ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΚΑΛΑΚΗ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ Κ.Π.Ε. ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΣΤΗΝ 4η ΣΥΝΟΔΟ

ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

 

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

Η σημερινή διαδικασία διεξάγεται σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη Χώρα και το χώρο.

Η προσοχή όλων είναι στραμμένη στη σύνοδο κορυφής της Δευτέρας, με την ευχή, αυτή τη φορά, για πρώτη επιτέλους φορά, η σημερινή Κυβέρνηση να κατορθώσει να υπερασπιστεί τα εθνικά δίκαια και να εφαρμόσει τη γραμμή που χαράχθηκε κατά τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών για το προσφυγικό.

Γιατί η μάχη αυτή δεν είναι μια μάχη εντυπώσεων, δε θα κριθεί στους επικοινωνιακούς χειρισμούς, τους οποίους αρέσκεται να χρησιμοποιεί η Κυβέρνηση στο εσωτερικό.

Πρόκειται για μια μάχη εθνική και ως τέτοια δεν επιδέχεται αδέξιους χειρισμούς και τακτικισμούς.

 

Είναι γεγονός πως, από τα έως σήμερα πεπραγμένα του κ. Τσίπρα και της Κυβέρνησής του, δεν μπορούμε να είμαστε ήσυχοι για το αποτέλεσμα.

Οι παλινωδίες, ο απομονωτισμός και η επαναστατική γυμναστική αποτέλεσαν βασικό συστατικό της κυβερνητικής πολιτικής και έφεραν την Χώρα το καλοκαίρι ένα βήμα πριν την έξοδο από την Ο.Ν.Ε. και σήμερα στα πρόθυρα του να καταστεί το «νησί Έλις» της Ευρώπης.

 

Γι’ αυτό και ο μόνος χαρακτηρισμός που αρμόζει στον κ. Τσίπρα είναι αυτός του μοιραίου.

Μοιραίος, γιατί με τη στάση του ως αντιπολίτευση καλλιέργησε τη μισαλλοδοξία και τον κοινωνικό διχασμό, δημιουργώντας προσχώσεις στις προσπάθειες των προηγούμενων Κυβερνήσεων, και ιδιαίτερα στην Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 2010 – 2011, να υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους και να βγάλουν τη Χώρα από την επιτήρηση και τα μνημόνια, στα οποία οδηγήθηκε από την εγκληματική διακυβέρνηση του κ. Καραμανλή.

Μοιραίος, γιατί νομιμοποίησε πολιτικά ακραίες ενέργειες πολιτών ενάντια στο πολιτικό προσωπικό της Χώρας, δίνοντας με τον τρόπο αυτό άλλοθι και πεδίο δράσης σε ακραία στοιχεία που, έως πρότινος, βρίσκονταν στο περιθώριο της πολιτικής ζωής του τόπου.

Μοιραίος, γιατί υιοθέτησε κατά την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησής του θέσεις που έθεσαν σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας και για τις οποίες σήμερα ο Ελληνικός Λαός επιβαρύνεται με ένα ακόμα 3ο και χειρότερο μνημόνιο.

Μοιραίος για την αριστερά και τους αγώνες της, γιατί κατόρθωσε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα να απολέσει το ηθικό έρεισμα που είχε κατακτήσει ο χώρος με αίμα και θυσίες.

Μοιραίος, γιατί στα 42 του χρόνια, ένας άνθρωπος της γενιάς μας, βάζει, με τις πολιτικές που ασκεί, ταφόπλακα στα όνειρα και τις φιλοδοξίες του πιο παραγωγικού δυναμικού που έχει σήμερα η πατρίδα μας και οδηγεί σε απόγνωση τη νέα γενιά που σήμερα επιχειρεί να εισέλθει στον επαγγελματικό στίβο.

Γι’ αυτά και για πολλά άλλα είναι μοιραίος.

Γι’ αυτό και θα πρέπει να ανακτήσει άμεσα το γνώθι σ’ αυτόν και να αποχωρήσει οικειοθελώς από τον πρωθυπουργικό θώκο, πριν προκαλέσει ανεπανόρθωτες εθνικές καταστροφές.

Γιατί ο λαός και η ιστορία δεν κρίνουν τους πολιτικούς από τις προθέσεις τους, αλλά από τα αποτελέσματα των κυβερνητικών τους επιλογών.

Και στο λάθος ή στην τραγωδία είναι αμείλικτοι, είτε αυτά είναι ακούσια, είτε εκούσια.

Σήμερα, έξι χρόνια περίπου από τότε που μπήκαμε στην «περιπέτεια» των μνημονίων, φαίνεται να κερδίζει έδαφος στη συνείδηση των πολιτών η άποψη ότι καμία πολιτική δύναμη δεν μπορεί από μόνη της να τροχοδρομήσει τη Χώρα σε πορεία εξόδου από την κρίση.

 

Κι αυτό οφείλεται σε δύο λόγους.

Ο πρώτος είναι, ότι δεν έχουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις την ικανότητα, την εμπειρία και το στελεχιακό δυναμικό για να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες και στις προκλήσεις των καιρών.

Στην περίπτωση αυτή εντάσσεται σίγουρα η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία συγκροτείται στη μεγάλη της πλειοψηφία από στελέχη με ιδεοληψίες, δογματισμούς, ανεπάρκεια, που κυβερνούν ορμώμενα από τυχοδιωκτισμό και πάθος για τη διατήρηση των θώκων, που ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν περίμεναν να καταλάβουν.

Ο δεύτερος είναι, ότι πάντα η εκάστοτε Αξιωματική Αντιπολίτευση επιλέγει τη στείρα αντιπαράθεση με σκοπό να φθείρει την εικόνα της Κυβέρνησης και να την οδηγήσει το συντομότερο δυνατό σε εκλογές, φιλοδοξώντας να πάρει τη θέση της. Αυτό έκανε ο κύριος Σαμαράς, αυτό έκανε ο κύριος Τσίπρας, το ίδιο κάνει και ο κύριος Μητσοτάκης.

Και οι τρεις, με τη στάση τους στα αντιπολιτευτικά έδρανα, συντήρησαν και συντηρούν το φαύλο κύκλο στην πολιτική ζωή του τόπου και στο τέλος πέφτουν ή θα πέσουν στην παγίδα που οι ίδιοι στήνουν στους προκατόχους τους.

Μόνο που στο τέλος της πολιτικής τους διαδρομής, αυτοί φεύγουν μόνο με τραύματα στην εικόνα τους, ενώ η Χώρα και η Ελληνική Κοινωνία υπόκειται ανεπανόρθωτες πληγές.

Γι’ αυτό και η στάση του ΠΑΣΟΚ, καθ’ όλη την περίοδο της κρίσης, είναι υπεύθυνη και πατριωτική.

Γι’ αυτό και η στρατηγική μας επιλογή για υπεύθυνη και γόνιμη αντιπολίτευση, με πρόταγμα την αναγκαιότητα για εθνική συνεννόηση και έμπρακτη κατάληξη την βούλησή μας να βάλουμε «πλάτη» στην εθνική προσπάθεια, προοπτικά είμαι βέβαιος ότι θα αναγνωρισθεί από τον Ελληνικό Λαό και θα μετουσιωθεί σε αύξηση της κοινωνικής και εκλογικής μας απήχησης.

Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να μην εκπέμπει κανένα από τα στελέχη μας δίψα για εφήμερο κυβερνητισμό.

Πολλοί λένε ότι ήρθε η ώρα για τη δημιουργία μιας κυβέρνησης συνεργασίας των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων.

Εγώ λέω ότι αυτό για να γίνει δεν επιβάλλεται από την αντιπολίτευση, αλλά επιλέγεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση ή από την ψήφο του Ελληνικού Λαού.

Αλλά, κι αν ακόμα επιλεγεί αυτή η οδός, φαντάζεστε τη σύνθεση μιας «φιλοευρωπαϊκής» κυβέρνησης στην οποία θα συμμετέχουν ο κύριος Τσίπρας, ο κύριος Παππάς, ο κύριος Καμμένος, ο κύριος Κατρούγκαλος, ο κύριος Φίλης, ο κύριος Βορίδης, ο κύριος Γεωργιάδης, ο κύριος Πλεύρης και πολλοί άλλοι;

Μπορεί το σημερινό ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη να συνεργασθεί μαζί τους;

Και ειλικρινά, πιστεύει κανείς ότι μπορεί να υπάρξει σύγκλιση με τους θιασώτες της Αλτουσεριανής λογικής, που θέλουν να εξισώσουν όλα τα κοινωνικά και παραγωγικά στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας προς τα κάτω;

Άρα λοιπόν, όταν συζητάμε για κυβέρνηση συνεργασίας, θα πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι ότι τα πρόσωπα που θα την αποτελούν, θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της προγραμματικής σύγκλισης και των στόχων μιας κυβέρνησης ειδικού σκοπού κι όχι σε λογικές αναλογικών εκπροσωπήσεων σε διάφορες θέσεις κρατικής εξουσίας, και παράλληλα να έχουμε κατά νου ότι η πολιτική ιστορία του τόπου έχει δείξει πως τέτοιου είδους κυβερνήσεις έχουν βραχεία διάρκεια ζωής.

Ως εκ τούτου θεωρώ τέτοιου είδους επιλογές «ασπιρίνες», οι οποίες μάλιστα ενέχουν τον κίνδυνο, αν αποτύχουν, να αφήσουν ως μόνη εναλλακτική επιλογή για το εκλογικό σώμα τα Κόμματα του ευρωσκεπτικισμού.

Γι’ αυτό και ακούω αυτές τις προτάσεις με έντονο προβληματισμό, γι’ αυτό και ακόμα κι αν ευοδωθούν, το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα πρέπει να περιορισθούν αποκλειστικά και μόνο στη συγγραφή του προγραμματικού πλαισίου και στην αξιολόγηση και στον έλεγχο του πολιτικού προσωπικού που θα αναλάβει να το υλοποιήσει, χωρίς να διεκδικήσουν κυβερνητικούς ή διοικητικούς θώκους.

Κι αν η λύση τελικά δεν βρίσκεται σε μια Κυβέρνηση συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων υπό την συγκεκριμένη κοινοβουλευτική αντιστοίχιση, τότε που βρίσκεται;

Η λύση, συντρόφισσες και σύντροφοι, βρίσκεται στην διαμόρφωση των ικανών και αναγκαίων συνθηκών για να ξαναγίνει ο χώρος μας, ο χώρος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και της Σοσιαλδημοκρατίας, ο προοδευτικός πόλος εξουσίας.

Να αποτελέσει ξανά το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη το αντίπαλο δέος, την εναλλακτική πρόταση για τη διακυβέρνηση του τόπου, έναντι της Δεξιάς του κυρίου Μητσοτάκη.

Με λίγα λόγια να επανέλθει η πολιτική ισορροπία στον τόπο με την επανάκαμψη σε ρόλο πρωταγωνιστή του χώρου που εκπροσωπεί το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα στην πατρίδα μας.

Το Σεπτέμβρη του 2015 έγινε η αρχή. Η αρχή για να μπορέσει να επανενωθεί ο κατακερματισμένος μας χώρος.

Μετά από πολλές ανορθόδοξες απόπειρες συνεννόησης «ομόσταβλων» έως πρότινος πολιτικών κινήσεων και προσώπων, για πρώτη φορά επετεύχθη η συμπόρευση αυτοτελών κομματικών οντοτήτων.

Σήμερα το ζητούμενο είναι να υπάρξει συνέχεια.

Να κάνουμε ένα βήμα μπροστά, συνθέτοντας από κοινού με όλες τις όμορες ιδεολογικά πολιτικές δυνάμεις και τους ενεργούς προοδευτικούς πολίτες την πρότασή μας, όχι απλά για το πώς θα βγούμε το συντομότερο και με την δικαιότερη αναλογική κατανομή των βαρών από την κρίση, αλλά και για το πώς, μέσα από τις πολιτικές μας θέσεις, θα δώσουμε ελπίδα και προοπτική στη μετά μνημόνιο εποχή.

Γιατί εμείς δεν έχουμε ως στόχο να γίνουμε υποδοχείς της δυσαρέσκειας, της αντίδρασης ή της απόγνωσης του κοινωνικού συνόλου, αλλά ενσαρκωτές των ελπίδων τους.

 Στο νέο αυτό ξεκίνημα, σ’ αυτή τη φιλόδοξη προσπάθεια που βρίσκεται σήμερα στα σκαριά, δε χωράνε βεβιασμένες κινήσεις και πρόχειροι σχεδιασμοί.

Δεν επιτρέπονται λάθη του παρελθόντος και ενέργειες που πληγώνουν την Παράταξη ή προκαλούν το στελεχιακό δυναμικό, τους άοκνους εργάτες, που ήταν παρόντες στα δύσκολα για να μπορούμε σήμερα να συζητάμε για το μέλλον του χώρου.

Γι’ αυτό και η επιτυχία του εγχειρήματος προϋποθέτει ότι αυτό θα βασίζεται σε όρους αξιακούς, ιδεολογικούς, πολιτικούς και ηθικούς.

Συμπαράταξη με όρους συναλλαγής για το μοίρασμα των θέσεων στα ψηφοδέλτια και στους κεντρικούς ρόλους δεν μπορεί να υπάρξει.

Συμπαράταξη κομματικών νομενκλατούρων, κομμάτων σφραγίδα ή πολυπαραγοντικών συνοθυλευμάτων καθίσταται εν τη γενέσει της θνησιγενής.

Συμπαράταξη με στελέχη που μεταπηδούν απ’ τον ένα φορέα στον άλλο, αναζητώντας δια της πλαγίας οδού ρόλους και αξιώματα που απέτυχαν να καταλάβουν, είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη να αποτύχει.

Συμπαράταξη δομημένη με δοτές επιλογές και αυθαίρετες ποσοστώσεις, χωρίς κοινωνική ή πολιτική αντιστοίχιση δεν έχει καμία προοπτική.

Συμπαράταξη αποτελούμενη από στελέχη, που το μόνο που τους απασχολεί είναι η νομή της εξουσίας ή η διατήρηση και κατάληψη των βουλευτικών εδράνων, αφήνει την κοινωνία παγερά αδιάφορη.

Γι’ αυτό και έναντι των προσώπων και των οργανωτικών μοντέλων, αυτό που προτάσσουμε, σε ότι αφορά στην εξέλιξη των διαδικασιών ανασυγκρότησης του πολιτικού μας φορέα, είναι η διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων και προτάσεων που θα προβάλουμε στην Ελληνική Κοινωνία.

Οι προτάσεις αυτές είναι που θα δώσουν υπόσταση στις οργανωτικές δομές και ρόλο στα πρόσωπα.

Γι’ αυτό και προκρίθηκε η λύση της πολιτικής – προγραμματικής συνδιάσκεψης.

Για να καταλήξουμε:

  • Στα κοινωνικά στρώματα και τις παραγωγικές ομάδες που εκπροσωπούμε.
  • Στα πολιτικά προτάγματα που θα θέσουμε.
  • Στις κοινωνικές και πολιτικές μας συμμαχίες.
  • Στο ρόλο που επιθυμούμε να διαδραματίσει η Χώρα και στον τρόπο ενίσχυσης της θέσης της, στη μόχλευση που παρατηρείται στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν είναι η επικείμενη συνδιάσκεψη να έχει ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο και να μην εκφυλιστεί σε μια διαδικασία άγονων μονολόγων ή σε μια μάζωξη κλακαδόρων.

Γι’ αυτό και θα πρέπει να έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, συγκεκριμένες διαδικασίες (θεματικά εργαστήρια ανά τομέα πολιτικής) και συγκεκριμένο σώμα θεσμικών αντιπροσώπων που θα αντιστοιχίζονται στις πολιτικές – συλλογικές – κοινωνικές και παραγωγικές εκφράσεις που θα συμμετέχουν.

Υπό το πρίσμα αυτό έχω τοποθετηθεί επανειλημμένως ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει οι χρόνοι να ορίσουν τις διαδικασίες ωρίμανσης και υλοποίησης του εγχειρήματος, αλλά η σωστή ανάγνωση των μηνυμάτων της κοινωνικής βάσης της Παράταξης θα ορίσει τις διαδικασίες και τους χρόνους.

Αν όλα αυτά ευοδωθούν να είστε βέβαιοι πως με την ολοκλήρωση των διαδικασιών θα προκύψουν εύκολα τα πρόσωπα που θα βγουν μπροστά και οι οργανωτικές δομές που θα το υπηρετήσουν.

Ίσως δε χρειασθούν καν εκλογές, καθότι όλοι έχουμε θέσει τους εαυτούς μας υπό την Παράταξη και ο καθένας εξ ημών γνωρίζει μέχρι που μπορεί να φτάσει ή τι ζητάει η κοινωνία σήμερα, έτσι ώστε να μη φαλκιδεύσει την προσπάθεια.

Κι αν κάποιοι βλέπουν τον ίσκιο τους και νομίζουν ότι μεγάλωσαν απότομα πολιτικά, καλό θα είναι να μαζευτούν, γιατί όπως και στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, ότι έρχεται εύκολα, εύκολα γίνεται «καπνός».

Και μέσα σ’ όλα αυτά, πολλοί εκφράζουν την απορία για το ποιός πρέπει να είναι ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ στην όλη προσπάθεια.

Για το αν πρέπει να αυτοδιαλυθεί, να σκορπίσει στα εξ ων συνετέθη.

Το μόνο που μένει ν’ ακούσουμε είναι ότι θα πρέπει να απολογηθεί κιόλας που άλλαξε την Χώρα μέσα από την μεγάλη αλλαγή που επήλθε στον τόπο τον Οκτώβριο του 1981 και δημιούργησε τη μεσαία τάξη, αποκαθιστώντας τις κοινωνικές ανισότητες που προκάλεσε το μεταπολεμικό κράτος, ή μέσα από το όραμα του εκσυγχρονισμού που υλοποιούμενο το 1996 άλλαξε το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων και ενίσχυσε τη θέση της Χώρας στο παγκόσμιο στερέωμα.

Το οξύμωρο είναι ότι αυτά δεν τα ακούς από τον απλό κόσμο, που άοκνα και άδολα στήριξε το Κίνημα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά από κάποιους που «έχτισαν» τις καριέρες τους πάνω στους αγώνες όλων ημών των απλών μελών και στην κρίσιμη ώρα λιγοψύχησαν.

Όσοι επιθυμούν η διάλυση του Κινήματος να αποτελέσει τη δική τους κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για να βγουν αναβαπτισμένοι και να επανέλθουν στο πολιτικό προσκήνιο σε ρόλο πρωταγωνιστή, είναι γελασμένοι.

Είναι γελασμένοι γιατί, πρώτον η κοινωνία έχει αλλάξει και δεν επιλέγει την ανακύκλωση προσώπων, δομών και ιδεών και δεύτερον γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν είναι στο χέρι τους να διαλυθεί, καθότι οι μόνοι που δικαιωματικά νομιμοποιούνται να αποφασίσουν κάτι τέτοιο είναι το σύνολο των ανά την Ελλάδα μελών του.

Ως εκ τούτου το ΠΑΣΟΚ προχωράει μπροστά, αποτελεί βασικό πυλώνα της αναγεννητικής προσπάθειας που γίνεται για να καταστεί ο πολιτικός μας φορέας ξανά πρωταγωνιστής των πολιτικών εξελίξεων και δια της κοινωνικής του βάσης θα εκφραστεί ως προς την πορεία του εγχειρήματος.

Ήδη, οι Τομείς Πολιτικής και Δράσης του Κινήματος έχουν προχωρήσει στην διαμόρφωση πολιτικών θέσεων και προτάσεων, που θα αποτελέσουν τα κείμενα με τα οποία θα προσέλθει το ΠΑΣΟΚ στη συνδιάσκεψη.

Τα κείμενα αυτά θα τεθούν από αύριο στη διάθεση όλων των μελών της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής, θα αποσταλούν στο σύνολο των Οργανώσεών μας και θα αναρτηθούν σε ειδικό ιστότοπο για διαβούλευση με την κοινωνία.

Από το βήμα της σημερινής μας συνεδρίασης σας καλώ όλους να συμμετέχετε ενεργά στην παραγωγή των πολιτικών μας θέσεων.

Καλώ όλα τα μέλη του Κινήματος να καταθέσουν τις προτάσεις τους, να τοποθετηθούν επί των κειμένων που θα δημοσιοποιηθούν και να εκδηλώσουν ακόμα και σήμερα ενδιαφέρον για Τομείς Δράσης ή Πολιτικής που θα επιθυμούσαν να στελεχώσουν.

Καλώ όλους τους προοδευτικούς, δημοκράτες Έλληνες πολίτες να στρέψουν το βλέμμα τους στην προσπάθεια που γίνεται αυτή την περίοδο στο Κίνημα.

Τους καλώ να έρθουν να δουν πως δουλεύουν οι Τομείς και τότε θα αντιληφθούν ότι αξίζει σ’ αυτή τη νέα προσπάθεια να δώσουν το παρόν για να διαμορφώσουμε από κοινού το μέλλον.

Η διαδικασία της διαβούλευσης και η επικύρωση των τελικών θέσεων και προτάσεων με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ θα προσέλθει συντεταγμένα στην προγραμματική – πολιτική συνδιάσκεψη της Συμπαράταξης θα γίνει σε διευρυμένη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής εν είδει Εθνικής Συνδιάσκεψης.

Με δεδομένη την απόφαση για αυτονομία και αυτοτέλεια των πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν στο εγχείρημα της Συμπαράταξης, παράλληλα με την προετοιμασία της συνδιάσκεψης της Συμπαράταξης, εκτιμώ πως με βάση την απόφαση που ελήφθη στην 3η σύνοδο της Κεντρικής μας Επιτροπής, θα πρέπει να προχωρήσουμε στη διεξαγωγή εκλογών για την ανάδειξη των νέων οργάνων των Νομαρχιακών Επιτροπών και των Δημοτικών Οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ.

Θεωρείται αυτονόητο ότι οι πρωτοβουλίες για την αναγέννηση της Παράταξης σε περιφερειακό επίπεδο, πρέπει να αναληφθούν από όργανα με νωπή εντολή και διάθεση για προσφορά.

Το ΠΑΣΟΚ άλλωστε οφείλει να είναι ετοιμοπόλεμο για κάθε ενδεχόμενο.

Η διεξαγωγή των εκλογών θα μπορούσε να προγραμματιστεί για την Κυριακή 17 Απριλίου 2016, και αν αυτό δεν καταστεί δυνατό για λόγους ανωτέρας βίας, σε ημερομηνία πριν από τη συνδιάσκεψη της Συμπαράταξης, έτσι ώστε να πάμε με αναβαπτισμένη αιρετή θεσμική συγκρότηση να συναντήσουμε τις άλλες δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της ανανεωτικής αριστεράς και της πολιτικής οικολογίας.

Οι Νομαρχιακές Επιτροπές θα πρέπει, για να αποκτήσουν συνεκτικότητα, να αποτελούνται από 7 έως 11 μέλη, ανάλογα με τον αριθμό των μελών των Οργανώσεων, και τα συντονιστικά των Δημοτικών Οργανώσεων από 5 μέλη.

Για το σύνολο των οργάνων που θα εκλεγούν, θα πρέπει να ισχύσει ο ένας (1) σταυρός προτίμησης.

Δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία θα πρέπει να έχουν όλα τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που είναι εγγεγραμμένοι ή θα εγγραφούν στο μητρώο του Κινήματος έως και μια βδομάδα πριν από τη διαδικασία εκλογής των οργάνων.

Εκλογικά Τμήματα θα πρέπει να υπάρξουν κατ’ ελάχιστο στις έδρες όλων των Καλλικρατικών Δήμων της Χώρας.

Κατά τα λοιπά, η εκλογή των οργάνων θα διεξαχθεί σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο καταστατικό του ΠΑΣΟΚ και στους κανονισμούς λειτουργίας των αποκεντρωμένων οργάνων.

Αυτή είναι η άποψη μου μετά από την επίσκεψή μου σε 30 Νομούς και κατόπιν συνομιλίας με το σύνολο των οργανώσεων μας.

Για την ακρίβεια, πιστεύω πως ήδη έχουμε αργήσει και θεωρώ αυτονόητο ότι όσοι πραγματικά θέλουμε να συνεχίσει να υφίσταται το ΠΑΣΟΚ, θέλουμε και τα αιρετά περιφερειακά του όργανα.

Αυτό που άλλοι το λένε μηχανισμό και επιλέγουν τη συντήρηση επί τόσους μήνες δοτών οργάνων, εγώ το λέω εσωκομματική δημοκρατία.

Σε επόμενο χρόνο και σε συνεργασία με τα στελέχη μας στους αντίστοιχους χώρους, θα πρέπει να πραγματοποιηθούν εκλογές και για την ανάδειξη των αιρετών μας οργάνων σε Οργανώσεις του Απόδημου, καθώς και σε Τομεακές Οργανώσεις.

Παράλληλα με τα ανωτέρω, έχοντας διαπιστώσει την ανάγκη περαιτέρω αναδιοργάνωσης συγκεκριμένων νευραλγικών χώρων δράσης, δημιουργούνται Τομείς Δράσης για τους Συνταξιούχους και τους Ετεροδημότες.

Τέλος, όλοι αναγνωρίζουμε ότι ένα Κόμμα για να είναι ζωντανό και να μπορεί να απευθύνεται στη νέα γενιά θα πρέπει να ανανεώνει διαρκώς τα στελεχιακά του κύτταρα και να μπορεί, δια του νεολαιίστικου στελεχιακού του δυναμικού, να «πιάνει τον παλμό» και να αναγνωρίζει τις ανάγκες και τα θέλω των νέων ανθρώπων.

Η εξέλιξη του Ιανουαρίου του 2015, η μη τήρηση του καταστατικού της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, σε ότι αφορά τις θητείες και τις ηλικιακές προϋποθέσεις που τίθενται για να είναι κάποιος μέλος της Νεολαίας, και η μη διεξαγωγή διαδικασιών, αποστέωσαν την Οργάνωση, απαξίωσαν τον ρόλο της στα κομματικά δρώμενα, εκφύλισαν τα κινηματικά της χαρακτηριστικά, ακύρωσαν την ιστορία της και την κατέστησαν μια Οργάνωση σφραγίδα.

Για να ξαναγίνει «ζωντανή», να επιτελέσει τον ιδρυτικό της σκοπό και να τιμήσει την ιστορική της διαδρομή, θα πρέπει το σημερινό Κεντρικό της Συμβούλιο να συνέλθει άμεσα και να ορίσει Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου με σκοπό την άμεση ανάδειξη των νέων αιρετών εκπροσώπων της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.

Παράλληλα, πρέπει να δοθεί από το ΠΑΣΟΚ βάρος στην υποστήριξη της σπουδάζουσας νεολαίας του Κινήματος που δίνει καθημερινά τη μάχη στα αμφιθέατρα.

Η ΠΑΣΠ αποτέλεσε διαχρονικά τη βασική «δεξαμενή» παραγωγής στελεχών που διαδραμάτισαν σημαίνοντα ρόλο στα συνδικαλιστικά, επιμελητηριακά, συλλογικά, συνεταιριστικά, αλλά και κοινοβουλευτικά δρώμενα.

Όσοι έχουμε περάσει από την ΠΑΣΠ αισθανόμαστε βαθιά την ανάγκη να στηρίξουμε, χωρίς ίχνος πατερναλιστικής διάθεσης, την προσπάθεια που κάνουν οι νεολαίοι μας για να ανασυγκροτήσουν την Παράταξη.

Με σεβασμό στην αυτοτέλειά τους, θα πρέπει να κάνουμε ότι είναι δυνατό για να επιτευχθεί ο εκπεφρασμένος τους στόχος για να υπάρχει εκπροσώπηση της ΠΑΣΠ σε κάθε Τμήμα, σε κάθε Σχολή.

 

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

Πάνε περίπου 8 μήνες από την ημέρα που το σώμα της Κεντρικής Επιτροπής με τίμησε με την ύψιστη θέση που θα μπορούσε να αναλάβει ένα απλό μέλος του Κινήματος.

Θέση από την οποία πέρασαν πολιτικά στελέχη που επισφράγισαν με την παρουσία τους την μεταπολιτευτική ζωή του τόπου.

Όταν ανέλαβα φίλοι και γνωστοί με ρώτησαν γιατί έκανα αυτή την επιλογή στην παρούσα συγκυρία.

Γιατί αναλάμβανα μια τέτοια θέση σ’ ένα Κόμμα που τότε έδειχνε να βρίσκεται στην πολιτική του δύση.

Από τότε συνέβησαν πολλά.

Σε τόσο μικρό διάστημα η Χώρα βρέθηκε στα πρόθυρα του GREXIT, διεξήχθησαν εκλογές, υπήρξαν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις που κλυδώνισαν τον κυβερνητικό συνασπισμό και έστρεψαν την κοινωνία σε συντηρητικές επιλογές, βρεθήκαμε στα πρόθυρα ουσιαστικής αποπομπής από τη ζώνη Σένγκεν.

Αν μετά απ’ όλα αυτά με ρώταγε σήμερα κάποιος αν μετάνιωσα για την επιλογή μου, θα του έλεγα ότι όχι απλά δε μετάνιωσα, αλλά θα το έκανα ξανά και ξανά, γιατί, όπως και όταν ανέλαβα τη θέση του Γραμματέα, έτσι και σήμερα, πιστεύω ότι αν υπάρχει μια ελπίδα να αλλάξει τον ρου τη ιστορίας και να επανέλθει η Ελλάδα σε τροχιά ανάπτυξης και ευημερίας, αυτή είναι σε άμεση συνάρτηση με την εξέλιξη της πορείας ανασυγκρότησης της μεγάλης ιστορικής, προοδευτικής, δημοκρατικής παράταξης.

Γι’ αυτό προσπαθώ, όσο είναι ανθρωπίνως δυνατό, να βρίσκομαι δίπλα σε όλες μας τις Οργανώσεις.

Γι’ αυτό βρισκόμαστε όλοι σήμερα εδώ.

Γι’ αυτό θέλουμε δυνατό το ΠΑΣΟΚ.

Το χρωστάμε σ’ όλους αυτούς που αγωνίστηκαν μέσα από τις τάξεις της Παράταξης για μια δίκαιη κοινωνία, για μια κοινωνία των άξιων και των αξιών, για ευημερία.

Το χρωστάμε στους εαυτούς μας, στη νέα γενιά που βρίσκεται σήμερα στο καναβάτσο.

Το χρωστάμε και θα το ξεπληρώσουμε με τη συμβολή μας στην προσπάθεια να ξανακάνουμε τον πολιτικό μας φορέα, τη Συμπαράταξη μεγάλη.