Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου σε εκδήλωση στελεχών των μαζικών κοινωνικών κινημάτων

Ευχαριστώ και χαιρετίζω όλους τους αγωνιστές του συνδικαλιστικού μας κινήματος, όλους τους εργαζομένους της χώρας και χαίρομαι γιατί είμαι σήμερα εδώ μαζί σας.

Φίλες και φίλοι, η σημερινή ημέρα είναι πολύ σημαντική, βεβαίως γιατί βρισκόμαστε με τους ανθρώπους της εργασίας, με τα κοινωνικά δίκτυα και κινήματα, βρισκόμαστε με όλες και όλους εσάς που ζείτε την πραγματικότητα της κοινωνίας, την πραγματικότητα της οικονομίας.

Είναι όμως σημαντική ημέρα και γιατί ανακοινώσαμε σήμερα επισήμως το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ με επικεφαλής το Γιώργο Φλωρίδη. Το ψηφοδέλτιο αυτό έχει μια πρωτοτυπία: Περιλαμβάνει 7 γυναίκες και μόνο 5 άντρες.

Στέλνουμε ένα μήνυμα ειδικά στις Ελληνίδες, που παρακολουθούν με προσοχή, περίσκεψη και αγωνία τα πολιτικά πράγματα, βλέπουν να εξελίσσεται μια άγονη και εν δυνάμει επικίνδυνη προεκλογική εκστρατεία, η οποία δεν ασχολείται με τα ουσιώδη, με τα σημαντικά, αλλά ασχολείται με ζητήματα που έχουν ένα καθαρά κομματικό ενδιαφέρον. Άρα με ζητήματα που είναι μακριά από τις προτεραιότητες του κάθε νοικοκυριού, της κάθε επιχείρησης, του κάθε εργαζόμενου, του κάθε φοιτητή και κυρίως του κάθε άνεργου.

Είναι μια ωραία ευκαιρία η σημερινή δυναμική συγκέντρωση του συνδικαλιστικού μας κινήματος εδώ ώστε να ευχαριστήσω για τη συμμετοχή τους στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ:

  • τον Γιώργο Φλωρίδη,
  • τον Τάκη Ρήγα, το Γραμματέα της απερχόμενης Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας,
  • το Νίκο Μπίστη, ιστορικό και συνεχώς μαχόμενο στέλεχος της Κεντροαριστεράς,
  • την Άννα Καραμάνου, πρώην Ευρωβουλευτή και Αντιπρόεδρο των Γυναικών του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος,
  • τη Χαρούλα Ουσουλτζόγλου-Γεωργιάδουπου ήταν μέχρι πριν από λίγο Δήμαρχος Βέροιας και η ίδια δε θέλησε να συνεχίσει,
  • την κα Χρυσούλα Λεμονίδου, καθηγήτρια Νοσηλευτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών,
  • την κα Κατερίνα Σολωμού, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών,
  • το φίλο Χάρη Σταμέλο, δικηγόρο, διδάκτορα Νομικής, Πρόεδρο των Ελλήνων Φεντεραλιστών,
  • την κα Άννα Πάντου, Αντιπρόεδρο της ΕΛΕΠΑΠ, της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Αναπήρων Παίδων Θεσσαλονίκης,
  • την εκπρόσωπο των αγροτών, την Αθανασία Πασχαλίδου,
  • μια νέα κοπέλα, τη Νάγια Κατσιμπάρδη, νομικό
  • και στην τελευταία θέση, τον Κυριάκο Πιερρακάκη, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, οικονομολόγο.

Δίνουν ήδη τη μάχη μαζί μας, μαζί με τους εκατοντάδες υποψηφίους των μαχόμενων συνδυασμών της μάχης του σταυρού, που είναι μάχη για το ΠΑΣΟΚ, για τη Δημοκρατική Παράταξη, για τη χώρα.

 

*****

 Φίλες και φίλοι, πριν μπω στο θέμα μας, που είναι η κατάσταση στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στο Δημόσιο και στη Δημόσια Διοίκηση, οι εργασιακές σχέσεις, η εισφορά του ΠΑΣΟΚ, θα μου επιτρέψετε ένα σύντομο πρόλογο που αφορά την επίκαιρη και αδιέξοδη προφανώς συζήτηση που εξελίσσεται σήμερα:

-σε σχέση με τις αντοχές τις χρηματοδοτικές της χώρας

-σε σχέση με τα περιβόητα έντοκα γραμμάτια

-σε σχέση με το μέχρι ποιο χρονικό σημείο η χώρα έχει πρόβλημα, πότε αποκτά ενδεχομένως πρόβλημα

-τι γίνεται με τις Τράπεζες

-τι γίνεται με το δανεισμό

-τι γίνεται με τις υποχρεώσεις της χώρας

-Ποια είναι τα περιθώρια που έχουμε για να ολοκληρώσουμε τη διαπραγμάτευση, να ολοκληρώσουμε την ασφαλή έξοδο από το μνημόνιο, να περάσουμε στην άλλη σελίδα, τελείως διαφορετική. Τη σελίδα που νομικά λέγεται προληπτική πιστωτική γραμμή, αλλά στην πραγματικότητα είναι η μετάβαση στην ομαλότητα, η επιστροφή της Ελλάδας σιγά-σιγά στη θέση του ουσιαστικά ισότιμου κράτους μέλους της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και αυτά έχουν τεράστια επίπτωση στην πραγματική οικονομία, στη ρευστότητα, στις επενδύσεις, στη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Αλλά και στη δυνατότητα του ίδιου του κράτους να καθορίσει με άλλον τρόπο τις σχέσεις του με τους εργαζομένους του στη Δημόσια Διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Αν και τα πάντα ξεκινούν από τη δυνατότητα του ιδιωτικού τομέα να παράγει πλούτο, ν’ αυξάνει το ΑΕΠ, να δίνει δουλειά, να δίνει προοπτική ευημερίας, να δίνει τη χειροπιαστή προοπτική αποκατάστασης των αδικιών και ανάκτησης του εδάφους που έχασε η χώρα όχι λόγω του μνημονίου , αλλά λόγω της κρίσης.

Γιατί όλα αυτά που πάθαμε, δεν τα έφερε το μνημόνιο, κάποια ωραία στιγμή το 2010, όλα αυτά τα έφερε η βαθιά ανεξέλεγκτη κρίση που σοβούσε από το 2007, αλλά δεν είχε γίνει αντιληπτή και η προσπάθειά μας ήταν να σώσουμε την κατάσταση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Μεγάλες απώλειες, αλλά δυστυχώς αυτή ήταν η μόνη λύση για να σώσουμε όλα τα υπόλοιπα.

Αν θέλετε, να σώσουμε το 70% χάνοντας το 30% σταδιακά, σε μια συντεταγμένη κι ελεγχόμενη πορεία που σου επιτρέπει να ξανακερδίσεις γρήγορα, δυναμικά αυτό που έχασες και να βγεις μπροστά. Γιατί θα έχεις διορθώσει και όλα τα αίτια που σε έφεραν στην κατάσταση αυτή, σε ταπείνωσαν, σε έκαναν ως χώρα να χάσεις την ανταγωνιστικότητά σου, το δυναμισμό σου, την ικανότητά σου να παράγεις κοινωνικό πλεόνασμα και εθνικό πλούτο.

Δεν έφερε το μνημόνιο την κρίση, όσα προβλήματα και να έχει, όσο συντηρητική και κακιά να είναι η Ευρώπη, είναι η κρίση που έφερε το μνημόνιο με τον τρόπο αυτό.

Όμως, παρακολουθώ -και σήμερα αυτό πήρε ακραίες διαστάσεις- μια στείρα, αδιέξοδη κι επικίνδυνη σύγκρουση ανάμεσα στον άγαρμπο εκφοβισμό της κοινής γνώμης από τη μια μεριά και έναν αφελή εφησυχασμό ,που αν δεν είναι αφελής είναι απλώς κουτοπόνηρος ,από την άλλη μεριά.

Το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη, καταγγέλλει απερίφραστα και τον εκφοβισμό και τον εφησυχασμό, την όποια παραποίηση των δεδομένων, οποιαδήποτε αλλοίωση της πραγματικής εικόνας.

Και επειδή κάποιοι πρέπει να λένε την αλήθεια στον κόσμο, στον ελληνικό λαό και ο ελληνικός λαός αγωνιά ν’ ακούσει την αλήθεια, εμείς θα του την πούμε ακόμη και αν δεν είναι ώριμος πάντα να την ψηφίζει και να τη δέχεται την αλήθεια αυτή. Γιατί τα ψέματα ,όπως έχουμε πει, ηχούν πιο ευχάριστα και πιο γλυκά.

Φίλες και φίλοι, η χώρα αυτή τη στιγμή έχει να λαμβάνει από τους εταίρους και δανειστές της από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, περίπου 11 δισ. ευρώ που έχουν καθυστερήσει και δε μας έχουν δοθεί ως δόσεις το 2014. Θέλει πολλή δουλειά, μεγάλη εμπειρία, πολλούς χειρισμούς για να μπορείς να καλύψεις προσωρινά το κενό στην καταβολή των δόσεων.

Είναι πολύ σημαντικό γεγονός η επιστροφή μας στις αγορές ομολόγων, όχι εντόκων γραμματίων, λίγο πριν τις ευρωεκλογές. Και αν δεν υπήρχαν δύο προβλήματα, η ξαφνική κρίση στην Πορτογαλία σε μια από τις μεγαλύτερες Τράπεζες που είχε αρνητικές επιπτώσεις σε όλη την Ευρώπη και τ’ αποτελέσματα των ευρωεκλογών που δημιούργησαν την εντύπωση ότι αλλάζει ο συσχετισμός δυνάμεων, άρα η κυβέρνηση έχει μικρό ορίζοντα, εάν δεν υπήρχε η άρνηση της αντιπολίτευσης να συναινέσει στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, αν δεν ήταν υποχρεωτική από το Σύνταγμα η διάλυση της Βουλής, δε θα είχε ανέβει ο πήχης της διαπραγμάτευσης, δε θα μας είχαν αρνηθεί τη νομιμοποίηση να διαπραγματευόμαστε και να δεσμευόμαστε εκ μέρους της χώρας.

Αυτό μας το αρνήθηκε η αντιπολίτευση αλλά από ένα σημείο και μετά μας κοιτούσαν περίεργα και οι ξένοι εταίροι και συνομιλητές μας. Η χώρα πορεύεται όμως, στέκεται όρθια.

Δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα με το τραπεζικό σύστημα. Και η αλήθεια είναι ότι η συμπεριφορά του καταθετικού κοινού είναι μια συμπεριφορά άψογη με πίστη στη χώρα και την προοπτική της και αυτό φαίνεται στα αριθμητικά δεδομένου του τραπεζικού συστήματος. Αλλά βεβαίως είναι επίσης δεδομένο ότι από την αρχή της κρίσης μέχρι ένα σημείο, και το σημείο αυτό είναι στην πραγματικότητα η έναρξη του δεύτερου Προγράμματος και το κούρεμα στο χρέος που επιβάλλαμε το Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2012, είχαμε μια εκροή που ξεπερνά τα 80 δισεκατομμύρια, αλλά εκεί μείναμε.

Κι έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να υπάρχουν οι καταθέσεις ,γιατί αυτό σημαίνει πίστη και στο μέλλον της χώρας. Αυτό χρηματοδοτεί επιχειρήσεις, θέσεις απασχόλησης, δίνει απάντηση στους ανέργους, αλλά δίνει και απάντηση στην αγωνία του εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα για το αν είναι ασφαλής ή όχι η δική του θέση εργασίας.

Η δική μας προσπάθεια και η δική μας αγωνία είναι διπλή. Να δημιουργούμε θέσεις εργασίας, μέσα από την ανάπτυξη και την επιστροφή στην ομαλότητα αλλά και να προστατεύουμε τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας, κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Άρα, οι τράπεζες δεν έχουν πράγματι πρόβλημα γιατί ανακεφαλαιοποιήθηκαν ισχυρά και ανακεφαλαιοποιήθηκαν ισχυρά με τη βοήθεια του κράτους και τη συμμετοχή του διεθνούς ιδιωτικού τομέα. Αλλά κυρίως με τη βοήθεια του κράτους, γιατί καταφέραμε μέσα από το μεγάλο κούρεμα του χρέους και το νέο δάνειο, να έχουμε 50 δισ. ευρώ στη διάθεσή μας για την προστασία των καταθέσεων, όχι των τραπεζιτών, των μετόχων και περίσσεψαν και 11 δισ. ευρώ με τα οποία θα στηρίξουμε την προληπτική πιστωτική γραμμή τώρα, διαγράφοντας από το χρέος τα ποσά αυτά, δηλαδή μειώνοντας το χρέος κατά άλλο ένα 6% του ΑΕΠ.

Όμως το μυστικό είναι πάντα η σχέση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία δίνει φθηνή ρευστότητα και η φθηνή ρευστότητα είναι που ρίχνει τα επιτόκια και επιτρέπει να κινηθεί η αγορά, να γίνουν επενδύσεις.

Επιτρέπουν να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στο κόστος του χρήματος που πληρώνει ο Έλληνας μικρομεσαίος επιχειρηματίας, σε σχέση με τον Γερμανό που πληρώνει μηδαμινά επιτόκια και έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα κλειδωμένο υπέρ του. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του ευρώ και της Ευρωζώνης.

Εάν δεν ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου, το λιγότερο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι να φύγουμε από τα φτηνά επιτόκια και να βρίσκουμε χρήμα , στο μέτρο που αυτό θα επιτρέπεται, μέσα από την Τράπεζα της Ελλάδος, το περιβόητο ELA, με πολύ ακριβότερο επιτόκιο.

Και ο φόβος είναι πολιτικές εκκρεμότητες σε σχέση με τη διαπραγμάτευση να κάνουν αμυντικές τις Τράπεζες και να μειώνουν τη ρευστότητα, το χρήμα να μειώνεται και να γίνεται ακριβότερο. Κακό για τις επιχειρήσεις, κακό για την αγορά εργασίας, κακό για τον άνεργο.

Από την άλλη μεριά αυτό που είπαμε για τους καταθέτες δεν ισχύει για τους οφειλέτες του δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων. Είναι προφανές ότι η προεκλογική περίοδος και η πολιτική αβεβαιότητα δημιουργεί πρόβλημα ταμειακό και στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά Ταμεία και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Δεν υπάρχει απεριόριστος χρόνος προκειμένου εμείς να λύνουμε διάφορα πολιτικά προβλήματα, ερήμην της πραγματικότητας που είναι ότι πρέπει τα Ταμεία να έχουν λεφτά για συντάξεις και το δημόσιο να έχει λεφτά για τις υποχρεώσεις του.

Προφανώς αν δεν λύσουμε όλα τα θέματα που είναι εκκρεμή  με τους εταίρους μας, δεν θα έρθουν και τα 11 δισ. ευρώ που μας χρωστάνε ήδη – μας χρωστάνε από το δάνειο δηλαδή -ούτε αυτά που είναι για το 2015 και αυτά θα σφίγγουν τη ρευστότητα στην αγορά.

Η σκέψη ότι όλα αυτά τα λύνουμε με έντοκα γραμμάτια, είναι μια σκέψη ερασιτεχνική, είναι μια σκέψη ανακριβής. Διότι τον Μάρτιο θα πρέπει να αναχρηματοδοτήσουμε περίπου 4 δισ. ευρώ εντόκων γραμματίων .Αυτά τα έντοκα γραμμάτια τα αγοράζουν οι ελληνικές τράπεζες πρακτικά, άρα αφαιρείται ρευστότητα από την αγορά, αλλά εάν θέλουμε να εκπληρώσουμε και τις πρόσθετες υποχρεώσεις τα 4 δισ. ευρώ γίνονται 8 δισ. ευρώ.

Το πλαφόν που έχουμε για έντοκα γραμμάτια είναι 15 δισ. ευρώ. Αν χρειαστούμε και άλλα 4 τουλάχιστον ,πάμε ήδη στα 19 δις . Γιατί είναι το πλαφόν 15 δισ. ευρώ; Γιατί αν δεν ήταν αυτό το πλαφόν, τότε δεν θα είχε μείνει καθόλου ρευστότητα στην αγορά για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας, ακόμη και για την απλή αναχρηματοδότηση δανείων που έχουν ανάγκη οι επιχειρήσεις για τα κεφάλαια κίνησής τους, για τη χρηματοδότηση των εξαγωγών τους.

Άρα έχει πολύ μεγάλη σημασία να ξέρουμε που βρισκόμαστε. Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι όπως έχω πει κατ’ επανάληψη και το λέω και σήμερα και το λέω και σε αυτούς που προσπαθούν να εκφοβίσουν τον ελληνικό λαό και σε αυτούς που πάνε να αποκοιμίσουν τον ελληνικό λαό και που οι δύο συγκροτούν την τεχνητή μυωπική και τυφλή πόλωση μεσαίου επιπέδου, ότι το πρόβλημα είναι πρωτίστως πολιτικό.

Αλλά και πρόβλημα γνώσης και διαχείρισης, εμπειρίας και ικανότητας. Γιατί μπορεί να χάσεις το παιχνίδι, ακόμη κι αν θες να κάνεις τη στροφή και τη μεταστροφή και τη λεγόμενη κωλοτούμπα, αλλά να μην μπορείς ,γιατί δεν ξέρεις να την κάνεις και δεν προλαβαίνεις.

Γι’ αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να πούμε καθαρά στον ελληνικό λαό ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η πολιτική αβεβαιότητα και θα εξακολουθήσει να είναι η πολιτική αβεβαιότητα ,αν στις εκλογές δεν είναι ισχυρό το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη.

 

*****

 Συγνώμη που το λέω έτσι απλά, αλλά το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι ο τρίτος πόλος, ο φορέας της τρίτης εντολής ο καταλύτης και ο εγγυητής των εξελίξεων.

Αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το ερώτημα ποιος θα είναι πρώτος ,ποιος δεύτερος. Και αυτό είναι κρίσιμο βέβαια. Γιατί υπάρχει το περιβόητο bonus των 50 εδρών, αλλά ας προσέχανε. Έπρεπε να το είχαμε αλλάξει αυτό, έπρεπε να έχουν δεχτεί την πρότασή μας και αυτό πρέπει να γίνει μετά τις εκλογές.

Αλλά πρέπει να σχηματιστεί άμεσα Κυβέρνηση ευρύτατης συνεργασίας όλων των δυνάμεων του συνταγματικού τόξου που πιστεύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Κανείς δεν μπορεί να κρύψει τη δική του κομματική ανευθυνότητα πίσω από την υπευθυνότητα άλλων. Αυτά τελειώσανε!

Δεν υπάρχουν περιθώρια για δεύτερες εκλογές. Όποιος πάει να παίξει αυτό το παιχνίδι, όπως έγινε το 2012 δημιουργεί τεράστια προβλήματα εθνικής υπόστασης. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ούτε εκφοβισμός, ούτε εφησυχασμός, ούτε αναβαθμισμένες απειλές, ούτε υποβαθμισμένες διαβεβαιώσεις ότι τίποτε δεν συμβαίνει.

Η πραγματικότητα είναι απλή, καθαρή, αποτυπώνεται σε αριθμούς και σε ευρωπαϊκές διαδικασίες οι οποίες δεν αφορούν μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες τις χώρες πολύ μεγαλύτερες χώρες.

Η Ελλάδα είναι η ευκαιρία να στέλνονται μηνύματα σε άλλους και αλίμονο αν πάμε να κάνουμε την Ελλάδα πειραματόζωο για να στείλει κάποιος ένα μήνυμα σε κάποιον άλλον εις βάρος μας και εμείς να έχουμε την αίσθηση ότι επικοινωνούμε με την παγκόσμια ιστορία, ότι αλλάζουμε τη ροή των διεθνών ή έστω των πανευρωπαϊκών εξελίξεων. Ενώ είμαστε απλά ο Κασίδης στο κεφάλι του οποίου εκτελείται ακόμη τώρα ένα πείραμα.

Αυτό δείχνει τη σημασία που έχει η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι μπαλαντέρ κυβερνητικό, ούτε έχει καμία επιθυμία να μετέχει στα κυβερνητικά βάρη. Εμείς προτείναμε το Μάιο του 2012 κυβέρνηση συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε.  Έστω με τη ΝΔ και τη ΔΗΜΑΡ με τον κ. Κουβέλη Πρωθυπουργό, αλλά δεν ήθελαν να κάνουμε κυβέρνηση, ήθελαν να πάμε σε εκλογές. Και ξαναπροτείναμε τον Ιούνιο του 2012 συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ και της ΝΔ γιατί ήταν πρώτο κόμμα και είχε τις 50 έδρες. Και δεν μπήκαμε με υπουργούς πολιτικά πρόσωπα, αλλά με τεχνοκράτες για να κρατήσουμε αποστάσεις.

Αναγκαστήκαμε να στρατευτούμε ένα χρόνο αργότερα υπό πολύ άσχημες συνθήκες.

Και τώρα το ζήτημα δεν είναι ο ρόλος των στελεχών μας και τα κυβερνητικά αξιώματα, αλλά η ολοκλήρωση της μόνης υπαρκτής, της μόνης ασφαλούς, της μόνης συγκεκριμένης και υπεύθυνης εθνικής στρατηγικής.

Εδώ δεν μιλάμε για αλήθεια και ψέμα με την έννοια ενός εκλογικού παιχνιδιού κομμάτων, εδώ μιλάμε για ζητήματα ζωής ή θανάτου του τόπου, αφού έχει κάνει όλες τις θυσίες, αφού χάσαμε το 30% σε εσωτερική υποτίμηση κατ’ ανάγκη, να πάμε τώρα και στην αβεβαιότητα να χάσουμε το υπόλοιπο 70%, αντί να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος.

Γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να θυμόμαστε τι θα είχε συμβεί αν δεν μετείχε το ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση συνεργασίας, ποιες αποφάσεις θα είχαν ληφθεί ή ποιες αποφάσεις επέβαλλε το ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα δυόμιση χρόνια.

Να αρχίσω από τα πιο απλά;

-Ότι δεν θα υπήρχε το πλαίσιο της εργασιακής νομοθεσίας, του συνδικαλιστικού νόμου, εάν δεν επέμενε το ΠΑΣΟΚ;

-Ότι θα είχαν αρθεί όλοι οι φραγμοί στις ομαδικές απολύσεις, αν δεν επέμενε το ΠΑΣΟΚ;

-Ότι δεν θα είχαν γίνει  τα προγράμματα για τους ανέργους, τα προγράμματα για τη στήριξη των υφιστάμενων θέσεων εργασίας, αλλά και τα προγράμματα για τους ανέργους, τα προγράμματα μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της κοινωφελούς εργασίας, της αυτεπιστασίας, τα προγράμματα μέσω των επιχειρήσεων;

Όλα αυτά είναι η δική μας προσπάθεια και η δική μας αγωνία από την αρχή αυτής της κυβερνητικής περιόδου;

Θα υπήρχε ιατροφαρμακευτική κάλυψη για όλους και γι’ αυτούς που είναι άνεργοι και γι’ αυτούς που είναι ανασφάλιστοι, αν δεν επέμενε το ΠΑΣΟΚ;

Θυμάμαι τον εαυτό μου ως Υπουργό Οικονομικών να εκλιπαρεί να γίνει αποδεκτή από τη ΝΔ, μια περικοπή των επικουρικών συντάξεων η οποία ήταν όλη κι όλη 324 εκατομμύρια ευρώ που θα κοβόντουσαν γιατί δεν είχαν τα ταμεία λεφτά εκείνη τη στιγμή και κάποιοι λέγανε όχι δεν θα γίνει καμία περικοπή και είδαμε τι έγινε. Και μετά φτάσαμε δυστυχώς σε περικοπή δις.

Αλλά το ΠΑΣΟΚ, οι βουλευτές μας είναι αυτοί που εγγυήθηκαν ότι δεν θα υπάρξουν και δεν θα υπάρξουν περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Κι αυτό είναι απόλυτη δέσμευσή μας.

Έχει επίσης πολύ μεγάλη σημασία να θυμηθούμε ότι όλα τα μέτρα κοινωνικής προστασίας και ευαισθησίας, όλα τα μέτρα κοινωνικής συνοχής έχουν πατρότητα ή μητρότητα, ανάλογα με τα στελέχη μας αν είναι άντρες ή γυναίκες.

Και το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και η συνέχεια του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» και η εξαίρεση των ατόμων με βαριές αναπηρίες από τη μείωση των συντάξεων.

Αλλά γιατί να ξεχάσω τη μεγάλη θεσμική πρωτοβουλία του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών;  Του ΠΑΣΟΚ πρόταση είναι ο ψηφισμένος νόμος που διασφαλίζει τα έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων υπέρ του ελληνικού ασφαλιστικού συστήματος. Και δεν ψηφίσαμε απλώς  ένα νόμο για έσοδα που θα έρθουν. Και στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έχουμε κάνει την περίοδο αυτή μια τεράστια προσπάθεια για να προωθήσουμε την υπόθεση της εκμετάλλευσης του ελληνικού ορυκτού πλούτου, του υπόγειου και του υποθαλάσσιου και το σημαντικότερο που έχει γίνει στην ιστορία της υπόθεσης αυτής είναι ότι έχουμε προκηρύξει τα θαλάσσια οικόπεδα για πρώτη φορά.

Και αυτά ισχύουν φυσικά και ευρύτερα.

Το κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ επεκτάθηκε και επεκτείνεται και θα επεκτείνεται.

Η προσπάθειά μας να γίνει όσο γίνεται πιο ήπιος ο ΕΝΦΙΑ για τους αγρότες και ευπαθείς ομάδες, έδωσε κάποιους καρπούς, αλλά όταν πήραμε το πρώτο μέτρο το Σεπτέμβριο του 2011 είχαν πέσει να μας σφάξουν όλοι, με πρώτη και καλύτερη τη Ν.Δ. τότε. Το θυμάστε. Ήταν η περίοδος του αντιμνημονιακού αγώνα και των αγανακτισμένων.

Και τα ίδια φυσικά ισχύουν και στο δημόσιο, στη δημόσια διοίκηση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Γιατί εμείς ήμασταν αυτοί που δεν αφήσαμε να προχωρήσει μια δήθεν αξιολόγηση αναγκαστικών ποσοστώσεων. Και επιβάλλαμε τη λύση μιας ορθής  αξιολόγησης.  Μιας αξιολόγησης που δεν είναι προδιαγεγραμμένη εκ των προτέρων, που δεν έχει Καιάδα. Μιας αξιολόγησης στην οποία χωράνε όλοι με ένα δίκαιο και διαφανή τρόπο.

Και εμείς βάλαμε τέλος στην απειλή των απολύσεων, γιατί έχουν μειωθεί οι εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα κατά 260.000 τα τελευταία χρόνια. Έχουμε να εμφανίσουμε άλλα δεδομένα και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι κανείς δεν αποδίδει υπό απειλή ή με φόβο και είναι κρίμα να υπάρχει αγωνία και σύγχυση σε όλο το δυναμικό της δημόσιας διοίκησης, γιατί πρέπει να καλυφθούν στόχοι απολύσεων για 1.000 – 2.000 άτομα που δεν θα είναι κανείς από τους πραγματικά εργαζόμενους – αρκούν οι πειθαρχικοί έλεγχοι.  Αλλά γιατί να υπάρχει η φοβία, η σπέκουλα; Γιατί να υπάρχει ο αποπροσανατολισμός;

Έχει πολύ μεγάλη σημασία λοιπόν αυτά να τα συνδέσουμε και με την προσπάθειά μας να διασφαλίσουμε τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των ταμείων και των ταμείων της κύριας και των ταμείων της επικουρικής ασφάλισης.

Και τώρα στόχος φυσικά είναι αυτά που αναγκαστήκαμε να δεχτούμε ως προσωρινά μέτρα υπό την πίεση της ανάγκης να έρθουν οι δόσεις του δανείου και να κρατηθεί όρθια η οικονομία, η αγορά, η θέση εργασίας κ να αντιμετωπιστούν .

Με πρώτο και καλύτερο το ζήτημα της συλλογικής αυτονομίας, που είναι και η βασική θεσμική αποστολή του συνδικαλιστικού κινήματος. Γιατί χωρίς το θεσμό των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων, δεν λειτουργεί ούτε η κοινωνία, ούτε η διοίκηση, ούτε το αναπτυξιακό μέλλον της χώρας.

Και ταυτόχρονα θα λειτουργεί το δίκτυο κοινωνικής ασφάλειας για τις ευπαθείς ομάδες με όλα αυτά που ανέφερα ήδη .Με καλύτερο παράδειγμα το εγγυημένο εισόδημα που ήδη εφαρμόζεται και στις 13 περιφέρειες πιλοτικά. Αλλά φυσικά και η Βοήθεια στο Σπίτι και η στήριξη του χαμηλοσυνταξιούχου και η προστασία του ανάπηρου.

Το σημαντικότερο είναι ότι έχουμε παρουσιάσει, φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, ήδη από το Μάιο του 2014 το ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης και ανασυγκρότησης της χώρας. Αλλά πώς το παρουσιάσαμε; Δεν το παρουσιάσαμε λέγοντας τα αυτονόητα.  Τα χιλιοειπωμένα στερεότυπα . Γιατί φυσικά όλοι δεν βλέπουν την ανάγκη να αξιοποιήσουμε τη γη μας, την αγροτική μας παραγωγή, την κτηνοτροφία, τον τουρισμό, τις υποδομές, την ενέργεια, την παράδοση, τον πολιτισμό; Όλοι δεν βλέπουν την ανάγκη να δώσουμε έμφαση στην έρευνα, στην καινοτομία, τη νεανική επιχειρηματικότητα, τους νέους αγρότες; Αυτά είναι γενικής αποδοχής.

Το σημαντικό είναι να τα βλέπεις όλα αυτά ως κοιτάσματα απασχόλησης, γιατί δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς θέσεις εργασίας. Υπάρχει μια τραγική έκφραση σε διάφορους ευρωπαϊκούς κύκλους η οποία λέγεται ανάπτυξη χωρίς δουλειές, χωρίς θέσεις εργασίας. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Δεν μπορούμε να έχουμε μια ανάπτυξη μόνο σε τομείς έντασης κεφαλαίου, αλλά από την άλλη μεριά πρέπει να διατηρήσουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, πλεονεκτήματα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Και έγινε το εξής καταπληκτικό που το επαναλαμβάνω τις τελευταίες μέρες. Προτείναμε ως εφικτή τη δημιουργία 640.000 θέσεων εργασίας τα επόμενα πέντε χρόνια και θα περίμενε κανείς να μας πούνε οι επιστήμονες ότι υπερβάλουμε, γιατί αναπτύσσουμε έναν λόγο κομματικό. Και μας είπαν οι διευθύνσεις μελετών των τραπεζών ότι είναι 720.000 οι εφικτές θέσεις. Περισσότερες από όσες έχουμε πει. Άρα είμαστε σε ασφαλή πλευρά.

Μπορούμε πράγματα ,φίλες και φίλοι ,να βρούμε 40.000 θέσεις εργασίας – το επιτελείο μας έχει υπολογίσει σε 40.400 – στον πρωτογενή τομέα. Από το εθνικό απόθεμα, δηλαδή από τα δικαιώματα μέσω ενισχύσεων, από το καθεστώς των νέων γεωργών, από τα σχέδια βελτίωσης αγροτικών εκμεταλλεύσεων, από τη μεταποίηση αγροτικών και αλιευτικών προϊόντων, από τα τοπικά προγράμματα ανάπτυξης Leader και ΟΠΑΧ.

Στον τουρισμό έχουμε υπολογίσει ότι μπορεί να βρεθούν 260.000 θέσεις εργασίας.

Στον τομέα της ενέργειας και του περιβάλλοντος 77.000 θέσεις εργασίας.30.000 στις δράσεις για παραγωγή και εξοικονόμηση ενέργειας. 25.000 στη διαχείριση αποβλήτων και υδατικού δυναμικού. 12.000 στην υλοποίηση του Εθνικού Κτηματολογίου και 10.000 στο Εθνικό Σύστημα Προστασίας της Φύσης.

Έχουμε ολοκληρωμένες δράσεις ενίσχυσης απασχόλησης με επιδότηση θέσεων εργασίας σε επιχειρήσεις για ανέργους που καλύπτει 150.000 άτομα και αγωνιστήκαμε να ξεκινήσουμε με τις πρώτες 50.000. 50.000 είναι το πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας που πρέπει να επαναλαμβάνεται. Η επίπτωση από τη μείωση ασφαλιστικών εισφορών έχει υπολογιστεί στις 30.000 θέσεις και από την κοινωφελή εργασία σε 75.000 θέσεις εργασίας.

Στη μεταποίηση υπολογίζουμε ότι μπορεί να έχουμε 25.000 νέες επιχειρήσεις. Και φυσιολογική αύξηση δραστηριότητας με την προοπτική του θετικού ρυθμού ανάπτυξης. Όλα αυτά είναι άλλες 200.000 θέσεις.

Και στις υποδομές, στους μεγάλους οδικούς άξονες, στο μετρό της Θεσσαλονίκης, στα μεγάλα έργα άλλες 50.000.

Όλα αυτά είναι μετρημένα με ακρίβεια, αλλά περισσότερο από την ακρίβεια σημασία έχει η αποφασιστικότητα. Σημασία έχει η πολιτική βούληση. Σημασία έχουν οι πολιτικές και μακροοικονομικές και δημοσιονομικές συνθήκες, γιατί είναι πραγματικά κρίμα και άδικο να έχουν γίνει αυτά που έγιναν, να έχουμε ακρωτηριαστεί πολιτικά και συναισθηματικά.

Με την ευκαιρία καλούμε όλη την παράταξη, όλους τους φίλους και συντρόφους στην κοίτη της παράταξης εδώ που η ψήφος είναι χρήσιμη, κρίσιμη παραταξιακά και εθνικά. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο, δεν υπάρχουν περιθώρια για οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση.

Έχει λοιπόν πολύ μεγάλη σημασία για να γίνουν όλα αυτά.  Να προστατεύσουμε τις θυσίες και το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί. Η Ελλάδα κέρδισε θέσεις ανταγωνιστικότητας. Η Ελλάδα έχει εξυγιανθεί δημοσιονομικά. Τώρα μπορούμε να κάνουμε το επόμενο βήμα για το χρέος, ώστε το χρέος να είναι βιώσιμο όχι για 10 ή 15 χρόνια, αλλά για 50 χρόνια με ένα τρόπο ασφαλή, σχεδόν συμφωνημένο .

Αλλά όπως είπα και στην αρχή, γιατί είμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές, σημασία έχει το πολιτικό αποτέλεσμα. Σημασία έχει να υπάρχει στις 26 Ιανουαρίου σχέδιο, κυβέρνηση, εγγυητής.

Ο λαός θα βρει τη χώρα σε μια κατάσταση στις 25 Ιανουαρίου όταν πάει στην κάλπη, που μας επιτρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπρος και να ολοκληρώσουμε, αλλά ανοίγει και το ενδεχόμενο να πάμε πολλά βήματα πίσω και να υποστούμε συνέπειες ιστορικού χαρακτήρα. Το βήμα θα πρέπει να γίνει προς τα μπρος.

Αλλά όπως είπα προηγουμένως και το επαναλαμβάνω, όλα τα ποσοστά των κομμάτων είναι κρίσιμα και όλοι έχουν τις μεγαλύτερες φιλοδοξίες, η δική μας φιλοδοξία είναι κάτι παραπάνω από παραταξιακή, είναι εθνική και ιστορική .

Γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία το ισχυρό ποσοστό του ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ τρίτος πόλος, τρίτη εντολή, εγγυητής των εξελίξεων.

Κι αυτό μπορείτε να το πετύχετε όλες και όλοι εσείς με τον αγώνα σας, με τη μάχη σας, με το λόγο σας, με την επιρροή σας. Εμπρός . Αυτή η προσπάθεια είναι μια προσπάθεια που θα μας τιμήσει όλους και θα δώσει απάντηση στις αγωνίες των Ελλήνων.

Η χώρα βρίσκει τη θέση που της αξίζει.

Η παράταξη θα παίξει το ρόλο που της αξίζει.

Γεια σας και με τη νίκη. Γεια σας.