ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΞΕΚΑΛΑΚΗ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

ΣΤΟ 35ο ΠΑΝΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή και χαρά για μένα το γεγονός ότι βρίσκομαι σήμερα εδώ, ανάμεσα σε συναδέλφους μου, για να χαιρετίσω ως Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τις εργασίες του 35ου Πανσιδηροδρομικού Συνεδρίου.

Η παρουσία μου σήμερα, όπως και η παρουσία των στελεχών μας σε κάθε συλλογική διαδικασία, σηματοδοτεί δύο θεμελιώδη πράγματα.

  • Το πρώτο είναι η ανάδειξη του νέου στελεχιακού δυναμικού που συγκροτεί σήμερα το Κίνημά μας.

Πρόκειται για ανθρώπους που προέρχονται από την κοινωνία, αναδείχθηκαν στους μαζικούς χώρους, έχουν τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ακριβώς αγωνίες με κάθε Έλληνα πολίτη.

Για ανθρώπους που γνωρίζουν πως, όποια πολιτική πρόταση διαμορφώσουν και προκρίνουν, θα επηρεάσει και τη δική τους ζωή αντίστοιχα με αυτή όλων των συμπολιτών μας.

  • Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι ότι, μετά από χρόνια, το ΠΑΣΟΚ διαμορφώνει ξανά τον προγραμματικό του λόγο μαζί με τον κόσμο της εργασίας, μαζί με τις κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις που διαχρονικά το στήριξαν και το κατέστησαν πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων.

«Λες και ήταν χθες»… θυμάμαι με συγκίνηση πολλούς από τους φίλους και συντρόφους που βλέπω και σήμερα εδώ, ή και άλλους, όπως τον Ανδρέα Βασιλόπουλο που έδωσε τα πάντα στο συνδικαλιστικό σιδηροδρομικό κίνημα, να διαμορφώνουν την προεκλογική πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το σιδηρόδρομο το 2009.

Μια πρόταση που όμως την «κατάπιε» η δίνη των μνημονίων…

Των Μνημονίων που ήρθαν εξαιτίας της κρίσης που προκάλεσε η ανερμάτιστη, τυχοδιωκτική και ένοχη διακυβέρνηση του κυρίου Καραμανλή που σήμερα σιωπά κρυπτόμενος και προστατευμένος…

Των Μνημονίων  που συντηρήθηκαν από την καιροσκοπική και λαϊκίστικη τακτική των κυρίων Σαμαρά και Τσίπρα, και τη διαιώνισή τους εξασφαλίζει η τακτική που ακολουθεί σήμερα ο κύριος Μητσοτάκης φορώντας την «προβιά» του εκσυγχρονιστή, ενώ διογκώνονται τα βάρη που σηκώνει στις πλάτες του ο Λαός, χωρίς ελπίδα, μέσα σε διαρκή ψέματα και μισές αλήθειες

Η πρότασή όμως που τότε διαμορφώσαμε και έχασε το δρόμο της, ακόμα και σήμερα – μέσα από την προβολή της στην οικονομική και κοινωνική συγκυρία που ζούμε – , περιλαμβάνει στόχους που παραμένουν αδιαπραγμάτευτοι για εμάς και εσάς, για όλους μας αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Κυρίως, γιατί έκτοτε – δυστυχώς – δεν υπήρξε ποτέ μια άλλη ουσιαστική πρόταση, από κανέναν!

Αναφέρομαι, μεταξύ άλλων, στην αναγκαιότητα ανάπτυξης του σιδηροδρόμου, ο οποίος αποτελεί το βασικό πυλώνα εδραίωσης των πράσινων μεταφορών.

Στην εμπέδωση του συλλογικού δικαίου και της ασφάλειας στην εργασία, ανεξαρτήτως της μορφής που τελικά θα έχει το εταιρικό σχήμα.

Κάθε εργαζόμενος, είτε εργάζεται στο δημόσιο, είτε στον ευρύτερο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να έχει ίσες ευκαιρίες, που θα του διασφαλίζουν συνθήκες βιώσιμης εργασίας.

Ο σιδηρόδρομος ως μονοπάτι Πολιτισμού και Ανάπτυξης, επιβάλλεται να λειτουργεί με όρους κοινωνίας ως προς το επιβατικό του έργο, και με όρους αγοράς ως προς το μεταφορικό του.

Και βέβαια ο σιδηρόδρομος, ως ένα μέσο που απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό, για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί χρειάζεται συνέχεια στην εργασία.

Μια συνέχεια που διασφαλίζεται μόνο όταν πριν από την αποχώρηση του τεχνικού προσωπικού, μεταλαμπαδευθεί η συσσωρευμένη εμπειρία του, στο νέο που έρχεται…

Και σε αυτή την αναγκαιότητα δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί κανείς, είτε είναι αριστερός, είτε δεξιός είτε κεντρώος. Γιατί αυτός είναι ένας απαράβατος κανόνας της επιχειρηματικότητας.

 

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

 

Διανύουμε μια περίοδο, όπου, με βασική ευθύνη της ετερόκλητης και εθνικολαϊκιστικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, βιώνουμε μια βαθιά και πολυεπίπεδη κοινωνική ρηγμάτωση:

  • Γιατί μέχρι το 1981 η κοινωνική αντιπαλότητα περιοριζόταν στα κοινωνικά φρονήματα και στο διαχωρισμό των δεξιών από τους αριστερούς…
  • Σήμερα όμως, διαμορφώνεται τεχνηέντως μια επικίνδυνη και ανιστόρητη αντιπαλότητα, ποικιλόμορφη και ιδιόμορφη, ανάμεσα στους δημόσιους και στους ιδιωτικούς υπαλλήλους, στους εργαζόμενους και στους ανέργους, στους δανειολήπτες και στους καταθέτες και σε πολλές ακόμα περιπτώσεις.

Πρόκειται ξεκάθαρα για μια κατάσταση επικίνδυνη για την δημοκρατία μας.

Μια κατάσταση που πρέπει πάση θυσία να αλλάξει. Και σ’ αυτό πρέπει να συμβάλει και το συνδικαλιστικό κίνημα, με προτάσεις που θα δημιουργήσουν τις ικανές και αναγκαίες συνθήκες για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, που θα διακόψουν την «αιμορραγία» των νέων επιστημόνων προς το εξωτερικό, μακριά από στερεότυπα και κοντόφθαλμες λογικές συντήρησης προνομιούχων μειοψηφιών.

Τώρα είναι η ώρα για τομές και προοδευτικές μεταρρυθμίσεις…

Τώρα που ο Ελληνικός Λαός, όλοι εμείς οι εργαζόμενοι πολίτες, είδαμε κατάματα που μπορεί να οδηγήσει τα πράγματα ο ακραίος καιροσκοπικός λαϊκισμός και η εύκολη «επαναστατική γυμναστική» που τόσο βαριά πληρώνουμε όλοι…

Τώρα που όλοι μας αναγνωρίζουμε ότι εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν, αλλά λύσεις υπάρχουν.

Τώρα που η κοινωνία βλέπει ότι οι μόνοι ωφελημένοι από την διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι μια στενή κομματική νομενκλατούρα και ο… «Λόχος των Γενίτσαρων», που οδήγησαν στην έξοδο την πλειονότητα των διαχρονικά ενταγμένων στο χώρο του Συνασπισμού στελεχών, εκμεταλλευόμενοι προς ίδιον όφελος τη λαχτάρα του Λαού για ελπίδα.

Τώρα είναι η ώρα για τη μεγάλη αλλαγή στους πολιτικούς συσχετισμούς.

Σε αντιπαράθεση με την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που ωθεί και εξισώνει όλα τα κοινωνικά στρώματα και τις παραγωγικές ομάδες προς τα κάτω, σε αντιδιαστολή με την απροκάλυπτη δαιμονοποίηση του δημοσίου τομέα και την εξυπηρέτηση ολιγοπωλιακών συμφερόντων που στηρίζει, – όπως αποδείχτηκε και από την παρουσία του στη Δ.Ε.Θ – η δεξιά του κυρίου Μητσοτάκη, εμείς προτάσσουμε την αναγκαιότητα για ισόρροπη συνύπαρξη και αλληλοτροφοδότηση του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Προκρίνουμε την αδήριτη αναγκαιότητα για την αναδόμηση της καταβαραθρωμένης – και από λανθασμένες κυβερνητικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ – μεσαίας τάξης.

Και μπορούμε να το υποστηρίζουμε και να το παλέψουμε αυτό, κοιτώντας σας στα μάτια, γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που μέσα από τις πολιτικές του κατόρθωσε να τη δημιουργήσει, συμβάλλοντας στη ραγδαία βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του Ελληνικού Λαού.

Αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να μεταφέρετε στους συναδέλφους μας σε όλη την Ελλάδα, εσείς που σήμερα τους εκπροσωπείτε επάξια:

Να διαμορφώσουμε ξανά, ΜΑΖΙ, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητάς μας, για να σχεδιάσουμε την Ελλάδα που αξίζει στα παιδιά μας, στις γενιές που έρχονται. Αυτό είναι το Χρέος και η Ευθύνη μας…

Το κάλεσμά μας, είναι διαρκές, ανοιχτό και ανυπόκριτο προς όλους τους Προοδευτικούς Έλληνες Πολίτες.

Προς όλους τους απλούς ανθρώπους, τους εργαζόμενους που έδωσαν διαχρονικά ανιδιοτελείς μάχες για το Κίνημα και σήμερα βρίσκονται σε πολιτική αγρανάπαυση, απογοητευμένοι από την εκκωφαντική διάψευση των προσδοκιών τους, από μια κυβέρνηση καθεστωτικών αντιλήψεων, από μια κυβέρνηση που… δεν λέει αυτά που πιστεύει…  δεν πιστεύει σε αυτά που κάνει, και έχει υποκύψει μόλις σε 20 μήνες στην Κίρκη της εξουσίας, οδηγώντας μέσα στη μέθη της αυτή, το καράβι στα βράχια…

Γνωρίζοντας ότι βρίσκεστε σήμερα εδώ για να κάνετε για μια ακόμη φορά το Χρέος σας, με γνώση, ευαισθησία, λογισμό και όνειρο, είμαι βέβαιος ότι το Συνέδριό σας θα έχει επιτυχία, θέτοντας τις βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον…

Και, μέσα από την καρδιά μου, εύχομαι το συνέδριο αυτό, το τρίτο εν μέσω μνημονίων, να είναι και το τελευταίο στο οποίο θα συζητάμε περί διαχείρισης της κρίσης και ο εμβρυουλκός έτσι ώστε το επόμενο να συζητά και να πραγματεύεται θέσεις προοπτικής και ελπίδας για αυτούς που έρχονται, αλλά και αξιοπρέπειας για αυτούς που φεύγουν…

Σήμερα προετοιμάζετε το νέο σας Μέλλον και αυτό είναι πολυσήμαντο και ελπιδοφόρο…

Γιατί…  το Μέλλον, ανήκει σ’ αυτούς που το προετοιμάζουν!

 

Σας ευχαριστώ πολύ…