκιση απ’ αυτή έρχεται όταν ανοίγουμε τις αγκάλες μας σε όλη την Παράταξη και είμαστε περισσότερο δεκτικοί στην καλόπιστη κριτική των στελεχών, παρά στις κολακείες των αυλικών.

 

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

 

Την προχθεσινή εξέλιξη την βλέπω ως μια μεγάλη ευκαιρία να ξαναμαζευτεί το όλον ΠΑΣΟΚ.

Ως το εναρκτήριο λάκτισμα για την εκκίνηση των διαδικασιών που θα ενώσουν την Προοδευτική Παράταξη και θα φέρουν ξανά στην ίδια κοίτη:

 

  • Όλους όσους είμαστε σήμερα εδώ και εκπροσωπούμε την κομματική βάση του Κινήματος.
  • Αυτούς που πίκραναν τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ το 2015.
  • Τα στελέχη που τίμησαν και τιμήθηκαν από το χώρο και τα προηγούμενα χρόνια επέλεξαν να απέχουν συνειδητά.
  • Τους συντρόφους μας που σήμερα από τη Θεσσαλονίκη δημοσιοποιούν τη δική τους πρόταση για το αύριο της Παράταξης.
  • Τις δεκάδες πανελλαδικές και περιφερειακές κινήσεις που διέπονται από τις ίδιες ιδεολογικές αρχές και αξίες.
  • Το Ποτάμι που αποτελεί όμορο ιδεολογικά κομματικό χώρο μ’ εμάς και συμμετέχει στην ίδια κοινοβουλευτική ομάδα στο ευρωκοινοβούλιο.
  • Όλους τους προοδευτικούς Έλληνες πολίτες που τα προηγούμενα χρόνια είτε γύρισαν την πλάτη στο Κίνημα, είτε οδηγήθηκαν σε πολιτική αγρανάπαυση.

 

Προχωράμε όλοι μαζί. Αυτό είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρο, αλλά για να είναι και γόνιμο, θα πρέπει να τηρούνται οι κανόνες της δεοντολογίας, της ηθικής και της δικαιοσύνης.

Υπό την έννοια αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να αγνοούνται όλοι αυτοί που στα δύσκολα κράτησαν το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Παράταξη.

Αυτοί που με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση, για μια ιδέα, για να μην ακυρώσουν τους αγώνες που έδωσαν επί δεκαετίες – τους ίδιους τους εαυτούς τους, υπέστησαν τη χλεύη, τους προπηλακισμούς και το ανάθεμα για πράγματα που δεν οφείλονταν σ’ αυτούς.

Αυτοί που χωρίς τη δική τους παρουσία και δράση δε θα μπορούσαμε σήμερα να συζητάμε για την ενότητα, την προοπτική και την ανασυγκρότηση της Προοδευτικής Παράταξης, γιατί πολύ απλά το ΠΑΣΟΚ θα είχε κοινοβουλευτικά αφανισθεί και η Παράταξη θα ήταν ιστορία.

Και προφανέστατα «η εκκλησία χωράει πολλούς», αλλά «στο ιερό είναι πάντα αυτοί που ο κλήρος επιλέγει».

Κι είτε το θέλουμε είτε όχι, μέχρι να υπάρξει νέα πολιτική κρίση – επικύρωση σε επίπεδο κομματικής, κοινωνικής ή εκλογικής βάσης, ο πρώτος λόγος είναι ηθικό και δίκαιο να ανήκει στους «παρόντες του χθες».

Από κει και πέρα όλα θα συζητηθούν και θα αποφασισθούν στο επικείμενο συνέδριο που κατά τη γνώμη μου πρέπει να είναι ανοικτό – δημοκρατικό – πολυπληθές – αντιπροσωπευτικό – ουσιαστικό.

Ανοικτό: Υπό την έννοια ότι δεν αποκλείεται από τη συμμετοχή κανείς που θέλει να θέσει υποψηφιότητα προσυνεδριακά.

Δημοκρατικό: Γιατί ο καθένας θα διεκδικήσει τη συμμετοχή του επί ίσοις όροις από τη βάση με διαφανείς διαδικασίες.

Πολυπληθές: Γιατί όσοι τύχουν της εμπιστοσύνης προσδιορισμένου αριθμού μοναδικών συμμετεχόντων στην προσυνεδριακή διαδικασία θα είναι σύνεδροι.

Αντιπροσωπευτικό: Ως προς τις κοινωνικές & παραγωγικές δυνάμεις που συμμετέχουν. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να προβλεφθεί η ύπαρξη εκλογικών τμημάτων σε κάθε δήμο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε επιστημονικό ή επαγγελματικό φορέα.

Ουσιαστικό: Δεν ψάχνουμε για θεατές, αλλά για ενεργά συμμέτοχους. Δεν μπαίνουμε στη λογική της οχλοκρατίας. Κάλπες για κάθε απόφαση που θα αφορά πολιτικές θέσεις – προτάγματα, πολιτικές – κοινωνικές συμμαχίες, οργανωτικό μοντέλο – πολιτική λειτουργία, εκλογή οργάνων, κ.α.

Για να έχουν νόημα όλα αυτά, το συνέδριο δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι «οικογενειακό».

Πρέπει να συνεχίσουμε τη δουλειά που ήδη κάνουμε για να φέρουμε τον κόσμο κοντά στην Παράταξη.

Δεν ψάχνουμε μέλη a la cart, ψάχνουμε στελέχη που θα δώσουν υπεραξία στο εγχείρημα μέχρι την τελική ομογενοποίησή μας.

Για το συνέδριο όμως θα μας δοθεί η δυνατότητα να πούμε πολλά στην επόμενη σύνοδο της Κεντρικής μας Επιτροπής, όταν και θα τεθεί προς συζήτηση και πολιτική επικύρωση ο οδικός χάρτης της πορείας προς το συνέδριο, η φυσιογνωμία και το περιεχόμενο αυτού.

Αυτό που σήμερα όμως πρέπει να κλείσει είναι η παραφιλολογία περί άμεσων διαδικασιών εκλογής ηγεσίας.

Η συζήτηση αυτή είναι που την προηγούμενη φορά δυναμίτισε την προσπάθεια για ενότητα στο χώρο και η επανάληψη του ίδιου έργου καταντάει φαρσοκωμωδία και εκπορεύεται από δυνάμεις που στην πράξη δεν θέλουν να δουν την Προοδευτική Παράταξη μεγάλη ξανά.

Βασικό ζητούμενο τώρα πρέπει να είναι η δημιουργία – ανασύσταση του πολιτικού υποκειμένου και η εμπέδωση της συλλογικής – θεσμικής λειτουργίας.

Γιατί αν κάποιοι διακατέχονται από τη λογική ότι μέσα από τις διαδικασίες αυτές θα φύγει μια ομαδούλα, για να έρθει μια άλλη, τότε εξ’ αρχής το εγχείρημα καθίσταται θνησιγενές, αφού στην εξέλιξή του θα πρόκειται για ένα ακρωτηριασμένο Κόμμα.

Σε ότι αφορά στην τελική κατάληξη του εγχειρήματος όμως θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και ξεκάθαροι, τόσο έναντι ημών, όσο και έναντι των προοδευτικών Πολιτών.

Αυτό που τελικά θα προκύψει δεν μπορεί να είναι κάτι οργανικά ερμαφρόδιτο, γιατί τότε θα είναι δυσλειτουργικό, αλυσιτελές, πολιτικά ασπόνδυλο και επικοινωνιακά προβληματικό.

Σχηματικά μιλώντας, δεν μπορεί παρά η κατάληξη αυτής της προσπάθειας να οδηγήσει είτε σ’ ένα νέο πολιτικό φορέα, είτε σ’ ένα σχήμα της μορφής το ΠΑΣΟΚ και οι σύμμαχοί του.

Ο καθένας διαλέγει και παίρνει, αλλά αν θέλουμε να είμαστε παραγωγικοί, τέρμα πια οι μεσοβέζικες λύσεις.

Μέχρι να λήξουν τα θέματα αυτά, δυναμώνουμε το ΠΑΣΟΚ για να ισχυροποιήσουμε τη Συμπαράταξη.

Και για να είναι δυνατό το ΠΑΣΟΚ πρέπει να λειτουργεί στη βάση της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της αποτελεσματικότητας.

Πρέπει να διαφυλάσσει τη θεσμική και την οργανωτική του λειτουργία κατά πως αυτές αποτυπώνονται στο καταστατικό του. Και ξέρετε, η τήρηση του καταστατικού ενός Κόμματος δεν είναι θέμα γραφειοκρατίας, είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας.

Πρέπει τα όργανα που εκλέχθηκαν να λειτουργούν και να παράγουν πολιτικές, όχι να είναι θεατές ή χειροκροτητές.

Το ΠΑΣΟΚ απ’ την ημέρα που ξέχασε να λειτουργεί με ψηφοφορίες και οδηγήθηκε σε εικονικές ομοφωνίες «αυτοχειριάσθηκε».

Άλλωστε, η λειτουργία των οργάνων και η διεξαγωγή ψηφοφοριών για την επικύρωση των πολιτικών θέσεων και της στρατηγικής του Κόμματος διαφυλάσσει ότι οι μειοψηφίες θα σέβονται τις πλειοψηφίες και δε θα «θολώνουν» ή δε θα αμφισβητούν την κομματική γραμμή.

Η διαφορετικότητα στις απόψεις βοηθάει τους πολίτες, που πιθανά δεν βλέπουν στην απόφαση της πλειοψηφίας να αντικατοπτρίζεται η θέση τους, να ταυτίζονται με θέσεις της μειοψηφίας.

Κι αυτός είναι βασικός και απαράβατος κανόνας της πολυσυλλεκτικότητας που οδηγεί στην αύξηση της κοινωνικής επιρροής και προοπτικά στην κοινοβουλευτική ενδυνάμωση της Παράταξης.

Πρέπει να γίνεται σεβαστός και να αποδεικνύεται στην πράξη, στο πλαίσιο της λειτουργίας και της Συμπαράταξης, ο ρόλος και ο λόγος των αιρετών κεντρικών και αποκεντρωμένων οργάνων όλων των συλλογικοτήτων, βάσει του ειδικού πολιτικού βάρους και της συλλογικής ή κοινωνικής απήχησης εκάστου εξ αυτών, όπως και όλων των συνδικαλιστικών εκφράσεων της Παράταξης.

Κανένα δοτό όργανο δεν μπορεί και δεν πρέπει ποτέ να υποκαταστήσει ένα εκλεγμένο.

Πρέπει να αξιοποιηθούν τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής στην καθημερινή πολιτική και οργανωτική μας λειτουργία και να είναι συμμέτοχοι σε αυτή οι υποψήφιοί μας τον Ιανουάριο και το Σεπτέμβριο του 2015, τα πρώην κοινοβουλευτικά και κομματικά μας στελέχη, καθώς και τα μέλη των Τομέων Δράσης και Πολιτικής.

Ειδικότερα για τους υποψηφίους μας στις βουλευτικές εκλογές του 2015, θεωρώ ότι είναι χρέος μας να τους έχουμε στην πρώτη γραμμή.

Πρέπει να διασφαλίσουμε την οικονομική μας βιωσιμότητα. Να δώσουμε στα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ να καταλάβουν ότι η συνεισφορά απ’ το υστέρημά τους είναι η μόνη πηγή εσόδων για το Κίνημα και καθίσταται αναγκαία για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τις πολιτικές μας επιδιώξεις.

Στο σημείο αυτό θέλω να εξάρω για άλλη μια φορά και ενώπιον του σώματος της Κεντρικής Επιτροπής την παρουσία του Νίκου Σαλαγιάννη στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, το πόρισμα της οποίας θα δει το φως της δημοσιότητας τις προσεχείς ημέρες.

Αποκάλυψε την ασυδοσία και την ανευθυνότητα που επικρατούσε σε όλα τα Κόμματα τα προηγούμενα χρόνια.

Αυτό όμως δεν αναιρεί ότι εμείς δεν έχουμε ούτε την ελάχιστη επάρκεια των πόρων για να λειτουργήσουμε με αξιοπρέπεια.

Δεν αναιρεί ότι οι υπάλληλοί μας πληρώνονται με υστέρηση και μάλιστα με ποσά που δεν πληρούν τους όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Δεν αναιρεί ότι τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής και τα στελέχη μας δεν μπορούν να μετακινούνται, γιατί δεν έχουν λεφτά ούτε για τα προς το ζην.

Δεν αναιρεί ότι οι αποκεντρωμένες μας δομές δεν μπορούν στην πλειονότητά τους να στεγαστούν και ότι καθίσταται δυσχερής η λειτουργία και η δράση των μελών των Νομαρχιακών και Δημοτικών Οργανώσεων.

Και σε ότι με αφορά συντρόφισσες και σύντροφοι, είμαι δεκτικός στο να σηκώσω όλα τα βάρη των πολιτικών επιλογών του ΠΑΣΟΚ απ’ την πρώτη ημέρα της ίδρυσής του.

Αρνούμαι όμως να απολογηθώ για αλόγιστες σπατάλες που άλλοι τις κάνανε, αλλά εμάς κρατάνε δέσμιους.

Προφανέστατα και αναγνωρίζουμε τα χρέη του ΠΑΣΟΚ ως συνέχεια στη διοίκηση ενός Κόμματος, αλλά δικαιούμαστε να γνωρίζουμε επακριβώς το πώς και από πού προήλθαν. Κι αυτό θα πρέπει να γίνει γνωστό πριν από την ημέρα του συνεδρίου.

Τέλος, είναι κρίσιμη και χρήσιμη η άμεση επικοινωνιακή αξιοποίηση του στελεχιακού δυναμικού που έχει εκλεγεί στα όργανα.

Πρόκειται για στελέχη που πρωταγωνίστησαν στα κινήματα των επιστημόνων, που είχαν μέγιστη συμβολή στις εκλογικές επιτυχίες της Παράταξης σε πρόσφατες αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες πανελλαδικής εμβέλειας, για μαχόμενους νέους που ζουν απ’ τις δουλειές τους κι όχι απ’ την ενασχόλησή τους με την πολιτική.

Σε ομιλίες μου σε όλη την Ελλάδα, σε παρουσίες μου σε κανάλια, σε συνεντεύξεις ή δηλώσεις μου σε εφημερίδες και site, διαρκώς κάνω αναφορά στη νέα γενιά στελεχών που έχει σήμερα αιρετή θεσμική ιδιότητα στο ΠΑΣΟΚ.

Κι όλοι με ρωτάνε, που είναι;

Ντρεπόμαστε που τους έχουμε;

Δεν μπορούμε να τους βγάλουμε;

Ούτε στην ΕΡΤ;

Ούτε στα μικρότερα μέσα;

Ούτε στα ραδιόφωνα;

Δεν τους θέλουνε;

Γιατί δεν τους θέλουνε;

Κι αν δε θέλουν αυτούς, ποιους θέλουνε;

Στην επέτειο της 3ης του Σεπτέμβρη μίλησα για αναγκαιότητα ανανέωσης της βιτρίνας.

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνάει με τους 40άρηδες και τα ποσοστά της Συμπαράταξης στις νέες γενιές βρίσκονται στα όρια του μηδενός, τότε ο μόνος τρόπος να αλλάξει αυτό είναι να απευθυνθούν σ’ αυτές τις γενιές οι συνομήλικοί τους.

Κι εμείς τους έχουμε, φτάνει να αποφασίσουμε να τους αξιοποιήσουμε.

 

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

 

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, αμήχανοι όλοι οι πολιτικοί μας αντίπαλοι παρακολουθούν τη σημερινή μας διαδικασία ευελπιστώντας ότι θα βρουν σανίδα σωτηρίας μέσα από ένα νέο κύκλο εσωστρέφειας που θα παράξουμε εμείς οι ίδιοι με τις τοποθετήσεις μας.

Μας παρακολουθούν όμως με προσδοκία και οι προοδευτικοί Έλληνες πολίτες που ευελπιστούν ότι ήρθε η ώρα η μεγάλη Δημοκρατική, Προοδευτική Παράταξη να ξαναενωθεί και να αποτελέσει τον πολιτικό τους εκφραστή, ενσαρκώνοντας τις ελπίδες τους για ένα καλύτερο αύριο.

Σήμερα, μέσα από τη στάση και τη συμπεριφορά μας, οφείλουμε να απογοητεύσουμε τους πρώτους και να κάνουμε το χατίρι στους δεύτερους, τροφοδοτώντας δημοσιογραφικά  με τις τοποθετήσεις μας τις στήλες της πολιτικής και όχι της παραπολιτικής.

Ήρθε η ώρα να βροντοφωνάξουμε ότι εμείς που δεν λιγοψυχήσαμε στα δύσκολα, που δεν θαμπωθήκαμε από τη λάμψη των κυβερνητικών και δημόσιων αξιωμάτων, που δεν απαρνηθήκαμε ποτέ τα πιστεύω και την ιστορία μας, που διατηρήσαμε την αξιοπρέπειά και τον αυτοσεβασμό μας, αισθανόμενοι δικαιωμένοι για την επιλογή μας να είμαστε ΠΑΣΟΚ, τώρα ερχόμαστε!!!!