Ομιλία Βασίλη Κεγκέρογλου, Γραμματέα της ΚΟ της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΔΗΜ.ΑΡ.,στην εκδήλωση της Βουλής των Ελλήνων με θέμα:  «14 Σεπτεμβρίου 2016: Ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας»:

Ύστερα από επτά και πλέον δεκαετίες πολιτικής ιστορικής λήθης, η 14η Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε ως ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος, το 1998, με νόμο που ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Βουλή των Ελλήνων, ύστερα από σχετική πρόταση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

Είχε προηγηθεί η έκδοση προεδρικού διατάγματος με παρόμοιο περιεχόμενο το 1986 και πάλι με πρωτοβουλία κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Ενενήντα τέσσερα χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή, τη μεγαλύτερη καταστροφή που υπέστη το έθνος μας στην ιστορία του, η μνήμη της γενοκτονίας των Μικρασιατών Ελλήνων, ενός εγκλήματος που παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και ως τέτοιο πλήττει ολόκληρη την ανθρωπότητα, παραμένει ζωντανή και διδάσκει.

Η ημέρα αυτή, δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξαντλείται στην οργάνωση εκδηλώσεων σε όλη την Ελλάδα, ούτε και να αποτελεί ένα μνημόσυνο μίσους ή και αλυτρωτισμού.

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία για αυτογνωσία, να θυμηθούμε τα καταστροφικά αποτελέσματα του διχασμού και των καταστροφικών πολιτικών επιλογών των αντιβενιζελικών, μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920. Είναι μια πρόκληση για όλους μας, να γνωρίσουμε ως λαός, το γεωπολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε και να χαράξουμε – πέρα από κομματικές αντιπαραθέσεις – μια εθνική στρατηγική με βάθος και συνέχεια.

Μια εθνική πολιτική που θα δώσει προοπτική εξόδου από την κρίση, όραμα στους νέους για το αύριο  και θα επιτρέψει να ασχοληθούμε με τις σχέσεις  με τους εταίρους και με τους γειτονικούς λαούς, κατά τρόπο σοβαρό και υπεύθυνο, χωρίς φανφάρες και υστερίες. Με σεβασμό στην ιστορία μας, αλλά ταυτόχρονα χωρίς αλαζονεία και κομπασμό.

Στόχος των σημερινών εκδηλώσεων μνήμης, δεν είναι να εξάπτονται πάθη ή να οδηγούμαστε σε ένα διαρκές ετήσιο μέτωπο με τον γειτονικό λαό.

Στόχος είναι να μην καλύπτονται βαναυσότητες, που η λήθη επιτρέπει την επανάληψή τους.

Να μην επιτρέπεται να καθίσταται η βία, νόμος της διεθνούς τάξης.

Να μελετηθεί ψύχραιμα η ιστορία μας και να εξαχθούν συμπεράσματα κατά τρόπο ώστε να τιμηθεί η εθνική μας κληρονομιά και να μελετηθούν τα γεωπολιτικά δεδομένα της πολιτικής με φρόνηση και προβλεπτικότητα.

Κύριος στόχος όμως είναι να ευαισθητοποιήσουμε τη νεολαία μας και να την εφοδιάσουμε με στόχους και οράματα, στέλνοντας παράλληλα ένα μήνυμα ειρηνικής συμβίωσης στην περιοχή, στηριγμένης στον αλληλοσεβασμό και όχι στη βία ή στο φόβο.

Η εκτροπή στη μισαλλοδοξία και η εκμετάλλευση της ιστορίας από λαϊκιστικές δυνάμεις, είναι πραγματικός και καθόλου αμελητέος κίνδυνος.

Δυστυχώς οι Κυβερνώντες σήμερα δίνουν συχνά μεγάλες ευκαιρίες στους ακραίους.

Είναι ανεπίτρεπτη η οποιαδήποτε προσπάθεια για λήθη της γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού αλλά ακόμη και η όποια προσπάθεια διαστρέβλωση της. Άλλωστε, η μνήμη παρέμεινε πάντοτε και παραμένει ακόμα ζωντανή στην ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα στους απογόνους των προσφύγων, των ζωντανών μαρτύρων της τραγωδίας.

Ο προσφυγικός κόσμος της κυρίως Ελλάδας αλλά και της διασποράς, με τις οργανώσεις και τους συλλόγους του, λειτούργησε ως κιβωτός διάσωσης της ιστορικής μνήμης.

Αυτή η ιστορική μνήμη που διατηρήθηκε ζωντανή, αποτελεί ζωτική ανάγκη για κάθε λαό που θέλει να συγκροτήσει υπεύθυνα τη συλλογική του ταυτότητα, είναι όμως παράλληλα και ηθικό χρέος του. Αυτό το χρέος καλούμαστε σήμερα να εκπληρώσουμε με τη σημερινή εκδήλωση στο κοινοβούλιο, αλλά και με την καθημερινή στάση και πρακτική μας.