Oμιλία της Χαράς Κεφαλίδου

βουλευτού Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης

στην επιτροπή μορφωτικων υποθέσεων της Βουλής

στη συζήτηση με θέμα «Εθνικός και Κοινωνικός Διάλογος για την Παιδεία»

 

Είναι γεγονός, ότι ο κ. Γαβρόγλου, ο Πρόεδρος της Επιτροπής μας, μόχθησε πάρα πολύ με το πόρισμα αυτό και προσωπικά το αντιλαμβάνομαι και σαν προσωπικό στοίχημα για τον ίδιο.

Δεν θα σχολιάσω τις εξαγγελίες του κ. Υπουργού, γιατί αυτές έχουν να κάνουν με το απώτατο μέλλον, επομένως θα μείνω αυστηρά στο κείμενο.

Το κείμενο, λοιπόν, του πορίσματος αποτελεί μια χαρακτηριστική περίπτωση ευχολογίου και γενικόλογων κρίσεων.

Περιγράφει προβλήματα στις 109, ακριβώς, σελίδες του, δεν υπάρχει ούτε μία συγκεκριμένη πρόταση.

Για μένα προσωπικά, κύριοι συνάδελφοι, πρόταση σημαίνει «περιγράφω με πολύ συγκεκριμένο τρόπο το πρόβλημα, λέω με ποιους πόρους είτε είναι ανθρώπινοι είτε οικονομικοί προσπαθώ να το λύσω, λέω σε ποιους χρόνους και ποια θα είναι τα αποτελέσματα, αφού πω και σε ποιες κοινωνικές ομάδες αναφέρομαι.

Αυτό, λοιπόν, το οποίο βλέπουμε εμείς στο κείμενο του πορίσματος, είναι ένα θεωρητικό πλαίσιο και, μάλιστα, ένα θεωρητικό πλαίσιο του 2012-2013 στην καταγραφή των θεμάτων και τελικά καταλήγει σε ένα χαρακτηριστικό θα σας πω, στην Ενότητα 3, που έχει τον τίτλο «προϋποθέσεις επιτυχίας και υλοποίησης», που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα επαναλαμβανόμενο λεκτικό, που καταλήγει σε ευχές.

Ο διάλογος, όμως, απαιτεί συγκεκριμένες προτάσεις, όχι εκθέσεις ιδεών και όχι στρογγυλεμένες διατυπώσεις για να μπορούν όλοι να καλυφθούν πίσω από αυτές.

Ας δούμε, για παράδειγμα, τι προτείνετε για το σύστημα πρόσβασης στη Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, λέτε «αποσύνδεση ενδοσχολικών εξετάσεων από την εισαγωγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι μαθητές να σπουδάζουν τα γνωστικά αντικείμενα που τους ενδιαφέρουν, σταδιακός περιορισμός του ρόλου της παραπαιδείας».

Και εγώ σας ερωτώ:

Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με αυτή τη διατύπωση;

Πότε, όμως, και πώς θα γίνουν όλα αυτά;

Ο κ. Γαβρόγλου, απαντάει «μέχρι το 2022, αφού ληφθούν υπόψη τα συμπεράσματα του εθνικού και του κοινωνικού διαλόγου».

Προτείνετε επίσης τη θεσμοθέτηση μέτρων, όπως είναι η αυτοαξιολόγηση, το πιστοποιητικό παιδαγωγικής επάρκειας, η επιμόρφωση των στελεχών εκπαίδευσης στο ΕΚΔΑ και θέλω να σας πληροφορήσω, ότι όλα αυτά έχουν ήδη θεσπιστεί, ήδη ισχύουν, εκτός αν κάτι έχει αλλάξει, αν τα έχετε καταργήσει πρόσφατα και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι.

Οι ιδέες, δυστυχώς, και οι θέσεις, που χρόνια τώρα εμείς καταθέτουμε, προτείνουμε, εφαρμόζουμε και υποστηρίζουμε και μέχρι τώρα δεν γινόταν ούτε αποδεκτά από εσάς, μάλιστα, τις απορρίπτατε, τις αποδομούσατε, τις βρίζατε, τις πολεμούσατε. Σήμερα, έρχεστε να τις υιοθετήσετε και πραγματικά, με ενδιαφέρον περιμένουμε να δούμε, πως θα αντιδράσει σε όλη αυτή την αποδοχή και ο υπόλοιπος ΣΥΡΙΖΑ.

Δυστυχώς, έχουν επιβεβαιωθεί απόλυτα οι αρχικές εκτιμήσεις μας, ότι δηλαδή, ο διάλογος που εξήγγειλε πανηγυρικά τον προηγούμενο Νοέμβριο, ο κ. Φίλης, υποσχόμενος την μεγάλη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αποδεικνύεται, ότι ήταν πρόσχημα για να καλυφθεί η έλλειψη κυβερνητικού προγράμματος, η απουσία στρατηγικής και οράματος.

Αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος, που ο κ. Φίλης, δεν εμποδίστηκε σε τίποτα να θεσπίσει μια σειρά από διατάξεις είτε με ΠΝΠ είτε με τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια είτε ακόμα και με δικό του σχέδιο νόμου και έτσι ενώ η εκπαιδευτική κοινότητα υποτίθεται, ότι διαλέγονταν, ο κ. Φίλης ρύθμιζε με συνοπτικές διαδικασίες, θέματα σχετικά με την επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης και την έρευνα, ενώ καταργούσε στη ουσία το θεσμό του ολοήμερου σχολείου.

Και αναρωτιέμαι, από ποιόν διάλογο άραγε προέκυψαν οι αλλαγές, που εξισώνουν προς τα κάτω το Ολοήμερο, που καταργούν τη πρωινή ζώνη, που πλήττουν εργαζόμενους γονείς, που οδηγούν στην ανεργία 4000 εκπαιδευτικούς.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα δε, που ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο, έπρεπε ως τέλος Μαρτίου, να έχει υπάρξει το πρώτο σχέδιο Έκθεσης της λεγόμενης «Επιτροπής Εθνικού και Κοινωνικού Διαλόγου», το οποίο έως το τέλος Απριλίου, θα το είχατε καταθέσει προς συζήτηση στη δική μας Επιτροπή, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής.

Στο τέλος της διαδικασίας, δηλαδή, το τελευταίο δεκαήμερο του Απριλίου, λέγατε ότι «θα είχε συνταχθεί η Έκθεση για τις προτεραιότητες των αλλαγών στην εκπαίδευση», οι οποίες θα παραδινόταν και στη δική μας Επιτροπή, αλλά και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.

 

Σήμερα, ερχόμαστε το τελευταίο δεκαήμερο του Μαΐου, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών δε φέρνει σε συζήτηση κάποιο σχέδιο της Επιτροπής εθνικού και κοινωνικού διαλόγου, κατά το χρονοδιάγραμμα, αλλά έχουμε ένα πόρισμα που είναι κάποιες γενικόλογες διαπιστώσεις, χωρίς θέσεις, χωρίς κοστολόγηση, χωρίς χρονοδιάγραμμα.

Το χρονοδιάγραμμα της επιτροπής διαλόγου του κ. Λιάκου προέβλεπε επίσης οργάνωση δημοσίων συζητήσεων σε επιμέρους θέματα και σε εβδομαδιαία βάση από τα μέσα Ιανουαρίου ως τα μέσα Μαρτίου. Γνωρίζουμε, όμως, ότι όπου επιχειρήθηκε κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατόν να γίνει και σας φέρνω σαν παράδειγμα τη δική μου πόλη τη Δράμα όπου μαζεύτηκαν δέκα άτομα χωρίς να υπάρξει καμία απολύτως πρόοδος.

Επομένως, οι προτάσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας – το πρώτο ερώτημα που θέλω να θέσω είναι- ποιανού  θέσεις απηχούν; Από πού προκύπτει αυτή η σύνθεση που διατυμπανίζετε;  Από τις θέσεις του Προέδρου της Επιτροπής Διαλόγου, του κ. Λιάκου και των μελών της, που διορίστηκαν από τον κ. Φίλη, σε μια προσπάθεια να ποδηγετήσει τα αποτελέσματα του διαλόγου και να εμφανίσει την ασυνέπεια του προεκλογικού και μετεκλογικού τους λόγου ως πρόταση των σοφών της εκπαίδευσης; Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν θα έπρεπε, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, οι προτάσεις αυτές να έχουν παραδοθεί στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και να αποτελέσουν αντικείμενο διαλόγου; Ο κ. Φίλης μας λέει ότι θα γίνει μετά. Με ποιο σκεπτικό;

Από τις θέσεις του ΕΣΥΠ και του ΙΕΠ, που είναι θεσμικά όργανα διαλόγου για την εκπαίδευση και ακόμη δεν έχουν συγκροτηθεί, εσείς, στον αρχικό σας σχεδιασμό λέγατε ότι το ΕΣΥΠ είναι βασικός πυλώνας διαλόγου, ο κ. Φίλης μάλιστα έλεγε ότι θα τον βγάλει από το λήθαργο που είχε περιέλθει με πολιτική επιλογή των προηγούμενων κυβερνήσεων. Σήμερα έξι μήνες μετά, το όργανο αυτό δεν έχει συγκροτηθεί και αυτή είναι αποκλειστική ευθύνη του κ. Φίλη και προφανώς η Κυβέρνηση προσπαθεί και να το υποβαθμίσει και να τους κρατήσει έξω από κάθε διαδικασία διαλόγου.

Γράφετε, επίσης και το εξής καταπληκτικό στο κείμενο, ότι μέρος της σύνθεσης των απόψεων είναι και κατ’ ιδίαν συζητήσεις που έχετε κάνει με βουλευτές. Εγώ θέλω να σας ρωτήσω, έτσι αντιλαμβάνεστε το θεσμικό διάλογο, με προσωπικές συζητήσεις στους διαδρόμους; Κατανοώ απολύτως τη δυσκολία που υπάρχει να υποστηρίξετε ένα πόρισμα που είναι copy–paste και συρραφές από παλαιότερα κείμενα και γι’ αυτό πολύ έξυπνα ο κ. Γαβρόγλου, δήλωσε στην αρχή της ομιλίας του, για να θολώσει την εικόνα ότι, λέγονται πράγματα τα οποία, μη φανταστείτε ότι είναι καινούργιες ιδέες, πατάμε σε παλαιότερα συμπεράσματα.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη πίστευε και πιστεύει ότι οποιεσδήποτε αλλαγές στην παιδεία δεν μπορεί να είναι παρά αποτέλεσμα ειλικρινούς διαλόγου με την εκπαιδευτική κοινότητα και με το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Θεσμοί όπως Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, αλλά και οι Νομαρχιακές, οι Δημοτικές και οι Σχολικές Επιτροπές Παιδείας και τα Σχολικά Συμβούλια Αυτούς τους θεσμούς οι σημερινοί κυβερνώντες τους χρησιμοποίησαν όταν ήταν στην αντιπολίτευση αποκλειστικά και μόνο για την αύξηση της εκλογικής τους επιρροής και τώρα που είναι στην Κυβέρνηση υποκρίνονται ότι επιδιώκουν την αναβάθμισή τους, στην πράξη όμως τους αγνοούν επιδεικτικά ή και τους υποβαθμίζουν.

Λέει, ο κ. Γαβρόγλου, δεν απηχεί ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς, γιατί τις ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ εσείς οι ίδιοι τις έχετε αποδομήσει και δεν υπάρχει πουθενά το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία για να στηρίξετε.

Επομένως, εξαρχής ο Πρόεδρος της Επιτροπής επιχειρεί να μετατρέψει την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής σε ομάδα εργασίας, με αντικείμενο τη διαμόρφωση των κυβερνητικών θέσεων για την παιδεία. Δεν είναι όμως αυτός ο ρόλος της Επιτροπής μας και αυτό θα το επισημαίνουμε με κάθε ευκαιρία.

Επαναλαμβάνουμε τη θέση μας. Η διαδικασία αυτή θα είχε νόημα εάν η Κυβέρνηση είχε έτοιμη κάποια πρόταση νόμου για να τη συζητήσουμε, όμως καμία νομοθετική πρωτοβουλία δεν υπάρχει. Πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση δεν θέλει να κερδίσει χρόνο με τον δήθεν διάλογο. Η Κυβέρνηση θέλει να χαθεί χρόνος, ώστε να υπάρξει πολιτική και κοινωνική αδράνεια και αυτό είναι και το μεγάλο πρόβλημα. Να γιατί εμείς δεν βλέπουμε ότι έγινε ή γίνεται κάποιος διάλογος. Και μην θεωρείτε ότι η παρουσία μας σήμερα νομιμοποιεί αυτή την ανούσια διαδικασία.

Για τους λόγους αυτούς θα περιμένουμε να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία για να τη συζητήσουμε επί της ουσίας. Μέχρι τότε σας προτρέπουμε να σταματήσετε να κοροϊδεύετε εαυτούς και αλλήλους και κυρίως τον ελληνικό λαό. Καταθέστε συγκεκριμένες προτάσεις για το διάλογο, φέρτε νομοσχέδιο, γιατί όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.