Φίλες και φίλοι, χαίρομαι πραγματικά που βρισκόμαστε σήμερα εδώ στη Λάρισα, στην πρωτεύουσα της Θεσσαλίας.

Χαίρομαι γιατί σήμερα είναι εδώ όλο το ΠΑΣΟΚ, όλη η Δημοκρατική Παράταξη. Ενωμένο, δυνατό, μαχητικό, πεισματωμένο !Βλέπω στα πρόσωπά σας τον καλύτερο οιωνό για τα εκλογικά αποτελέσματα στις 25 Ιανουαρίου. Γιατί εσείς, η κάθε μια και ο καθένας από εσάς, είστε η αυθεντική παράταξη, είστε οι εκπρόσωποι των δικών μας απόψεων και ιδεών. Εσείς μαζί μ’ εμάς, έχετε πληρώσει ακριβά το πολιτικό και συναισθηματικό κόστος της τεράστιας προσπάθειας που έχουμε κάνει τα τελευταία 5 χρόνια.

Μακάρι να μας είχε απαλλάξει η μοίρα από αυτή την τεράστια δυσκολία, από τόσο βαριά και επώδυνα διλήμματα. Γιατί είναι πραγματικά βαρύ και δύσκολο για το ΠΑΣΟΚ που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ελλάδα της μεταπολίτευσης, είναι βαρύ και δύσκολο για το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Παράταξη που έστησε στα πόδια του το κοινωνικό κράτος, την ισονομία, την ισοπολιτεία, ν’ αναγκάζεται να πάρει αποφάσεις που έχουν επιπτώσεις αρνητικές στους πολίτες, στο εισόδημά τους, στις συντάξεις τους, στην ανάπτυξη, στην απασχόληση.

Γιατί αυτό ήταν δυστυχώς απολύτως αναγκαίο, προκειμένου να διαφυλάξουμε τα πολύ περισσότερα που κρατήσαμε αλώβητα. Αλλά δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, διαπαιδαγωγημένο στις λογικές της μεταπολίτευσης και με δική μας ευθύνη, νομίζει ακόμα και τώρα ότι είναι το μνημόνιο και οι δύσκολες αποφάσεις που έφεραν την κρίση. Ενώ η απλή αλήθεια είναι πως η κρίση ,που συνειδητοποιήσαμε απλώς το 2009 ,αλλά ήταν πολύ πιο βαθιά, πολύ πιο παλιά, είναι αυτή που μας ανάγκασε να πάρουμε τα δύσκολα μέτρα για να προστατεύσουμε τη χώρα, από τον όλεθρο, την καταστροφή, την ασύντακτη χρεοκοπία.  Οχι μόνο την οικονομική αλλά και τη δημοκρατική, την κοινωνική, από τη διάλυση του ίδιου του κοινωνικού ιστού.

Πραγματικά ακόμη και τώρα συναντώ καλόπιστους ανθρώπους, προοδευτικούς, πονεμένους, ανθρώπους της καθημερινότητας, που πιστεύουν ότι υπήρχαν εύκολες λύσεις. Ότι μπορούσαμε με άλλον τρόπο να έχουμε αντιμετωπίσει τα προβλήματα, χωρίς να επωμισθούμε δυσκολίες.

Ακόμη και τώρα υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι έγινε μια συνωμοσία διεθνής σε βάρος της Ελλάδας και βρέθηκαν κάποιοι πολιτικοί, κάποιες κυβερνήσεις, πρόθυμες να συμπράξουν με αυτούς τους διεθνείς συνωμότες, προκειμένου να επιβάλλουν στον ελληνικό λαό μέτρα που κάλλιστα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει.

Ποιοι; Εμείς. Εμείς που δώσαμε υπόσταση στο μικρομεσαίο. Εμείς που πήραμε το μη προνομιούχο Έλληνα και τον φέραμε στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής και του κρατικού ενδιαφέροντος,. Εμείς που προστατεύσαμε το εισόδημα και τις προοπτικές του Έλληνα αγρότη. Εμείς που αλλεπάλληλες φορές αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό . Εμείς που διαμορφώσαμε το πρόσωπο της σύγχρονης Ελλάδας, της Ελλάδας που έπρεπε να ξεπεράσει τις πληγές, τις ανισότητες, τις αδικίες του μετεμφυλιακού κράτους, του εμφυλίου πολέμου, της κατοχής και των δεκαετιών του μεσοπολέμου.

Γιατί το 1981, με την πρώτη μεγάλη νίκη του Ανδρέα Παπανδρέου, έπρεπε να πάρουν εκδίκηση ,με την έννοια της δικαίωσης, γενιές και γενιές ολόκληρες. Η γενιά της εθνικής αντίστασης, η γενιά του 1-1-4, η γενιά του αντιδικτατορικού αγώνα και βέβαια η γενιά της μεταπολίτευσης που είχε αναλάβει την πρωτοπορία στη συγκρότηση του ΠΑΣΟΚ . Που ήταν ό,τι πιο νεωτερικό, ό,τι πιο ριζοσπαστικό είχε αναδείξει ώς τότε η πολιτική ιστορία της χώρας. Γιατί μίλησε για μεγάλες έννοιες, μεγάλα προτάγματα, την εθνική κυριαρχία, την ανεξαρτησία, τη δημοκρατία, τη συμμετοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αναδιανομή.

Κανείς δεν τα θυμάται αυτά, δυστυχώς. Ξεχάστηκαν πολύ γρήγορα. Δε μπορεί κανείς να μιλήσει στα σημερινά παιδιά κάνοντας συγκρίσεις μ’ αυτό που υπήρχε στην Ελλάδα, όχι το 1980 ούτε το 1990 ούτε το 2000. Στην πραγματικότητα όλοι έχουν διαγράψει τα πάντα. Ό,τι υπήρχε πριν το 2010. Λες και ξαφνικά η ιστορία αρχίζει από τότε που αρχίζουν οι δύσκολες αποφάσεις ευθύνης. Και φυσικά, λογικό και ανθρώπινο είναι όλοι να θυμούνται, να ξέρουν πολύ καλά, αυτά που χάνουν. Αλλά κανείς δε θυμάται πού βρισκόταν η χώρα, η οικονομία, τα εισοδήματα, οι προοπτικές, η ανταγωνιστικότητα, το επίπεδο ζωής, πριν από τις μεγάλες παρεμβάσεις των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά εμείς σπεύσαμε ν’ αναλάβουμε όλη την ευθύνη μόνοι μας, να βάλουμε τη χώρα σε ένα σκληρό πρόγραμμα απολύτως αναγκαίο για την ύπαρξή της, αλλά χωρίς να ζητήσουμε συμμετοχή στην ευθύνη.  Και πίσω από την δική μας προθυμία ,για να το πω ευγενικά, κρύφτηκε και ξεχάστηκε η τεράστια ευθύνη των κυβερνήσεων της Ν.Δ. την περίοδο 2004 – 2009.

Γιατί η χώρα είναι σε ύφεση και κρίση από το 2007, έχει ένα κολοσσιαίο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας που φαίνεται στο ισοζύγιό της τουλάχιστον από το 2007. Έχει εκτροχιαστεί δημοσιονομικά από πλευράς ελλείμματος και χρέους τουλάχιστον από το 2007. Και κάποιοι μιλούσαν τότε για την Ελλάδα που είναι όαση ασφάλειας και σταθερότητας μέσα στην παγκόσμια και την πανευρωπαϊκή κρίση.

Αλλά όλα αυτά χάθηκαν πίσω από το γεγονός ότι πήραμε την ευθύνη μόνοι μας και μέχρι το Νοέμβριο του 2011, το ετερόκλητο αντιμνημονιακό μέτωπο περιελάμβανε και τη Ν.Δ.  Βεβαίως και τους φίλους μας της παλαιάς ΔΗΜΑΡ που ανέβλεψαν αργότερα, ακόμη και ο  κ. Καρατζαφέρης του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού πήρε μέρος αρχικά στην πρώτη κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον κ. Παπαδήμο για να μετανιώσει αργότερα, αλλά χωρίς να γλιτώσει το πολιτικό κόστος. Και είδαμε τι έγινε με τη ΔΗΜΑΡ, πώς ξεκίνησε ως ο συμπαθητικός εταίρος που ζητούσε εντολή για λύση και έφτασε να είναι ένα πρόβλημα. Ένα πρόβλημα τελικά γι’ αυτή την ίδια.

Αλλά ,φίλες και φίλοι, ευτυχώς τώρα είμαστε στο 2015 και το 2015 δεν είναι 2009, ούτε 2010. Περάσαμε πολλά, μάθαμε πολλά, καταφέραμε πολλά, γιατί τώρα η Ελλάδα έχει να επιδείξει εντυπωσιακά οικονομικά στοιχεία. Τα ξέρετε, τα έχετε ακούσει πολλές φορές. Δεν είναι στατιστικά, είναι πραγματικά.

Είναι σημαντικό η Ελλάδα των ανεξέλεγκτων ελλειμμάτων τώρα να έχει πρωτογενές πλεόνασμα και δημοσιονομικό πλεόνασμα, ίσως μαζί με τη Γερμανία, να είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη. Θα μου πείτε έπρεπε να το πετύχουμε τόσο γρήγορα και τόσο σκληρά; Όχι βέβαια. Μακάρι να μπορούσαμε να το πετύχουμε πολύ πιο αργά, πολύ πιο γλυκά, αλλά χρειαζόμασταν πολύ μεγαλύτερο δάνειο από τους εταίρους, γιατί έτρεχαν τα ελλείμματα και δεν μπορούσαμε να αναχρηματοδοτήσουμε το χρέος.

Τώρα η Ελλάδα έχει σχεδόν καλύψει το έλλειμμα του ισοζυγίου της. Έχει ανέβει πολλές θέσεις στην ανταγωνιστικότητα. Τώρα η Ελλάδα έχει θετικό ρυθμό ανάπτυξης μέσα σε μια Ευρώπη στασιμότητας για να μην πω ύφεσης και αποπληθωρισμού, μια Ευρώπη που βλέπει το μοντέλο ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητάς της να δυσκολεύεται πάρα πολύ.

Αλλά με ρωτάνε πολλοί και έχουν δίκιο : Έχει φανεί σε εμάς το αποτέλεσμα αυτό; Στο επίπεδο της οικογένειας, της επιχείρησης, του εργαζόμενου, του μισθωτού, του ανέργου; Έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται και εάν τα πράγματα σταθεροποιηθούν και πάλι και καλύψουμε το χρόνο που χάνουμε για πολιτικούς λόγους, θα φανούν πολύ πιο έντονα τα θετικά αποτελέσματα, γιατί έχουμε τώρα πια ένα θετικό ισοζύγιο στην απασχόληση, οι θέσεις που ανοίγουν είναι περισσότερες από τις θέσεις που κλείνουν. Σιγά – σιγά θα μειώνεται η ανεργία. Ο θετικός ρυθμός ανάπτυξης λειτουργεί από μόνος του προωθητικά, γιατί θα γίνουν και νέες επενδύσεις, θα αυξηθεί η κατανάλωση. Οι ξένοι με τα κεφάλαιά τους που φύγανε λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας θα ξαναγυρίσουν.

Με ρωτούσανε το 2012 ,όταν κουρέψαμε το χρέος κατά 180 δισεκατομμύρια, κατά 80% του ΑΕΠ, πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία, τι μας νοιάζει εμάς; Τι σημασία έχει αυτό για μένα που χρωστάω στην τράπεζα; Τώρα όμως που υπάρχει νομοθεσία για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τώρα που υπάρχουν οι ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια, τώρα που οι τράπεζες είναι έτοιμες να πάρουν πολύ μεγάλες πρωτοβουλίες ,υπό την πίεση της κυβέρνησης ,για τα στεγαστικά δάνεια, τώρα που ο πολίτης ξέρει ότι ένα ισχυρό ανακεφαλαιοποιημένο τραπεζικό σύστημα προστατεύει τις καταθέσεις του, τώρα καταλαβαίνει τη σημασία που είχε η παρέμβαση αυτή στο δημόσιο χρέος, γιατί βοηθάει τον ιδιωτικό τομέα, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Αλλά δεν σταματάνε οι ερωτήσεις. Υπάρχουν συνεχώς ερωτήσεις και λένε κάποιοι και έχουν δίκιο : αφού τα έχουμε πετύχει όλα αυτά και είμαστε ένα βήμα πριν από την έξοδο από το μνημόνιο και τη μετάβαση σε μια άλλη σελίδα, τη λεγόμενη προληπτική πιστωτική γραμμή, που είναι κάτι πιο χαλαρό, πιο εύκολο, γιατί είναι όλα εύθραυστα; Γιατί κρεμόμαστε και πάλι από μια κλωστή; Γιατί υπάρχουν κίνδυνοι; Και τους λέμε και σας το λέω και σήμερα εδώ στη Λάρισα, στη Θεσσαλία, εμείς έχουμε την ευθύνη για την διακυβέρνηση της χώρας μέχρι τις 25 Ιανουαρίου. Μετέχουμε στην ευθύνη αυτή. 25 Ιανουαρίου διεκδικούμε να μας δώσει ξανά ο ελληνικός λαός όσο γίνεται μεγαλύτερο ποσοστό να παίξουμε τον εγγυητικό και σταθεροποιητικό μας ρόλο.

25 Ιανουαρίου όταν ο πολίτης θα πάει στο εκλογικό τμήμα να ψηφίσει ό,τι θέλει, η χώρα θα είναι ακέραιη. Θα υπάρχει η οικονομία, το τραπεζικό σύστημα, η Ελλάδα μέσα στην ευρωζώνη. Θα ισχύει το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης έως το σημείο που το φτάσαμε, δηλαδή ένα βήμα πριν την οριστική έξοδο με ασφάλεια από το μνημόνιο και τη μετάβαση στην προληπτική πιστωτική γραμμή που θα απελευθερώσει αναπτυξιακές δυνάμεις και αυτό το έχει ήδη ψηφίσει η γερμανική Βουλή. Κάτι σημαίνει αυτό.

Το τι θα συμβεί όμως στις 26 Ιανουαρίου θα το κρίνει ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός ξέρει ότι η πολιτική αβεβαιότητα μας κοστίζει πολύ. Όχι η εναλλαγή, όχι η δημοκρατία, ο ελληνικός λαός με αξιοπρέπεια και κυριαρχία θα κάνει τις επιλογές του χωρίς συστάσεις, επιρροές και απειλές από το εξωτερικό. Δεν πιστεύουμε ούτε στην πολιτική του εκφοβισμού, ούτε στην πολιτική του εύκολου ψέματος. Πιστεύουμε όμως στη στρατηγική της αλήθειας και της έντιμης εξήγησης με τους πολίτες.

Γιατί  το έχουμε πει πολλές φορές ,η σχέση δημοκρατίας και αλήθειας είναι πολύ δύσκολη. Όλα τα μεγάλα λάθη της μεταπολίτευσης βασίστηκαν σε ψέματα ή εσφαλμένες εκτιμήσεις που ψηφίστηκαν με πάθος και μεγάλες πλειοψηφίες δημοκρατικά από το λαό. Και τώρα όταν λες αλήθεια, ο κόσμος σου λέει πέστην, αλλά μετά δυσαρεστείτε που την άκουσε και αν πρόκειται να διαλέξει ανάμεσα στη δύσκολη αλήθεια και το εύκολο ψέμα, δυστυχώς προτιμάει δημοσκοπικά τουλάχιστον, το εύκολο ψέμα.

Αλλά τώρα πια πρέπει να ξέρει, γιατί έχει προειδοποιηθεί και έχει πάθει. Και όποιος παθαίνει μαθαίνει, αλλιώς κινδυνεύει να κάνει τεράστια, ανεπανόρθωτα λάθη. Εμείς λοιπόν δεν θέλουμε υποδείξεις από το εξωτερικό. Δεν θέλουμε απειλές, εκβιασμούς, αλλά δεν θέλουμε δημαγωγίες και λαϊκισμούς γιατί όλα αυτά υποβαθμίζουν την πραγματικότητα και στην πραγματικότητα μέσα το κυρίαρχο πρόσωπο είναι ο ταλαιπωρημένος Έλληνας πολίτης που πρέπει να ξέρει πού βρισκόμαστε και πού πηγαίνουμε.

Τα δικά μας οικονομικά στοιχεία είναι πολύ καλύτερα από τα πορτογαλικά. Η Πορτογαλία είναι στις διεθνείς αγορές με πάρα πολύ καλές αποδόσεις, τα ομόλογά της είναι πάρα πολύ καλά, πολύ κοντά στα γερμανικά,1,4% .Η Ελλάδα είναι αυτή τη στιγμή έξω από τις αγορές, στο πουθενά. Γιατί; Μόνο για λόγους πολιτικούς. Όχι γιατί μπορεί να βγει μια άλλη κυβέρνηση, αλλά γιατί κάποιοι μέσα στο πολιτικό σύστημα που παίζουν ρόλο δεν σέβονται τη συνέχεια του κράτους, δεν σέβονται τις υποχρεώσεις της χώρας. Αμφισβήτησαν το δικαίωμα και την αρμοδιότητα της Κυβέρνησης να δεσμεύει τη χώρα, όποιας Κυβέρνησης. Εκλογές στην Ευρώπη γίνονται διαρκώς, έχουμε 28 κράτη – μέλη, αλλάζουν οι Κυβερνήσεις, οι Πρωθυπουργοί, οι Υπουργοί. Υπάρχει συνέχεια του κράτους. Η γερμανική Κυβέρνηση είναι πάντα γερμανική και η φιλανδική πάντα φιλανδική.

Αυτό πρέπει να ισχύει και για την Ελλάδα, γιατί η Κυβέρνηση εκφράζει το έθνος, το κράτος, το δημόσιο συμφέρον, σύσσωμο τον ελληνικό λαό. Όχι το Κόμμα ή τα Κόμματα της πλειοψηφίας.

Γι’ αυτό εμείς το 2012 όταν ήμασταν πολύ κοντά στο να πετύχουμε τους στόχους μας είπαμε ας μην πάμε σε εκλογές, ας μείνει η Κυβέρνηση συνεργασίας να ολοκληρώσει το έργο της, αλλά η Νέα Δημοκρατία επέμενε. Νόμιζε θα κερδίσει αυτοδύναμη πλειοψηφία και βρέθηκε στο 18% και μας οδήγησαν και σε δεύτερες εκλογές, για να πιέσουν το ΠΑΣΟΚ, να το σκυλεύσουν αλλά αντέξαμε. Αντέξατε. Γιατί εσείς είστε το ΠΑΣΟΚ, η Δημοκρατική Παράταξη.

Και τους είπαμε μετά «Ελάτε σε μια Κυβέρνηση συνεργασίας όλων των δημοκρατικών δυνάμεων που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή κατεύθυνση της χώρας και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ». Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλησε, η ΔΗΜΑΡ μπήκε – βγήκε, έφυγε, χάθηκε. Έμεινε το ΠΑΣΟΚ να κουβαλάει το βάρος.

Η δική μας αντοχή στις ευρωεκλογές κράτησε όρθια την Κυβέρνηση και την εθνική στρατηγική και η διαπραγμάτευση δυσκολεύτηκε επειδή δεν μας πίστευαν. Και δεν πίστευαν γιατί δεν υπήρχε συναίνεση, γιατί κάποιοι έλεγαν «μην τους πιστεύετε, η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει νομιμοποίηση, πάμε για εκλογές» και όλοι ήξεραν ότι θα πάμε σε εκλογές, επειδή το Σύνταγμα προβλέπει αυξημένη πλειοψηφία για τον Πρόεδρο που δεν μπορούμε να την πετύχουμε.

Όταν το 2001, με Πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη,  ήμουν εισηγητής της αναθεώρησης πρότεινα να αποσυνδέσουμε στο Σύνταγμα τη διαδικασία εκλογής του Προέδρου από την πρόωρη διάλυση της Βουλής, αλλά η Νέα Δημοκρατία δεν συμφώνησε και τώρα αυτό το αξιοποίησε η αντιπολίτευση αντίστροφα.

Άρα αυτό που λέμε στους πολίτες είναι και πάλι το ίδιο: δεν κυβερνιέται ο τόπος μονοκομματικά, δεν κυβερνιέται εύκολα, θέλει συνεργασίες, συστρατεύσεις, συναινέσεις, Κυβέρνηση εθνικής ενότητας, εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης με τη συμμετοχή όλων των δημοκρατικών δυνάμεων που λένε τουλάχιστον ότι πιστεύουν στην ευρωπαϊκή προοπτική. Και αν δεν θέλουν όλοι, εν πάση περιπτώσει όσο γίνεται περισσότεροι, εν πάση περιπτώσει όσοι συμφωνούν προγραμματικά, εν πάση περιπτώσει όσοι αρκούν κοινοβουλευτικά.

Αλλά σημασία έχει ποιος εγγυάται τη στρατηγική. Το ΠΑΣΟΚ έχει τη γνώση, την ευθύνη, την εμπειρία, το βίωμα, να είναι ο εγγυητής της εθνικής στρατηγικής. Δεν είμαστε κυβερνητικός μπαλαντέρ, δεν θέλουμε σώνει και καλά να είμαστε σε μια Κυβέρνηση με όποιον νά ‘ναι όπως νά ‘ναι, δεν προσχωρούμε στις αντιλήψεις των άλλων. Είδαμε τους άλλους να προσχωρούν στις δικές μας: Τη Νέα Δημοκρατία, ακόμη και το ΛΑΟΣ, τη ΔΗΜΑΡ.

Γι’ αυτό υπάρχουν έξι σημεία που θεωρούμε ότι πρέπει να εγγυηθούμε και τα οποία θέτουν το πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής. Αυτό το πλαίσιο είναι ανυπέρβλητο. Όποιος δεν το αποδέχεται λέει απλά ψέματα στον ελληνικό λαό.

  • Το πρώτο σημείο είναι η πολιτική σταθερότητα μετά τις εκλογές. Δεν υπάρχει αυτοδυναμία, δεν υπάρχουν δεύτερες εκλογές. Χρειάζεται συστράτευση, εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης.
  • Το δεύτερο είναι η οικονομική σταθερότητα. Όχι ψευτομαγκιές, όχι περιττές λεβεντιές, όχι μεγάλα και εύκολα λόγια. Έξω από το χορό όλοι ξέρουν πολλά τραγούδια. Η διαπραγμάτευση είναι δύσκολη. Γιατί αν κάνεις λάθος σου σκάει η χώρα στα χέρια. Όχι χρεοκοπία, όχι πιστωτικό γεγονός, δεν καταστρέφουμε τις θυσίες, δεν οδηγούμε τη χώρα σε αδιέξοδο, δεν την κρεμάμε στα μανταλάκια, ολοκληρώνουμε τη διαπραγμάτευση, αλλάζουμε σελίδα και μετά ανοίγουμε τα άλλα κεφάλαια. Δεν υπάρχει δυνατότητα δεύτερων εκλογών. Μέχρι τέλος Φεβρουαρίου πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί αυτά για να μπορεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να στηρίζει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Όλα τα άλλα, οι προληπτικές γραμμές ,το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι σημαντικά αλλά είναι μικρά. Το βαρύ πυροβολικό είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όταν έρχονταν τα αεροπλάνα με τα λεφτά, με τα τυπωμένα ευρώ, έφτασε μέρα που χρειαζόταν 150 δισεκατομμύρια ευρώ για να προστατεύσουμε τις καταθέσεις και το βιός των Ελλήνων τον ιδρώτα τους.
  • Το τρίτο σημείο είναι η δημοσιονομική σταθερότητα, η μακροπρόθεσμη και όσο γίνεται βαθύτερη βιωσιμότητα του χρέους που είναι βιώσιμο τεχνικά αλλά έχουμε ήδη αποφάσεις και δεσμεύσεις των Ευρωπαίων που είναι έτοιμοι και για άλλες αλλαγές που τελικά συνιστούν περισσότερο κούρεμα έτσι ώστε να ανακουφιστούμε ακόμη περισσότερο δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη και όχι στο πλεόνασμα που έχουμε κατακτήσει. Αλλά όχι με ευρεσιτεχνίες, όχι με ερασιτεχνισμούς, όχι με αντιφάσεις. Με ολοκληρωμένη πολιτική, που την έχουμε ήδη σε πολύ μεγάλο βαθμό διασφαλίσει από το 2012 γιατί υπάρχουν δεσμεύσεις των εταίρων μας.
  • Το τέταρτο σημείο είναι η θεσμική σταθερότητα. Γιατί η δημοκρατία και τα δικαιώματα δεν είναι απλό πράγμα, ο ρεβανισμός, ο μικροκομματισμός δεν έχει θέση. Χρειάζεται συναινετική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και από τη δεύτερη Βουλή που μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο μονοκομματικό και συναινετική αναθεώρηση του Συντάγματος και αλλαγή στον εκλογικό νόμο γιατί αν είχε συμφωνήσει η Νέα Δημοκρατία και είχαμε καταργήσει το bonus τώρα όλα θα ήταν πολύ πιο εύκολα για τις συνεργασίες και τη συναίνεση. Δεν θα είχε σημασία τόσο πολύ το ποιος είναι πρώτος σε χαμηλά επίπεδα, τώρα έχει σημασία γιατί παίρνει 50 έδρες παραπάνω ακόμη και με μια ψήφο διαφορά, ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα.
  • Το πέμπτο σημείο είναι η εθνική σταθερότητα. Είμαι Υπουργός Εξωτερικών αναγκάστηκα χτες να καταγγείλω την τουρκική συμπεριφορά στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, την επαναδραστηριοποίηση του Μπαρμπαρός. Στην περιοχή μας υπάρχουν άπειρες κρίσεις από τη Γάζα μέχρι την Αίγυπτο, από την Αίγυπτο μέχρι το Λίβανο, από το Λίβανο μέχρι τη Λιβύη, από τη Λιβύη μέχρι την Τυνησία, αλλά και Ρωσία, Ουκρανία  Γεωργία, Μολδαβία, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία. Επειδή δεν μιλάμε πολύ κάποιοι νομίζουν ότι δεν έχουμε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας. Γιατί σημασία έχει να είσαι αποτελεσματικός, να μην ανοίγεις κρίσεις αλλά να αποφεύγεις κρίσεις προστατεύοντας την εθνική κυριαρχία.
  • Και το έκτο σημείο ,το κορυφαίο, είναι ότι πρέπει να εφαρμόσουμε το νέο πρόγραμμα ανάπτυξης. Το νέο πρόγραμμα ανάπτυξης για τη χώρα ,να ξαναβρούμε τη θέση μας μέσα στην Ευρώπη και τον κόσμο. Αλλά πώς θα γίνει αυτό; Θέλει σταθερό περιβάλλον, δημοσιονομικό, μακροοικονομικό, ευρωπαϊκό. Μετά οι Έλληνες κάνουν θαύματα ξεκινώντας από τον πρωτογενή τομέα, από τον αγροτικό τομέα, από τη γη.

Πήγα το μεσημέρι στους νέους Συνεταιρισμούς εδώ στη Λάρισα ,στη Θεσσαλία, στη ΘΕΣΓΑΛΑ ,στη ΘΕΣΓΗ ,υπάρχει ο αντίστοιχος στην Ελασσόνα.  Ωραίες προσπάθειες που χαμηλώνουν το κόστος ,προωθούν τη συμβολαιακή γεωργία, συνεργάζονται, δίνουν νέες προοπτικές σε συνδυασμό με την Κοινή Αγροτική Πολιτική . Γιατί έχουμε 20 δισεκατομμύρια πάρει για τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2020 για άμεσες ενισχύσεις, υποδομές, ανάπτυξη. Αλλά με νέες αντιλήψεις, με αγροτική επιχειρηματικότητα, με νέους αγρότες εγκατεστημένους στην ύπαιθρο.

Και δεν είναι μόνο η πρωτογενής παραγωγή, είναι η γνώση . Είναι φυσικά ο τουρισμός, η ενέργεια, οι υποδομές, τα δίκτυα . Και όχι μόνο σε επίπεδο επικράτειας, κάθε Περιφέρεια έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα τεράστια που μπορεί να αναδείξει και η Θεσσαλία είναι ευλογημένη από την άποψη αυτή, έχει τα πάντα.

Βασιζόμαστε στους ενδογενείς πόρους, στη γη μας και στους ανθρώπους μας και μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Κάθε φορά που είχαμε κρίση, πόλεμο, καταστροφή, η γεωργία μας ανέδειξε, ο πρωτογενής τομέας. Κι έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να έχουμε ένα μοντέλο ανάπτυξης που τιμάει και σέβεται τη δουλειά, την εργασία, την αξία της εργασίας, την αξία της επινοητικότητας.

Γιατί πάνω σε αυτό θα επενδύσει ο επιχειρηματίας, πάνω σε αυτό θα έρθει το ξένο κεφάλαιο, πάνω σε αυτό θα έρθει να οικοδομηθεί η αγορά εργασίας, γιατί αν δεν υπάρχει επιχειρηματικότητα και επένδυση  δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας.

Παρουσιάσαμε πριν τις ευρωεκλογές το μοντέλο ανάπτυξης από τη σκοπιά των θέσεων εργασίας και είπαμε υπάρχουν 640 χιλιάδες θέσεις εργασίας τα επόμενα πέντε χρόνια, ανά τομέα μετρημένα, τόσα στη γεωργία, τόσα στην ενέργεια, τόσα στις υποδομές και ούτω καθεξής.

Και βγήκαν οι Διευθύνσεις Μελετών των τραπεζών και είπαν “λίγα λέτε, 750 χιλιάδες θέσεις εργασίας υπάρχουν εν δυνάμει”. Για να δώσουμε απάντηση στο μεγάλο πρόβλημα της νέας γενιάς και κάθε οικογένειας.

Αλλά για να γίνουν αυτά πρέπει να έχουμε Κυβέρνηση. Για να γίνουν αυτά πρέπει να έχουμε σταθερότητα. Για να γίνουν αυτά πρέπει να έχουμε ηρεμία, για να γίνουν αυτά πρέπει να έχουμε εθνική στρατηγική. Υπάρχει ο μικρός διπολισμός, η τυφλή πόλωση μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ.

Έχει σημασία και το ποιος θα είναι πρώτος, αλλά ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει ποιος θα πάρει την τρίτη εντολή και θα είναι ο εγγυητής και ο θεματοφύλακας κι αυτός μπορεί να είναι μόνον το ΠΑΣΟΚ, μόνον η Δημοκρατική Παράταξη.

Βεβαίως υπάρχουν κι άλλοι που διεκδικούν τη θέση αυτή, βεβαίως θα μπορούσε να είναι ο κ. Καμμένος τον οποίον κάποιοι προτιμούν ως εταίρο, θα μπορούσε να πάρει την τρίτη εντολή ο κ. Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής.

Υπάρχει και η νέα ΔΗΜΑΡ, γιατί ζήσαμε την προηγούμενη την παλιά, η οποία είναι και λίγο παλιά ΔΗΜΑΡ και λίγο εθνικιστική και λίγο νεοφιλελεύθερη, από όλα. Είναι κι αυτή μια εκδοχή απολιτίκ, το νέο για το νέο, το καινούριο για το καινούριο, είναι κι αυτό μια εκδοχή, αλλά όποιος πάρει το αναμμένο κάρβουνο να ξέρει ότι πρέπει να το διαχειριστεί χωρίς να κάψει τη χώρα.

Γιατί τώρα έφτασε η ώρα της αλήθειας και ο ελληνικός λαός κάνει τις επιλογές του, με περίσκεψη. Δε βλέπω βεβαιότητες, δε βλέπω ρεύματα, δε βλέπω εύκολες οριστικές αποφάσεις κι αυτό το θεωρώ καλό, γιατί όσο μεγαλύτερη είναι η περίσκεψη τόσο πιο κοντά στην αλήθεια μπορούμε να φτάσουμε.

Εάν ανοίξουμε αυτή την πόρτα ,οι δικές μας ιδέες, οι δικές μας θέσεις, οι δικές μας προτάσεις φτάνουν ξανά στην κοινωνία ,στο λαό ,στην κοινωνική μας βάση. Γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής μας βάσης έφυγε από μας και πήγε αλλού περιμένοντας να ξαναβρεί αυτά που είχε χάρη στις δικές μας πολιτικές.

Καταγγέλλουν τη μεταπολίτευση ως φαύλη, αλλά θέλουν να γυρίσουμε στις χειρότερες πλευρές αυτής της φαύλης μεταπολίτευσης ,να βρεθεί ένας χαμένος παράδεισος. Δεν υπάρχει αυτό, η απογοήτευση θα είναι πολύ μεγάλη ,αν κάποιοι περιμένουν αυτό.

Κάποιοι πίστευαν στην Κύπρο ότι υπάρχει σχέδιο βήτα και απέρριψαν το σχέδιο άλφα κι ήρθε το χειρότερο σχέδιο βήτα. Νομίζω ότι πρέπει να διδασκόμαστε από την ιστορία όλων των κρατών-μελών και ιδίως των αδελφών μας, την Κύπρο.

Γι΄ αυτό έχει σημασία να πούμε το λόγο μας οργανωμένα, το πρόγραμμά μας, γιατί εμείς δεν είμαστε εγγυητές μόνο μιας διαπραγμάτευσης, είμαστε εγγυητές ενός άλλου μοντέλου ανάπτυξης, ενός σύγχρονου κανονικού κράτους στην υπηρεσία του πολίτη και της ανάπτυξης, μιας αγοράς που λειτουργεί χωρίς προνόμια και χωρίς αγκυλώσεις.

Μιας οικονομίας που επενδύει, αναπτύσσεται, δίνει δουλειές. Ενός κοινωνικού κράτους που ξεπερνάει τη δημοσιονομική κρίση του και τη δημογραφική του κρίση και εγγυάται μακροχρόνια και το σύστημα υγείας, αλλά και τις συντάξεις.

Κι έτσι αποκτά νόημα και ο εκσυγχρονισμός των θεσμών, η ανανέωση του πολιτικού συστήματος, η διαφάνεια, οι ριζοσπαστικές τομές. Όχι να μιλάμε για τους θεσμούς επειδή δεν μπορούμε να μιλήσουμε επί της ουσίας. Γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία το πολιτικό σύστημα, αλλά ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει να λειτουργεί η οικονομία και να βρίσκουν δουλειά τα παιδιά.

Αυτός είναι ένας μεγάλος αγώνας, ένας μεγάλος στόχος. Από αυτόν τον στόχο δε θα μας αποσπάσει την προσοχή κανείς. Κανείς δε θα μας βάλει σε μία σήμερα εσωστρεφή συζήτηση, γιατί η θέση  του ΠΑΣΟΚ ,της Δημοκρατικής Παράταξης -έτσι το θέλησαν όλοι οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες που την εκπροσώπησαν, έτσι το θέλησε ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ ο Ανδρέας Παπανδρέου-ανεβαίνει μαζί με το έθνος.

Και όταν το έθνος δεν ακούει τι της λέει η Δημοκρατική Παράταξη, δυστυχώς ιστορικά μπαίνει σε περιπέτειες. Όχι ότι οι άλλες παρατάξεις έχουν μικρότερο πατριωτισμό, όχι. Αγαπούν τον τόπο, θέλουν το καλύτερο, αλλά πρέπει και να μπορείς, πρέπει να έχεις τις προδιαγραφές τις ιστορικές, τις αξιακές, τις ιδεολογικές, τις πολιτικές.

Ο αγώνας που δίνουμε έχει τεράστια σημασία για την πατρίδα και την παράταξη. Ξεπερνούμε τις δυσκολίες, το βλέπω και σήμερα αυτό εδώ. Ακούτε με προσοχή και αυτά τα επιχειρήματα που σήμερα συζητάμε είναι επιχειρήματα που πρέπει να φτάσουν σε κάθε σπίτι, σε κάθε Ελληνίδα, σε κάθε Έλληνα.

Το ΠΑΣΟΚ χάρη σε σας, χάρη στα ισχυρά ανανεωμένα ψηφοδέλτιά μας, χάρη στα στελέχη μας που με αξιοπρέπεια και υπηρηφάνεια μιλούν στο όνομα της παράταξης, θα είναι ο φορέας της τρίτης εντολής, θα είναι ο εγγυητής και ο θεματοφύλακας για την ασφαλή πορεία της χώρας.

Πάμε να καταγράψουμε μία ιστορική νίκη στις 25 Ιανουαρίου και εσείς είστε αυτοί που θα εγγυηθείτε το ρόλο του ΠΑΣΟΚ και της παράταξης ως εγγυητή της εθνικής προοπτικής.

Γεια σας και με τη νίκη, γεια σας. –