Φίλες και Φίλοι,

Συντρόφισσες και Σύντροφοι,

Είμαστε πάλι εδώ.

Ένα χρόνο μετά ερχόμαστε ξανά στο Ζάππειο

για να τιμήσουμε τον ιδρυτή μας Ανδρέα Παπανδρέου και τα εκατοντάδες στελέχη μας που επισφράγισαν με την δράση τους την περίοδο της μεταπολίτευσης,

να θυμηθούμε την ιστορική μας διαδρομή,

να λάβουμε τα ερεθίσματα για να επαναπροσδιορίσουμε, βάσει της σημερινής πραγματικότητας, τη θέση και το ρόλο του Κινήματος και της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης στο εγχώριο και διεθνές πολιτικό γίγνεσθαι,

να αναδείξουμε τις αρχές και τις αξίες που διέπουν την ιδρυτική μας διακήρυξη.

 

Η φετινή επετειακή εκδήλωση, παρότι διεξάγεται στον ίδιο χώρο, απέχει παρασάγγας από το κλίμα και τις συνθήκες του 2014.

Πέρυσι στην ατμόσφαιρα του Ζαππείου αιωρείτο το νοσηρό κλίμα της επικείμενης διάσπασης, κυριαρχούσε η κατήφεια, ο προβληματισμός, η απαισιοδοξία για το αύριο της παράταξης.

Σήμερα, ο παλμός του πολιτικού μας φορέα χτυπάει δυνατά, ως αποτέλεσμα της συνεργασίας που συντελέσθηκε με τη Δημοκρατική Αριστερά, της σύμπλευσης με προοδευτικές κινήσεις πολιτών, αλλά κυρίως της μαζικής επιστροφής στελεχών και υποστηρικτών της μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που για διαφορετικούς λόγους και αιτίες το καθένα είχαν έως πρότινος καταστεί αδρανή και αποστασιοποιημένα.

Τη μαζική επιστροφή μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ που μαγεύτηκαν από τις σειρήνες της Αριστεράς της δημαγωγίας και του εθνολαϊκισμού και σήμερα, μετά την κατάρρευση του αντιμνημονιακού αφηγήματος και τη διάψευση των προσδοκιών τους, επιστρέφουν στο σπίτι τους αναζητώντας ξανά τη χαμένη ελπίδα.

Είναι βέβαιο πως κάποιοι, που επιθυμούν τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ, θα μιλήσουν και φέτος για πολιτικό «μνημόσυνο».

Θα τοποθετηθούν πάλι λέγοντας πως το ΠΑΣΟΚ είναι δήθεν «ξεπερασμένο» στην κοινωνία.

Πραγματικά όμως πως θα μπορούσε να συμβαίνει αυτό όταν διαχρονικά το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε κι αποτελεί την έκφραση της κοινωνίας στην κοινοβουλευτική ζωή του τόπου;

Όταν το Κίνημα αυτό αποτέλεσε και αποτελεί την προμετωπίδα για τη δημιουργία και την υπεράσπιση του κράτους δικαίου, του κράτους της πρόνοιας και της αλληλεγγύης, των ίσων ευκαιριών, τον εγγυητή για την υλοποίηση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η χώρα.

Όταν το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό που πρωταγωνίστησε σε όλες τις μεγάλες δημοκρατικές κατακτήσεις της μεταπολίτευσης που επιτεύχθηκαν με τους αγώνες χιλιάδων στελεχών και απλών μελών του.

Σήμερα 41 χρόνια από την ίδρυσή μας, όλοι εμείς που συμμετέχουμε στα παραταξιακά δρώμενα, συνεχίζουμε να βλέπουμε την ιδρυτική μας επέτειο

  • ως μια ευκαιρία για διαρκή αξιολόγηση των πολιτικών που σε ετήσια βάση διαμορφώνουμε και προκρίνουμε,

 

  • ως μια ημερομηνία ορόσημο κατά την οποία προβαίνουμε σε περιοδική διόρθωση τυχόν σφαλμάτων και αποκλίσεων που συντελούνται στη διάρκεια ενός έτους συγκριτικά με τις βασικές ιδεολογικές μας αρχές, όπως αυτές επικαιροποιούνται σύμφωνα με τις ανάγκες και τις συνθήκες που επικρατούν σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.

 

Σήμερα, επ’ ευκαιρία της ιδρυτικής επετείου, και ενόσω η Χώρα πελαγοδρομεί ακόμα στη δίνη των μνημονίων, η δημοκρατική προοδευτική παράταξη οφείλει να ανατρέξει στο παρελθόν της και να αξιολογήσει τους λόγους που την κατέστησαν πρωταγωνίστρια στα κοινοβουλευτικά δρώμενα, αλλά κι αυτούς που προσφάτως της αφαίρεσαν την κοινωνική της δυναμική.

Τότε θα διαπιστώσει, ότι δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές για την επανάκαμψη του χώρου, αλλά το αυτονόητο για ένα κόμμα που ανήκει στην οικογένεια των ευρωπαίων σοσιαλιστών & δημοκρατών, που δεν είναι άλλο από τη διασύνδεση με την κοινωνική του βάση.

Διασύνδεση με τη νεολαία, τους ανέργους, με όλα τα κοινωνικά στρώματα και τις επαγγελματικές ομάδες που παραδοσιακά αποτελούσαν τους βασικούς πυλώνες της κοινωνικής του επιρροής και της κοινοβουλευτικής του ισχύος.

 

Το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Παράταξη πρέπει να γίνει ξανά από κόμμα στελεχών, κόμμα του λαού.

Πρέπει να βλέπει τα μέλη και τους φίλους του ως τους καθημερινούς του συνεργάτες, ως τους διαύλους επικοινωνίας του με το κοινωνικό σύνολο, ως αρωγούς του στη διαμόρφωση και υλοποίηση του προγραμματικού του λόγου.

 

Κι αυτό επιδιώκουμε σήμερα.

Γι’ αυτό και η 20η Σεπτέμβρη δεν είναι το τέρμα μιας διαδρομής, αλλά η αφετηρία για την επίτευξη της πολιτικής – προγραμματικής ηγεμόνευσης του χώρου της κεντροαριστεράς στην πολιτική ζωή του τόπου.

Κάθε ψήφος στη Δημοκρατική Συμπαράταξη λειτουργεί καταλυτικά στην προσπάθεια ενίσχυσης του πολιτικού μας φορέα, ώστε να διαμορφωθούν οι ικανές και αναγκαίες συνθήκες που θα τον καταστήσουν εγγυητή της ανάπτυξης και ευημερίας του κοινωνικού συνόλου.

Γιατί, η ιστορική μας διαδρομή δεν μας επιτρέπει να ετεροπροσδιοριζόμαστε ως προς την πολιτική μας δράση.

Δεν μας ταιριάζει ο ρόλος του πρόθυμου συμπληρώματος της εκάστοτε δεξιάς ή αριστερής διακυβέρνησης.

Το ΠΑΣΟΚ ιδρύθηκε για να υπηρετεί την πατρίδα και το λαό και όχι τη ματαιοδοξία αλλοτριωμένων, μόνιμα εθισμένων στη διαχείριση εξουσίας στελεχών.

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

Φίλες και φίλοι,

Δυστυχώς, δεν είχα την τιμή να συμβάλω στη συγγραφή ή να υπογράψω τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη.

Για την ακρίβεια δεν είχα καν γεννηθεί.

Παρ’ όλα αυτά, θα έλεγα ότι ανήκω σε μια τυχερή γενιά.

Σε μια γενιά που δεν έζησε πολέμους, εμφύλιο, δικτατορία.

Σε μια γενιά που μεγάλωσε σ’ ένα ασφαλές και δημοκρατικό περιβάλλον χωρίς δηλώσεις φρονημάτων.

Σε μια γενιά που δεν έζησε φτώχεια και είχε στην πλειοψηφία της τη δυνατότητα να σπουδάσει και να λάβει τα απαραίτητα εφόδια για το μέλλον, αφού στο μεγαλύτερο ποσοστό της άνηκε στη μεσαία τάξη, που δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της μεγάλης αλλαγής που επήλθε το 1981 στον τόπο.

Ανήκω σε μια γενιά που βγήκε στον επαγγελματικό στίβο σε μια περίοδο που ο εκσυγχρονισμός του κράτους και οι πολιτικές που εφαρμόσθηκαν έφεραν ανάπτυξη και δημιούργησαν πλειάδα ευκαιριών και θέσεων εργασίας.

Ανήκω σε μια γενιά που αρνείται να δεχθεί ότι η ρότα έχει αλλάξει και ότι το μέλλον γι’ αυτή και τις επόμενες γενιές θα είναι ζοφερό και πολύ χειρότερο απ’ αυτό που έζησαν οι προηγούμενες, απλά και μόνο επειδή κάποιοι διέλυσαν τη Χώρα επαγγελλόμενοι την επανίδρυση του κράτους, κάποιοι άλλοι πίστεψαν αφελώς ότι λεφτά υπάρχουν και κάποιοι ματαιόδοξοι θέλησαν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη για να εξυπηρετήσουν ντόπια και ξένα μεγαλοσυμφέροντα.

Χρέος σ’ αυτούς που μας μεγάλωσαν, στην κοινωνία, στα παιδιά μας, στις γενιές που έρχονται, είναι να μείνουμε στην Ελλάδα και να παλέψουμε για να επαναφέρουμε στη χώρα την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή.

Και το χρέος αυτό θα το εκπληρώσουμε στο ακέραιο μέσα από διαρκή αγώνα για την επικράτηση των θέσεων και των πολιτικών που διέπονται από τις αρχές και τις αξίες της 3ης του Σεπτέμβρη.

Συστρατευόμαστε λοιπόν ξανά όλοι μαζί. Ανεξάρτητα από ηλικία, κοινωνική τάξη, επαγγελματική ομάδα, γεωγραφική προέλευση.

Όλοι όσοι πιστεύουμε και επιθυμούμε να είμαστε μέρος της λύσης των προβλημάτων, δηλώνουμε παρόν στην κοινή προσπάθεια για να κάνουμε τα οράματά μας πράξη.

Συστρατευόμαστε όλοι, μαζί στη Δημοκρατική Παράταξη, στο ΠΑΣΟΚ.

Ανασυντάσσουμε και δυναμώνουμε το κίνημά μας.

Δίνουμε τη μάχη για να ξαναγίνουμε πρωταγωνιστές των πολιτικών εξελίξεων και θα τα καταφέρουμε, ανταποκρινόμενοι στην παρακαταθήκη που μας άφησε ο ιδρυτής μας Ανδρέας Παπανδρέου.

Και τώρα καλώ στο βήμα την Πρόεδρό μας Φώφη Γεννηματά.