Συνέντευξη Στέφανου Ξεκαλάκη, Γραμματέα της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ στο Α.Π.Ε. και στο δημοσιογράφο Μιχάλη Μιχαήλ:

 

1. Bλέπουμε το τελευταίο διάστημα να έχετε σηκώσει τους τόνους απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και προσωπικά στον Αλέξη Τσίπρα. Για ποιους λόγους; Τι σας ενοχλεί στην κυβερνητική πολιτική;

Το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη, από την ημέρα της ορκωμοσίας της παρούσας Βουλής, ασκούν το ρόλο που τους ανέθεσαν με την ψήφο τους οι Πολίτες.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων μάλιστα, αν κάποιος εξωτερικός παρατηρητής παρακολουθούσε το κοινοβουλευτικό έργο χωρίς να ξέρει τη θέση που κατέλαβαν τα Κόμματα στις τελευταίες εκλογές θα θεωρούσε πως εμείς είμαστε η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

Σε ότι αφορά στο τι μας ενοχλεί. Δε μας ενοχλεί τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο απ’ αυτό που ενοχλεί τους Έλληνες πολίτες σε ποσοστό πάνω από 85%, οι οποίοι, βάσει των ερευνών, θεωρούν αυτή την Κυβέρνηση τη χειρότερη που πέρασε από την Ελλάδα στα μεταπολιτευτικά χρονικά και τον κ. Τσίπρα, τον πολιτικό ο οποίος, προκειμένου να καταλάβει τον πρωθυπουργικό θώκο, έπαιξε, με τον πιο επαίσχυντο τρόπο, με τα αισθήματα, τις αγωνίες και τα προβλήματα του Ελληνικού Λαού.

Πρόκειται για την πιο ταχεία αποδόμηση που έχει υποστεί Κυβέρνηση από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους.

 

2. Η κυβέρνηση αντιθέτως απαντά ότι προχωράει στις απαραίτητες τομές και μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα και δεν τόλμησε το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ να κάνουν. Τί απαντάτε;

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει ως βασική πολιτική στόχευση την εξίσωση όλων των κοινωνικών και παραγωγικών ομάδων προς τα κάτω. Αδυνατώντας να δώσει λύσεις στα προβλήματα των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, μη μπορώντας να συμβάλει στην αναδόμηση της μεσαίας τάξης, που το ΠΑΣΟΚ μέσα από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές του δημιούργησε, επιλέγει να εξευμενίσει τους οικονομικά ασθενέστερους δια της ισοπέδωσης και των υπολοίπων τμημάτων του πληθυσμού.

Με τη στάση του και τη λειτουργία του, όχι μόνο σήμερα, αλλά από το 2010, όταν η Χώρα μπήκε στην περιπέτεια των μνημονίων, η μόνη «τομή» που έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού. Τοποθετεί τη μια κοινωνική ομάδα έναντι της άλλης κι αυτό αποτελεί βόμβα για την κοινωνική ειρήνη και τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας.

 

3. Θεωρείτε στρατηγικό σας αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ;

Στρατηγικός αντίπαλος στην παρούσα φάση για κάθε δημοκρατική πολιτική δύναμη πρέπει να είναι η αποχή. Περίπου 50% του εκλογικού σώματος, με τάσεις αυξητικές, επιλέγει να απέχει από την εκλογική διαδικασία.

1,5 εκατομμύριο λιγότεροι ψηφοφόροι ψήφισαν το Σεπτέμβρη του 2015 έναντι του Οκτωβρίου του 2009. Η πλειονότητα των πολιτών θεωρεί ότι οι λύσεις δε θα έρθουν μέσα απ’ την πολιτική κι αυτή η αντίληψη είναι αποσταθεροποιητική και οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς.

Το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν ετεροπροσδιορίζονται. Με νέα πρόσωπα, καινοτόμες ιδέες και πρόγραμμα διαμορφωμένο συμμετοχικά μαζί με τους ενεργούς προοδευτικούς πολίτες μπορούμε να αποκαταστήσουμε την ισορροπία στο πολιτικό μας σύστημα και να κινητοποιήσουμε και την πλειονότητα του εκλογικού σώματος που σήμερα βρίσκεται εν υπνώσει.

 

4. Επιδιώκετε στη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το ΠΑΣΟΚ να κρατήσετε ίσες αποστάσεις από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ και από τη ΝΔ. Δεν είναι ρίσκο η θέση “ούτε – ούτε”;

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ έχει αποδειχθεί επικίνδυνη για την Πατρίδα και τους Έλληνες.

Για τη διατήρηση των θέσεων εξουσίας παίζουν στα ζάρια το μέλλον της Χώρας, των πολιτών και κυρίως των νεότερων γενεών που βλέπουν ως μοναδική διέξοδο την μετανάστευσή τους στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε παρά να είμαστε σφόδρα αντιπολιτευόμενοι απέναντί τους.

Απ’ την άλλη έχουμε τη Νέα Δημοκρατία που αποτελεί το δεξιό – συντηρητικό πόλο εξουσίας. Πρόκειται για την παράταξη που διαχρονικά ήταν και είναι ο βασικός πολιτικός – ιδεολογικός αντίπαλος της Προοδευτικής Παράταξης.

Το ΠΑΣΟΚ και η Συμπαράταξη δεν επιδιώκουν την αποχώρηση των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ για να επανέλθουν στους υπουργικούς θώκους οι συντελεστές της πτώχευσης της Χώρας κατά την περίοδο 2004 -2009 ή ακραιφνείς δεξιοί πολιτικοί όπως οι κ.κ. Βορίδης και Γεωργιάδης.

Μέσα από την πολιτική μας δράση φιλοδοξούμε να αποτελέσουμε την εναλλακτική προοδευτική επιλογή, για τους πολίτες, που αποσβολωμένοι από τη σημερινή κατάσταση, αναζητούν ήδη τον επόμενο Πρωθυπουργό μέσα από λογικές του τύπου «ας φύγουν αυτοί κι ας έρθει όποιος να ‘ναι».

Η Προοδευτική Παράταξη μπορεί να ανασυγκροτηθεί, να ομογενοποιηθεί και να ανακόψει την πορεία του κ. Μητσοτάκη προς την εξουσία. Κι αυτό θα το πετύχει μόνο αν γίνει ο ενσαρκωτής των ελπίδων του Λαού, κι όχι αν περιορισθεί στο ρόλο του υποδοχέα της δυσαρέσκειας και της οργής της Ελληνικής Κοινωνίας για τις εφαρμοζόμενες κυβερνητικές πολιτικές.

 

5. Πως σχολιάζετε τις εξελίξεις για τις τηλεοπτικές άδειες και την Τράπεζα Αττικής;

Μέσα από τις τελευταίες εξελίξεις και τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας έως σήμερα, γίνεται πλέον ξεκάθαρος ο λόγος για τον οποίο η Κυβέρνηση δεν ήθελε να αναλάβει τις διαδικασίες της αδειοδότησης των καναλιών μια ανεξάρτητη αρχή, όπως είναι το Ε.Σ.Ρ.

Η όλη διαδικασία εξελίχθηκε απλά και μόνο σε ένα άκριτο πλειστηριασμό, με μόνο κριτήριο το οικονομικό αντίτιμο, χωρίς να αξιολογεί ποιοτικά χαρακτηριστικά του τηλεοπτικού προϊόντος. Κι αυτό είναι ένα ακόμα πρόσθετο στοιχείο που καθιστά την όλη διαδικασία προβληματική.

Για τους λόγους αυτούς εκτιμώ ότι η υπόθεση των καναλιών από επικοινωνιακός θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ, στο τέλος θα εξελιγχθεί στο δικό του Βατοπέδι.

 

6. Το ΠΑΣΟΚ , κ. Ξεκαλάκη, κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι χρησιμοποίησε την Τράπεζα Αττικής για να χρηματοδοτήσει τον κ. Καλογρίτσα ώστε να πάρει τηλεοπτική άδεια. Έχετε στοιχεία; Αν ναι γιατί δεν τα δημοσιοποιείτε;

Το ΠΑΣΟΚ πρωτοστάτησε στο να έρθει στη Βουλή το πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος για την Αττικής και να συζητηθεί στις αρμόδιες επιτροπές, όταν η Κυβέρνηση με κανονιστικά τερτίπια προσπαθούσε να το αποφύγει.

Από ‘κει και πέρα κύριε Μιχαήλ, και επειδή με πονάει διπλά το συγκεκριμένο θέμα και ως πολίτη, αλλά και ως μηχανικό, που βλέπει τις ασφαλιστικές του εισφορές να καταλήγουν στο απύθμενο πηγάδι των αυξήσεων του μετοχικού κεφαλαίου και των ανακεφαλαιοποιήσεων της Τράπεζας Αττικής, θα ήθελα να μας απαντήσουν οι αρμόδιοι στο εξής απλό ερώτημα.

Πως γίνεται η Τράπεζα των Μηχανικών να μη δίνει δάνεια σε απλούς μηχανικούς, σε αυταπασχολούμενους, σε νέους που θέλουν να ανοίξουν την επιχείρησή τους και να χορηγεί με μεγάλη ευκολία δάνεια σε επιχειρήσεις με μεγάλες επισφάλειες;

Αν απαντηθεί το γιατί, το πώς και με ποιων την παρότρυνση, τότε είμαστε πολύ κοντά στο να ξετυλίξουμε το κουβάρι της υπόθεσης.

 

7. Αφήνετε αιχμές για ολιγωρία της Δικαιοσύνης. Πως το στοιχειοθετείτε;

Σε μείζονα θέματα που δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή του τόπου, η Δικαιοσύνη πρέπει να επιδεικνύει ταχύτατα αντανακλαστικά.

Δεν τίθεται θέμα αιχμών. Εμείς σεβόμαστε τη Δικαιοσύνη ως θεσμό και πυλώνα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, όμως η γενικότερη αίσθηση στον κόσμο είναι ότι σε κεντρικά πολιτικά θέματα, ηθικής και συνταγματικής τάξεως, παρατηρείται μεγάλη κωλυσιεργία στα όρια της αρνησιδικίας.

Εμείς λοιπόν, όπως και όλος ο Ελληνικός Λαός, ζητάμε το αυτονόητο. Δίκαιη κρίση, σύντμηση του χρόνου των διαδικασιών και άμεση έκδοση των αποφάσεων με την ολοκλήρωσή τους.

 

8. Να σας ρωτήσω και για τη συνεργασία στο ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς. Είναι οριστικό το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με το Ποτάμι;

Προς στιγμήν η υπόθεση της ανασυγκρότησης της Προοδευτικής Παράταξης έπεσε στην ξέρα της ματαιοδοξίας και των προσωπικών ή μικροκομματικών σκοπιμοτήτων.

Ναυάγιο όμως δεν υπάρχει, γιατί πλέον την υπόθεση αυτή την παίρνουν στα χέρια τους οι Προοδευτικοί Έλληνες Πολίτες που ασφυκτιούν στο «στενό κουστούμι» των μονοψήφιων ποσοστών και θέλουν την Παράταξη πρωταγωνίστρια των πολιτικών εξελίξεων.

Ήδη, σε κάθε Νομό της Χώρας, παρατηρείται διάθεση για συμπόρευση και συνεργασία των απλών μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜ.ΑΡ, των Κινήσεων Πολιτών, του ΚΙΔΗΣΟ, του Ποταμιού, άλλων Κινήσεων που διέπονται από τις ίδιες αρχές και τα ίδια ιδεώδη, δημοκρατικών ψηφοφόρων που πρόσκαιρα ξεγελάστηκαν από τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως της πλατιάς μάζας των ανένταχτων σήμερα προοδευτικών πολιτών που έχουν «προσαράξει» στην αποχή.

Μάλιστα, εν όψει εκλογών σε εργασιακούς χώρους και επιμελητήρια έχει ανοίξει ο διάλογος για να υπάρξει κοινή κάθοδος όλων των συλλογικοτήτων και αυτόνομων προσωπικοτήτων του χώρου σε κοινά ψηφοδέλτια.

Εκτιμώ λοιπόν ότι δεν είμαστε μακριά από τη στιγμή της ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ όλων των προοδευτικών πολιτών στον ενιαίο, οριζόντια πολυτασικό, Πολιτικό μας Φορέα.

Άλλωστε, αυτή ήταν εξ αρχής και η επιδίωξη της Προέδρου μας Φώφης Γεννηματά η οποία, παρά την πρόσφατη εκλογή της στο αξίωμα της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, επέλεξε τον περασμένο Ιανουάριο να βάλει την Παράταξη πάνω από το αξίωμά της και να ανοίξει πρώτη το διάλογο για τη δημιουργία της μεγάλης, ενοποιημένης, Προοδευτικής Παράταξης που θα διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της Χώρας.

 

9. Είναι έντονη η πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ θέλει να κυριαρχήσει στο χώρο της Κεντροαριστεράς και ότι σ’ ότι προκύψει να έχει τον τελικό λόγο;

Το ΠΑΣΟΚ, όπως και κάθε Κόμμα, συγκροτείται από πρόσωπα και όσοι σήμερα το στελεχώνουμε δεν μας ενδιαφέρει να κυριαρχήσουμε στον μίζερο εναπομείναντα κεντροαριστερό χώρο.

Δε μας ενδιαφέρει να είμαστε ούτε πρώτοι στο χωριό, ούτε  δεύτεροι στην πόλη. Προτιμάμε να είμαστε κάτοικοι στη μεγαλούπολη.

Γι’ αυτό και συμμετέχουμε στο εγχείρημα, επιδιώκοντας με την παρουσία μας να λειτουργήσουμε καταλυτικά, ώστε το συντομότερο δυνατό η Παράταξη να αποτελέσει ξανά το βασικό, αξιόπιστο, προοδευτικό πόλο διακυβέρνησης της Χώρας.

 

10. Πως κρίνετε την πρόταση για δημιουργία ενιαίου κόμματος και αναστολή λειτουργίας του ΠΑΣΟΚ και των άλλων κινήσεων και κομμάτων;

Η διάλυση ενός Κόμματος παλιού ή νέου είναι απόφαση που πρέπει να ληφθεί από το σύνολο των μελών του.

Όμως πραγματικά πιστεύει κανείς ότι το πρόβλημα για την ανασυγκρότηση του χώρου έγκειται στο ποια μορφή θα έχει κατά την αρχική φάση λειτουργίας του ο νέος Πολιτικός Φορέας;

Αν ναι, τότε κοιτάει το δέντρο και χάνει το δάσος. Γιατί είναι προφανές ότι και αυτή η συζήτηση δεν αφορά μόνο τα σημερινά μέλη του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜ.ΑΡ, του Ποταμιού ή οιοδήποτε άλλου. Γιατί αν αφορούσε μόνο αυτούς, τότε εξ αρχής το εγχείρημα είναι καταδικασμένο σε αποτυχία.

Η μορφή του νέου Φορέα είναι λοιπόν ένα απ’ τα πολλά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν από το σύνολο των Προοδευτικών Πολιτών που θα συμμετέχουν στο νέο εγχείρημα.

Γιατί πέραν αυτού, όλοι όσοι συμμετάσχουμε θα πρέπει να τοποθετηθούμε και ως προς τις πολιτικές μας θέσεις και τα προτάγματα που θέτουμε, ως προς τις πολιτικές συμμαχίες που θα επιδιώξουμε, ως προς τις κοινωνικές και παραγωγικές ομάδες που καλούμαστε να εκπροσωπήσουμε, ως προς τον τρόπο λειτουργίας που προκρίνουμε (συλλογική ή αρχηγική), ως προς τη διάταξη του πολιτικού προσωπικού, κ.α.

Ας μην ψάχνουμε λοιπόν προφάσεις στο σήμερα, αν θέλουμε όλοι πραγματικά ο χώρος να έχει αύριο.