«Μένουμε ουραγοί στην ανάπτυξη στην Ευρώπη και ουσιαστικά επιβαρύνουμε με μεγάλο κόστος περικοπών, σχεδόν αποκλειστικά, το κοινωνικό κράτος. Το κονδύλι για την ασφάλιση, την περίθαλψη και την κοινωνική πρόνοια είναι φέτος σοβαρά περικομμένο. Τα 600 εκατομμύρια αφορούν μόνο την υγεία. Η Κυβέρνηση βαφτίζει τις απλήρωτες συντάξεις εν τω μεταξύ -τις συντάξεις που η ίδια δεν κατόρθωσε μέσα στο 2017 να υπολογίσει- ως πλεόνασμα στα ταμεία. Άμα, δεν πληρώνω, έχω πλεόνασμα. Αν τα κρατάω στην τσέπη μου κλειδωμένα, έχω  πλεόνασμα. Επιβαρύνει τους συνταξιούχους με περισσότερες δαπάνες στον γιατρό από ό,τι πριν. Οι περικοπές στην υγεία βγάζουν μάτι. Είναι 350 εκατομμύρια τον χρόνο μόνο από τα νοσοκομεία και είναι άλλα τόσα περίπου οι επιμέρους περικοπές από τα λειτουργικά έξοδα του Υπουργείου μέχρι τις παροχές για τους ασφαλισμένους» τόνισε ο βουλευτής Λάρισας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, κ. Κώστας Μπαργιώτας, κατά τη συζήτηση της Κύρωσης του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2018.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις ανακρίβειες της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας αναφορικά με τον προϋπολογισμό στην Υγεία, τονίζοντας ότι «Το όριο των αγορών των νοσοκομείων μειώνεται από 4,3 στα 3,7 σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεται ο κ. Ξανθός. Αλλά και έτσι ακόμα, στην πραγματικότητα αυτό που γίνεται με το όριο αγορών είναι ότι τα νοσοκομεία μεταφέρουν χρέη με αυτό τον τρόπο. Φορτώνει η Κυβέρνηση το κόστος του συστήματος υγείας στο 2019 και αυτό το κάνει, για να βγάλει το πλεόνασμα». Ως δεύτερη ανακρίβεια ανέφερε τον ισχυρισμό του κ. Πολάκη «ότι τα νοσοκομεία έχουν ταμειακά διαθέσιμα στο τέλος της χρονιάς, άρα έχουμε λεφτά να κάνουμε αγορές το 2018. Τα νοσοκομεία έχουν 470 εκατομμύρια διαθέσιμα ταμειακά και 550 εκατομμύρια χρέη ήδη από τον Ιούλιο, τα οποία ανεβαίνουν και δεν τα ξέρουμε ακόμα. Όλες οι δεσμεύσεις υπάρχουν. Τα 470 εκατομμύρια είναι ήδη δεσμευμένα. Τα νοσοκομεία θα βγουν με έλλειμμα στο τέλος του 2018, όταν αυτό ολοκληρωθεί. Αυτά είναι ανακρίβειες. Τα νοσοκομεία χρωστάνε περισσότερα από όσα έχουν στην άκρη, σε απλά ελληνικά». Και ως τρίτη ανακρίβεια ανέφερε τον ισχυρισμό ότι ο ΕΟΠΥΥ θα πληρώσει τα κενά των νοσοκομείων. «Ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει νοσηλείες. Ο μόνος τρόπος για να αυξηθούν τα έσοδα των νοσοκομείων και του συστήματος υγείας από τον ΕΟΠΥΥ είναι η αύξηση της αρρώστιας, της θνησιμότητας και των νοσηλειών. Ο ΕΟΠΥΥ δεν είναι «ο θείος από την Αμερική» που κάθε φορά που λείπει κάτι, τσοντάρει με επιταγές» τόνισε χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην χαμηλότερη του προβλεπόμενου ανάπτυξη της οικονομίας, επισημαίνοντας ότι «Από 2,7% που έλεγε ο περσινός προϋπολογισμός, η ανάπτυξη υπολογίζεται φέτος από την ίδια την Κυβέρνηση στο 1,6%. Θα θυμίσω ότι οι προϋπολογισμοί όντως αναθεωρούνται καμιά φορά, με τη διαφορά ότι οι προβλέψεις για την Ευρωζώνη -στην οποία καλώς ή κακώς ανήκουμε- επίσης αναθεωρήθηκαν, αλλά προς τα πάνω. Έτσι, λοιπόν, από 1,7% πρόβλεψη, η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη φέτος είναι 2,2%. Η Ελλάδα, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες, σε αντίθεση με την Κύπρο, τις χώρες των μνημονίων, τη δύσκολη και προβληματική οικονομία της Γαλλίας, είναι η μόνη χώρα που όχι μόνο έχει τη χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με όλες τις άλλες, αλλά είναι η μόνη που χρειάστηκε να κουρέψει τις προσδοκίες της εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής και των προβλέψεων του προηγούμενου χρόνου».

 

Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση της ομιλίας του κ. Μπαργιώτα:

«Θα αρχίσω υπενθυμίζοντας -για όσους ενδεχομένως επιθυμούν να το ξεχνάνε- ότι ο προϋπολογισμός του 2017 που συζητήθηκε πέρσι, με ανάλογη αισιοδοξία από την Κυβέρνηση, αναθεωρήθηκε προς τα κάτω μέσα στο έτος. Έτσι η ανάπτυξη από 2,7% που έλεγε ο περσινός προϋπολογισμός, υπολογίζεται φέτος από την ίδια την Κυβέρνηση στο 1,6%. Δεν έχω ούτε τον χρόνο ούτε, αν θέλετε, τις επιμέρους γνώσεις για να αναλύσω με επάρκεια το τι δηλητηριώδεις επιπτώσεις έχει αυτό το θεμελιώδες σφάλμα στους υπολογισμούς των υπολοίπων.

Θα θυμίσω, όμως, ότι οι προϋπολογισμοί όντως αναθεωρούνται καμιά φορά, με τη διαφορά ότι οι προβλέψεις για την Ευρωζώνη -στην οποία καλώς ή κακώς ανήκουμε- επίσης αναθεωρήθηκαν, αλλά προς τα πάνω. Έτσι, λοιπόν, από 1,7% πρόβλεψη, η ανάπτυξη στην Ευρωζώνη φέτος είναι 2,2%.

Η Ελλάδα, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες, σε αντίθεση με την Κύπρο, τις χώρες των μνημονίων, τη δύσκολη και προβληματική οικονομία της Γαλλίας, είναι η μόνη χώρα που όχι μόνο έχει τη χαμηλότερη ανάπτυξη σε σχέση με όλες τις άλλες, αλλά είναι η μόνη που χρειάστηκε να κουρέψει τις προσδοκίες της εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής και των προβλέψεων του προηγούμενου χρόνου.

Τον προηγούμενο χρόνο η ανάπτυξη βασιζόταν στην προσδοκία της αύξησης της ιδιωτικής δαπάνης, στην προσδοκία της αύξησης των επενδύσεων και στην προσδοκία της αύξησης των εξαγωγών. Στα ίδια βασίζεται και η φετινή πρόβλεψη. Έτσι, λοιπόν, οι ίδιες επενδύσεις που δεν έγιναν στο μεταξύ, θα γίνουν φέτος. Καρκινοβατούν στο μεταξύ. Οι τράπεζες που δεν υπήρχαν μέχρι πέρσι για να στηρίξουν τις εξαγωγές έχουν ακριβώς τα ίδια προβλήματα και λίγο χειρότερα απ’ αυτά που είχαν πέρσι. Και η ιδιωτική δαπάνη -για την οποία πέρσι ακούγαμε διάφορα τρελά από αυτό το Βήμα, από διάφορους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ,  όπως ότι θα βγουν τα λεφτά από τα στρώματα ή ότι θα αρχίσουν να καταναλώνουν τα χρήματα που έχουν κρυμμένα και λοιπά- φέτος ήταν αναιμική και του χρόνου θα είναι ξανά αναιμική για τον ίδιο λόγο. Διότι η αύξηση των φορολογικών εσόδων επικεντρώνεται στην αύξηση της φορολόγησης των νοικοκυριών. Έτσι, λοιπόν, είναι λίγο δύσκολο να γίνουν και τα δυο ταυτόχρονα. Μάλλον θα γίνει μόνο το πρώτο.

Ο Προϋπολογισμός προβλέπει επίσης περικοπές δαπανών. Καλό είναι αυτό, κατ’ αρχάς, θα μπορούσε να πει κανείς, με τη διαφορά ότι προβλέπει ουσιαστικά αύξηση της μισθοδοσίας, αύξηση των μισθοδοτικών εξόδων του δημοσίου και στην ουσία κάνει περικοπές, όπως θα δούμε, στο κοινωνικό κράτος και πουθενά αλλού πρακτικά.

Το 2018 ο στόχος είναι να επιτευχθεί ξανά υπερπλεόνασμα 3,82% έναντι 3,5% που είναι η πρόβλεψη. Και για να συμβεί αυτό έχουμε την πρόβλεψη της ανάπτυξης στο 2,5% για το 2018 και έχουμε και περικοπές. Αυτές είναι οι δύο λύσεις.

Όπως πέρσι έτσι και φέτος -όπως ήδη είπα- οι φόροι, η αδυναμία των τραπεζών, η αλλεργία που επιδεικνύει αυτή η Κυβέρνηση σε μεγάλες επενδύσεις -με μεγάλη συνέπεια, οφείλω να ομολογήσω- ναρκοθετούν ουσιαστικά τις αισιόδοξες προοπτικές που βάζει ο ίδιος ο Προϋπολογισμός. Το άλλο που τις ναρκοθετεί είναι η αδυναμία και η αλλεργία της Κυβέρνησης να κάνει αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Δεν μπορεί πλέον να προέρχονται οι οικονομίες στα έξοδα του Προϋπολογισμού μόνο από περικοπές.

Να πω ένα παράδειγμα. Ψηφίσαμε πέρσι τη θεσμοθέτηση και την επιβολή της ψηφιακής υπογραφής στο Δημόσιο, 400 εκατομμύρια τον χρόνο εξοικονόμηση, λέει ο ΙΟΒΕ, δηλαδή ό,τι κόβεται από τα νοσοκομεία φέτος. Δεν υπάρχει καμία προθεσμία απ’ αυτές που έθετε ο νόμος, ο οποίος υποτίθεται ότι θα εφαρμοστεί μέσα στο 2018, που να μην έχει παραβιαστεί. Δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα.

Έτσι, λοιπόν, προχωράμε και μένουμε ουραγοί στην ανάπτυξη της Ευρώπης και ουσιαστικά επιβαρύνουμε με μεγάλο κόστος περικοπών, αποκλειστικά σχεδόν, το κοινωνικό κράτος. Το κονδύλι για την ασφάλιση, την περίθαλψη και την κοινωνική πρόνοια φέτος είναι σοβαρά περικομμένο. Τα 600 εκατομμύρια αφορούν μόνο την υγεία.

Η Κυβέρνηση βαφτίζει τις απλήρωτες συντάξεις εν τω μεταξύ -τις συντάξεις που η ίδια δεν κατόρθωσε μέσα στο 2017 να υπολογίσει- ως πλεόνασμα στα ταμεία. Άμα, δεν πληρώνω, έχω πλεόνασμα. Αν τα κρατάω στην τσέπη μου κλειδωμένα, έχω  πλεόνασμα.

Βασίζει τις περικοπές στο ότι δεν καταλάβατε τι είναι και επιβαρύνει τους συνταξιούχους με περισσότερες δαπάνες στον γιατρό απ’ ό,τι πριν. Και θα εξηγήσω πώς. Οι περικοπές στην υγεία βγάζουν μάτι. Είναι 350 εκατομμύρια τον χρόνο μόνο για τα νοσοκομεία. Είναι άλλα τόσα περίπου οι επιμέρους περικοπές από τα λειτουργικά έξοδα του Υπουργείου μέχρι τις παροχές για τους ασφαλισμένους.

Να δώσω ένα παράδειγμα. Τετρακόσιες προσλήψεις που διαφημίζει και προαναγγέλλει εδώ και πολύ καιρό ο κ. Πολάκης -και που μακάρι να τις κάνει γιατί είναι χρήσιμες και θα είναι μια πολύ μεγάλη παρέμβαση στο σύστημα υγείας- με βία ξεπερνούν τα 17 εκατομμύρια κόστος τον χρόνο. Οι περικοπές είναι 350. Είναι τέτοια η διαφορά.

Και τι δεν ακούσαμε προχθές στην Επιτροπή όπου θίχθηκε το ζήτημα από τον κ. Πολάκη: ότι δεν ξέρουμε να διαβάζουμε, ότι δεν ξέρουμε μαθηματικά, ότι δεν είναι περικοπές, ότι δεν είναι αυτό που νομίζουμε, ότι είναι κάτι άλλο και ότι ο ΕΟΠΥΥ θα αυξήσει τις πληρωμές προς τα νοσοκομεία, λες και είναι «ο θείος από την Αμερική» ο ΕΟΠΥΥ και κάθε φορά που λείπει κάτι, τσοντάρει με επιταγές -δεν είναι έτσι- και ότι όλα είναι «μέλι-γάλα», ότι εμείς δεν ξέρουμε τι μας γίνεται, ότι αυτά που διαβάζουμε στους πίνακες ως περικοπές δεν είναι.

Αυτό που κάνει η Κυβέρνηση στην πραγματικότητα είναι συγκεκριμένο. Για να επιτύχει το υπερπλεόνασμα που επιδιώκει, περικόπτει 600 εκατομμύρια ακριβώς από τα νοσοκομεία. Αυτά τα 600 εκατομμύρια του χρόνου τέτοια εποχή, αν της βγει ο προϋπολογισμός, θα γίνουν επιδοτήσεις, επιδόματα και δωρεές. Αν δεν της βγει ο προϋπολογισμός, θα γίνουν, κατά πάσα πιθανότητα, εκλογικές παροχές, ό,τι έρθει πρώτο. Κάνει ένα «μαξιλάρι», δηλαδή, για προεκλογικό αγώνα, αν και όταν χρειαστεί.

«Το όριο των αγορών δεν μειώνεται», λέει ο κ. Ξανθός. Είναι η πρώτη ανακρίβεια. Το όριο των αγορών των νοσοκομείων μειώνεται από 4,3 στα 3,7. Αλλά και έτσι ακόμα, στην πραγματικότητα αυτό που γίνεται με το όριο αγορών εκεί και τα λεφτά κάτω είναι ότι τα νοσοκομεία θα τελειώσουν το 2018 φορτώνοντας όλα τους τα χρέη το 2019. Αυτή είναι η πρώτη ανακρίβεια. Τα νοσοκομεία μεταφέρουν χρέη με αυτό τον τρόπο. Φορτώνει η Κυβέρνηση το κόστος του συστήματος υγείας στο 2019. Αυτό κάνει για να βγάλει το πλεόνασμα.

Η δεύτερη ανακρίβεια, που την είπαν ο κ. Πολάκης και ο κ. Ξανθός και την αναπαράγουν όλοι, είναι ότι τα νοσοκομεία έχουν ταμειακά διαθέσιμα στο τέλος της χρονιάς, άρα έχουμε λεφτά να κάνουμε αγορές το 2018. Τα νοσοκομεία έχουν 470 εκατομμύρια διαθέσιμα ταμειακά και 550 εκατομμύρια χρέη ήδη από τον Ιούλιο, τα οποία ανεβαίνουν και δεν τα ξέρουμε ακόμα. Όλες οι δεσμεύσεις υπάρχουν. Τα 470 εκατομμύρια είναι ήδη δεσμευμένα. Τα νοσοκομεία θα βγουν με έλλειμμα στο τέλος του 2018, όταν αυτό ολοκληρωθεί. Αυτά είναι ανακρίβειες. Τα νοσοκομεία χρωστάνε περισσότερα από όσα έχουν στην άκρη, σε απλά ελληνικά.

Τρίτη ανακρίβεια. Ο «θείος από την Αμερική» θα πληρώσει τα κενά. Ο ΕΟΠΥΥ, κύριοι, δεν είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός που έχει λεφτά, που τα οικονόμησε από τους συνταξιούχους με το 60%, για να τα μοιράζει. Ο ΕΟΠΥΥ αποζημιώνει νοσηλείες. Ο μόνος τρόπος για να αυξηθούν τα έσοδα των νοσοκομείων και του συστήματος υγείας από τον ΕΟΠΥΥ είναι η αύξηση της αρρώστιας, της θνησιμότητας και των νοσηλειών. Περισσότεροι καρκίνοι στα νοσοκομεία, περισσότερα λεφτά από τον ΕΟΠΥΥ για τις αμοιβές από το κονδύλι για τους καρκίνους. Περισσότερα φάρμακα στα νοσοκομεία, περισσότερα λεφτά από τον ΕΟΠΥΥ για τα φάρμακα. Δεν έχει δωρεές. Άρα, λοιπόν, δεν υπάρχει ούτε από εκεί χρηματοδότηση. Θα χρειαζόμουν άλλα επτά λεπτά για να πω τι γίνεται στον ΕΟΠΥΥ, αλλά εν πάση περιπτώσει.

Τα 350 εκατομμύρια θα λείψουν. Τα σεντόνια που λείπουν φέτος, όχι γιατί τα κρύβει το προσωπικό, αλλά γιατί δεν υπάρχουν, του χρόνου θα είναι ουσιώδεις ελλείψεις στα φάρμακα και τις υποδομές.

Αυτό, βέβαια, που αποσιωπεί η Κυβέρνηση είναι, πρώτον, ότι θα κάνει περικοπές στις εφημερίες. Τις ψηφίσανε προχθές. Ένα μέρος από τα 350 εκατομμύρια θα το πληρώσουν οι γιατροί. Κάνει ήδη περικοπές στο επικουρικό προσωπικό σιγά-σιγά και στα «σκοτεινά» και ακούσαμε τον Υπουργό προχθές να προβληματίζεται δημοσίως για πρώτη φορά για το θέμα των ανασφάλιστων, με τον τρόπο με τον οποίο το νομοθέτησε, το οποίο περιέχει και τους στρατηγικούς κακοπληρωτές.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Βαρεμένος): Κύριε Μπαργιώτα, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΓΙΩΤΑΣ: Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Βαρεμένος): Ακόμα ένα λεπτό; Είναι δείγμα ωριμότητας να τηρούμε τον χρόνο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΓΙΩΤΑΣ: Είμαι ο μόνος με τον οποίο κάνετε αυτή την κουβέντα πάντα. Ο κ. Ξυδάκης μίλησε οκτώ λεπτά και άλλοι συνάδελφοι μίλησαν δέκα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γεώργιος Βαρεμένος): Μήπως πρέπει να αναλογιστείτε γιατί συμβαίνει αυτό; Που δεν συμβαίνει, όμως.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΓΙΩΤΑΣ: Τελειώνω εδώ, αν θέλετε.

Είμαι υποχρεωμένος, όμως, να επισημάνω ότι δείχνετε μία συγκεκριμένη μεροληψία εναντίον μου και λυπάμαι γι’ αυτό. Δεν εί