Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως γνωρίζετε και βλέπετε καλύτερα από μένα, αυτές τις μέρες η χώρα μας δοκιμάζεται. Όμως, εγώ θα ήθελα να ευχηθώ «καλή επιτυχία», γιατί τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Και δεν είναι εύκολα γιατί σε όλο το tour που έκανε ο Πρωθυπουργός στην Ευρώπη, όπως και ο κ. Βαρουφάκης, άλλα είδαμε μπροστά στις κάμερες και άλλα πίσω από τις κάμερες. Φάνηκε ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δυσαρμονία με τις θέσεις αρκετών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αλλά και των κοινοτικών θεσμών και σ’ αυτό θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ σοβαροί και υπεύθυνοι.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ευρωπαϊκή πραγματικότητα δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να την προσαρμόσουμε στους δικούς μας στόχους. Κάτι τέτοιο θα ήταν σαν να θέλουμε να τετραγωνίσουμε τον κύκλο. Η επίκληση εκ μέρους της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού ότι «είμαστε μια νέα Κυβέρνηση και έχουμε φρέσκια λαϊκή εντολή» είναι ένα επιχείρημα που το λένε και οι άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακριβώς το ίδιο.

Η διαπραγμάτευση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πραγματοποιείται για να επιβεβαιωθούν οι απόψεις και οι θέσεις της μιας ή της άλλης πλευράς. Το έκαναν πέντε χρόνια και οι άλλοι, εμείς δηλαδή. Επίσης δεν γίνεται για να αποκομίσουν οι μεν και οι δε πολιτικές εντυπώσεις, αυτό που έγινε αυτές τις μέρες στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και στα κανάλια.

Ας αντιληφθούμε έστω και τώρα ότι διαπραγμάτευση δεν σημαίνει σύγκρουση, διαπραγμάτευση δεν σημαίνει στείρα εμμονή σε προηγούμενες άγονες θέσεις. Έχουμε εθνικό στόχο. Το έχουμε πει όλοι εδώ στη Βουλή, ότι εθνικός στόχος είναι η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και δεν μπορεί κανείς αυτό να το διακυβεύει, να το αμφισβητεί.

Παρακολούθησα με πολλή προσοχή τις Προγραμματικές Δηλώσεις του Πρωθυπουργού. Με όλη τη συμπάθεια στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού και την νεανικότητά του και τη φρεσκάδα του, άλλα μας έλεγε τα προηγούμενα χρόνια και άλλα μας είπε χθες. Σιωπή γι’ αυτά που καίνε. Ήταν οι δηλώσεις της σιωπής. Ήταν λόγοι της δεκαετίας του ’80, αλλά τότε υπήρχε η δραχμούλα και τότε είχαμε πολύ χαμηλά το χρέος, στο 26%.

Αρχίζει λοιπόν ο κ. Τσίπρας να μην είναι συνεπής σε αυτά που έλεγε προεκλογικά, γιατί εγώ δεν άκουσα τίποτα χθες για το ΔΝΤ. Τίποτα, κουβέντα, πουθενά δεν ακούγεται αυτό. Θα βγούμε από το μνημόνιο, πότε και πώς; Ή θέλουμε να είμαστε στο μνημόνιο; Ό,τι είπε είναι ένα στοίχημα και αυτό όχι γιατί δεν υπάρχει βούληση, αλλά διότι δεν υπάρχουν αντικειμενικές συνθήκες για να γίνουν οι δεσμεύσεις αυτές πράξη. Αυτές οι αντικειμενικές συνθήκες δεν υπάρχουν.

Προσωπικά, όπως είπα και στην αρχή, εύχομαι να μπορέσει να είναι συνεπής στα όσα εξήγγειλε και πρωτίστως σε εκείνα που συνδέονται με αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «ανθρωπιστική κρίση». Βέβαια, όλες οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού χθες αφορούσαν το κράτος.

Υπάρχει όμως ένα καίριο ζήτημα που αφορά την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, για το οποίο δεν είπε τίποτα. Δεν άκουσα τίποτα συγκεκριμένο, όπως δεν άκουσα, κυρίες και κύριοι συνάδελφο, την παραμικρή αναφορά στις αποκαλούμενες «αγορές». Το προηγούμενο χρονικό διάστημα μιλούσε για τις αγορές. Χθες δεν άκουσα τίποτα για τις αγορές.

Δεν ξέρω αν η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και η πρόσβαση στις αγορές συνιστούν για τον Πρωθυπουργό δεξιές πολιτικές, γιατί για μένα είναι προοδευτικές πολιτικές, είναι σύγχρονες αριστερές πολιτικές. Είναι η πραγματικότητα. Ο κρατισμός για μένα, αυτόν που ανέφερε ο κ. Τσίπρας χθες, αποτελεί παρελθόν για τις προοδευτικές δυνάμεις της Αριστεράς.

Είναι μία συντηρητική και αναχρονιστική πολιτική επιλογή αυτό που έκανε χθες ο Πρωθυπουργός. Μένοντας όλοι μας παγιδευμένοι στον κρατισμό το μόνο που θα επιτύχουμε είναι να αναπαραγάγουμε τα οξυμμένα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των προηγούμενων δεκαετιών που μας έφεραν εδώ σήμερα.

Μία Αριστερά, που θέλετε να λέτε ότι είσαστε, κι η οποία δεν προσαρμόζει τη στρατηγική της στα δεδομένα της παγκοσμιοποίησης και στη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα είναι μια Αριστερά καθηλωμένη στο χθες, εάν δεν προσαρμοστείτε σ’ αυτά. Είναι μια Αριστερά που βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τις νέες ανάγκες και απαιτήσεις ενός διεθνοποιημένου κόσμου. Εκτός εάν δεν τον δέχεστε ούτε αυτόν.

Ας καταλάβουμε έστω και τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι στην υπερεθνική οργάνωση που ονομάζεται «Ευρωπαϊκή Ένωση» και «Ευρωζώνη», οι πολιτικές του κρατισμού είναι οι συνταγές της αποτυχίας, της κρίσης, της χρεοκοπίας. Ο κύριος Πρωθυπουργός τώρα θα κριθεί εάν μπορεί να διαχειριστεί τα μεγάλα αδιέξοδα, στα οποία έχει περιέλθει η χώρα και στα οποία, βέβαια, είναι συμμέτοχος και ο ίδιος με τα πέντε χρόνια «όχι» που έλεγε σε όλα. Τα απόλυτα «όχι» δεν θεμελιώνουν πολιτική διεξόδου από την κρίση. Το «όχι» στην επιτήρηση, το «όχι» στην αξιολόγηση, το «όχι» στο πρόγραμμα συνιστούν αδιέξοδες επιλογές. Επιμένοντας ο κ. Τσίπρας σε αυτές τις επιλογές, δεν μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μία νέα συμφωνία με τους εταίρους και τους δανειστές μας.

Τώρα ήρθε η ώρα που θα κριθούμε όλοι. Όχι γι’ αυτά που κάναμε στο παρελθόν, αλλά γι’ αυτά που θα κάνουμε τώρα και στο μέλλον. Η διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας και τους δανειστές μας προϋποθέτει σαφείς πολιτικές και σκληρές διαβουλεύσεις, τις οποίες δεν τις ξέρουμε, δεν τις ακούσαμε. Τι συζητήσαμε, τι δεν συζητήσαμε, τι έχει βγει, τι δεν έχει βγει, δεν ξέρουμε τίποτα. Δεν ακούσαμε κανένα πρόγραμμα. Ούτε σχέδιο ακούσαμε. Ούτε τη μέθοδο ακούσαμε. Τίποτα. Δεν θα επιτύχουμε το στόχο μας, εάν εναποθέσουμε τις ελπίδες μας σε υπερπατριωτικές κορώνες και συναισθηματικές εξάρσεις. Έτσι, μπορούμε να κερδίζουμε τη συμπάθεια της κοινής γνώμης, δεν μπορούμε, όμως, να είμαστε αποτελεσματικοί στην επίτευξη των στόχων που έχουμε θέσει.

Η Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπει σε τροχιά ανάπτυξης αν υλοποιηθεί μόνο το ανθρωπιστικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το αποκαλεί ο Πρωθυπουργός, ούτε θα επιτύχει επωφελή συμφωνία με τους πιστωτές μας και τους εταίρους μας, αν δεν αναζητηθούν κοινοί τόποι με αυτούς. Επίσης, δεν θέλω –κάποιος το είπε από τους προηγούμενους ομιλητές- να πιστεύω ότι η Κυβέρνηση καταφεύγει σε αφύπνιση συναισθημάτων, προκειμένου να υπερβεί τις δυσκολίες. Είδαμε προχθές αυτούς που λέγαμε τους δήθεν αγανακτισμένους πολίτες. Δεν θέλουμε να δούμε ξανά αυτούς τους δήθεν αγανακτισμένους πολίτες με άλλο μανδύα έξω στο Σύνταγμα. Γιατί η σύγχρονη ιστορία μας έχει διδάξει ότι με συλλαλητήρια και με εθνικιστικούς λαϊκισμούς το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να περιθωριοποιούμε και να απολέσουμε τα δίκαια αιτήματά μας.

Έτσι, λοιπόν, πιστεύω ότι, παρά τα λάθη που έκανε το ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια, παρέδωσε στον κ. Τσίπρα και στην Κυβέρνησή σας τη χώρα όρθια. Δημιούργησε τις προϋποθέσεις για οικονομική αναζωογόνηση. Και επειδή η πράξη είναι το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας, όλοι θα δοκιμαστούμε για την αλήθεια που ο καθένας πιστεύει, για την αλήθεια τη δική του. Αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να την αμφισβητήσει κανείς.

Το ΠΑΣΟΚ, όσο και να θέλουν οι αντίπαλοί του να διαγράψουν την ιστορία και την προσφορά του, είναι ένα κόμμα που προσέφερε πολλά στην ελληνική κοινωνία. Το ΠΑΣΟΚ της αλλαγής και του εκσυγχρονισμού έκανε τη βαλκανική Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα. Σήμερα, βρισκόμενο εκτός κυβερνητικής ευθύνης, έχει τη δυνατότητα να αποτιμήσει την πολύχρονη διαδρομή του και πρωτίστως να επαναχαράξει μία νέα στρατηγική των προοδευτικών δυνάμεων. Έχουμε τη δυνατότητα να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος. Στηριζόμενο σε νέες πολιτικές, σε νέες ιδέες και σε νέους ανθρώπους, αλλά πάνω απ’ όλα σε νέες δυνάμεις, το ΠΑΣΟΚ θα υπηρετήσει για άλλη μία φορά τον ιστορικό του ρόλο. Τώρα ήρθε η ώρα να δείξουν κάποιοι τη συνέπεια λόγων και πράξεων. Ήρθε η ώρα κάποιοι να μας δείξουν τον δείκτη αξιοπιστίας που θέλουν, να μας δείξουν πόσο φερέγγυα είναι η Κυβέρνηση.

Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση και εσείς, κύριοι συνάδελφοι.

Πολιτευόμενος εκτός πραγματικότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε πολλά. Ανέλαβε μεγάλες δεσμεύσεις. Θέλω, ωστόσο, να πιστεύω πως με υπευθυνότητα και σοβαρότητα θα προσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό περιβάλλον για το καλό του τόπου.